Σάββατο, 17 Μαΐου 2014

Τζίμ Γουΐλλυ: το νέο γερμανικό ευρώ θα είναι ....χρυσό!

altJim Willie: Germany Preparing Gold-Backed Nordic Euro! (via www.silverdoctors.com)

.  And it's always been the grand prize. Well, due to NATO and World War II considerations, the United States is pretty much captured, colonized, integrated Europe.That's about to change. I think Europe is going to turn its attention eastward.&


Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013

Αντάλ Φέκετε: Κόψτε τον Γόρδιο Δεσμό


ΚΟΨΤΕ ΤΟΝ ΓΟΡΔΙΟ ΔΕΣΜΟ:

Αναβιώστε την Λατινική Νομισματική Ένωση

Antal E. Fekete

(Μετάφραση Πάνος Τσινιπίζογλου*)

Το πρόβλημα του εθνικού χρέους, ειδικότερα για χώρες όπως η Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία και κατ' επέκταση για όλες τις χώρες του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος, μοιάζει με τον Γόρδιο Δεσμό. Επιπλέον, η λύση είναι παρόμοια με αυτή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Σκέφτηκε να κάνει κάτι που κανείς πριν από αυτόν δεν έκανε, και κανείς μετά απ' αυτόν δεν μπορούσε: τράβηξε το σπαθί του και έκοψε τον δεσμό. Η λύση για τον Γόρδιο Δεσμό του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος είναι παρόμοια, αν και υπάρχει ένα επιπλέον μικρό μυστικό. Δεν θα πετύχαινε εκτός εάν το σπαθί ήταν φτιαγμένο από χρυσό.

Κατά την διάρκεια της πρόσφατης συζήτησης για αύξηση της οροφής-χρέους στην Αμερική, δεν αναφέρθηκε ούτε μια φορά η λέξη «χρυσός». Αυτό είναι μια ένδειξη του επιπέδου ευφυΐας των Αμερικανών πολιτικών. Μήπως οι Ευρωπαίοι ομόλογοί τους είναι καλλίτεροι; Ίσως. Τουλάχιστον αυτοί ξέρουν ότι ο χρυσός και το χρέος πάνε χέρι χέρι. Χρέος εντός λογικής εννοείται.

Μια σωστή διάγνωση της κρίσης χρέους αποκαλύπτει ότι το παγκόσμιο σύστημα πληρωμών, όπως είναι σήμερα δομημένο, έχει έλλειψη ενός θεμελιώδους παράγοντα οριστικής εξάλειψης του χρέους. Το απατηλό όνειρο ότι το χάρτινο δολάριο ή το χάρτινο ευρώ θα μπορούσαν να είναι τέτοιοι παράγοντες γκρεμίστηκε καθώς ξέσπασε η Μεγάλη Οικονομική Κρίση. Όταν το χρέος πληρώνεται με δολάρια, το χρέος δεν εξαφανίζεται. Απλά μεταφέρεται από τον υπόχρεο στο Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ. Μεταφορά χρέους δεν είναι το ίδιο με εξάλειψη χρέους. Υπάρχει ένα σημείο κορεσμού που, όταν έρθει, θα αφαιρέσει την επιγραφή «ευπρόσδεκτο» για το δολάριο. Αυτή η κατάσταση δεν είναι κάτι νέο: ο κόσμος παρακολούθησε σχετική πρόβα πριν από σαράντα χρόνια: το 1971. Τότε, οι υπουργοί οικονομικών και οι κεντρικοί τραπεζίτες κατάφεραν να πείσουν τον κόσμο ότι το μυστικό της μετατροπής του δολαρίου σε παράγοντα οριστικής εξάλειψης χρέους είναι η συνταγή του Milton Friedman: η συνολική ποσότητα δολαρίων δεν πρέπει να αυξάνεται πάνω από ένα μάλλον μυστικιστικό ρυθμό του 3% κατ' έτος.

Κατόπιν έκαναν μια θεαματική μανούβρα επαναπροσδιορίζοντας την προσφορά χρήματος ώστε ένα 7% να μοιάζει κοντά στο 3% κατ' έτος. Όταν αυτή η κίνηση δεν απέδωσε, προσπάθησαν με ηρωικό πράγματι τρόπο να πιέσουν τα επιτόκια χαμηλότερα, καθ' οδό προς το μηδέν, ακολουθώντας τα γραπτά του John M. Keynes. Αυτή η συνταγή δούλεψε για κάποιο διάστημα, μέχρι που χρεοκόπησε αδύναμες χώρες όπως η Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία που δεν μπορούσαν πλέον να πουλήσουν το χρέος τους καθόσον ήταν σε ανταγωνισμό με τα Αμερικανικά ομόλογα η συνολική αξία των οποίων αυξάνεται σταθερά για τα τελευταία 30 χρόνια.

Όπως και να το δει κανείς: υπάρχει ένας μόνον παράγων οριστικής εξάλειψης του χρέους που πάντα δουλεύει, βροχή ή λιακάδα, πόλεμος ή ειρήνη, και αυτός είναι ο χρυσός.

Αλλά ο χρυσός δεν θα μπορούσε να επιτελέσει την διατεταγμένη του λειτουργία εξάλειψης χρέους εάν είναι κλειδωμένος στα χρηματοκιβώτια των κεντρικών τραπεζών, ενόσω το χρέος συνεχίζει να συσσωρεύεται στην παγκόσμια οικονομία σε αναζήτηση παράγοντα οριστικής εξάλειψης. Τι ακριβώς συμβαίνει; Λοιπόν, οικονομολόγοι με ντοκτορά εμποδίζουν τον χρυσό να επανακυκλοφορήσει στο νομισματικό σύστημα. Οι κυβερνήσεις εκφοβίζονται ακόμα και στην απόπειρά τους να συλλαβίσουν την λέξη «χρυσός». Η άμεση και αλόγιστη αντίδρασή τους είναι η υιοθέτηση συνταγών τύπου Keynes-Friedman.

Η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία είναι σπουδαία έθνη. Έχουν προικισμένους και εργατικούς πολίτες, σπουδαία ακαδημαϊκά ιδρύματα, ανυπέρβλητους φυσικούς πόρους μεταξύ των οποίων ηλιοφάνεια και ορισμένους από τους καλλίτερους τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο. Έχουν επίσης χρυσό. Αυτό όμως που δεν έχουν είναι εισόδημα χρυσού αλλά αυτό οφείλεται σε δικό τους σφάλμα.

Το μήνυμά μου προς αυτούς είναι: μην αφήνετε τους δογματικούς να θολώνουν το όραμά σας και να σας παρασύρουν μακριά από την μοναδική ευκαιρία να σώσετε και να αποκαταστήσετε την αξιοπιστία του έθνους σας. Μπορείτε να το κάνετε με δυο εύκολα βήματα, κανένα εκ των οποίων δεν επαφίεται σε "ξελάσπωμα bailout". Και τα δυο βήματα βασίζονται στις μεγάλες Ευρωπαϊκές παραδόσεις σας, όπως είναι η Λατινική Νομισματική Ένωση και τα έξοχα νομίσματά της από χρυσό και ασήμι.

 

ΒΗΜΑ ΠΡΩΤΟ: ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΧΡΥΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ.

 

Η πιστοληπτική ικανότης της κυβέρνησης εξαρτάται, στο μεγαλύτερο βαθμό, από την ικανότητά της να εξασφαλίσει έσοδα σε χρυσό. Προκειμένου να το επιτύχει, η κυβέρνηση πρέπει να «ανοίξει» το νομισματοκοπείο στον χρυσό και να το διατηρήσει ανοιχτό σε απεριόριστη κοπή νομίσματος από χρυσό και ασήμι για λογαριασμό οποιουδήποτε φέρνει το μέταλλο προκειμένου να κοπεί σε νόμισμα. Η διαδικασία δεν θα είναι δωρεάν. Μια χαμηλή χρέωση (υπό μορφή κυριαρχικού δικαιώματος) της τάξεως του 5% θα εφαρμόζεται. Αρχικά θα είναι ένα είδος μονοπωλιακού εισοδήματος. Καθώς με την πάροδο του χρόνου το μονοπώλιο θα φθίνει διότι και άλλες χώρες θα μιμηθούν την τακτική αυτή, η χρέωση θα είναι μειούμενη. Αλλά εσείς θα έχετε κάνει την αρχή. Πρόσθετος χρυσός και ασήμι θα προήρχοντο από δασμούς εισαγωγής, φόρους κατανάλωσης και φόρους ακινήτων. Έχουμε ιστορικά παραδείγματα που δείχνουν τον τρόπο εφαρμογής στην πράξη. Το 1862, κατά την διάρκεια του Αμερικανικού εμφυλίου πολέμου, οι Βόρειοι εισήγαγαν μη ανταλλάξιμο σε είδος νόμισμα με την προσφιλή ονομασία «greenbacks». Η Ένωση δεν έκλεισε το νομισματοκοπείο για κοπή χρυσού ή ασημιού, και ούτε επέβαλλε τα «greenbacks» σαν το μοναδικό νόμιμο χρήμα. Ορισμένοι φόροι, όπως δασμοί εισαγωγής και φόροι κατανάλωσης, συνέχισαν να πληρώνονται με χρυσό νόμισμα. Η Ένωση είχε εισόδημα σε χρυσό.

Σε αυτό πρέπει να προστεθούν οι φόροι ακινήτων που ήταν πληρωτέοι σε ασήμι. Τα έσοδα σε χρυσό της χώρας σας θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την εξάλειψη του κρατικού χρέους σε χάρτινα ευρώ καθώς θα συζητήσουμε πιο κάτω. Τα έσοδα σε ασήμι από φόρους ακινήτων θα πρέπει να συλλέγονται από τις τοπικές αρχές και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την χρηματοδότηση δημοσίων έργων. Αυτό θα διεύρυνε την απασχόληση τοπικά. Το επίδομα ανεργίας, όπως ονομάζεται, θα πρέπει να καταργηθεί τελείως. Στον κόσμο μας θα πρέπει κάποιος να λαμβάνει αυτό για το οποίο πληρώνει. Εισπράττεις ανεργία εάν αυτό είναι για το οποίο πληρώνεις. Αλλά εξασφαλίζεις καθαρούς δρόμους, όμορφα δημόσια πάρκα, εξαιρετικές υποδομές, και ευτυχισμένους εργαζόμενους εάν πληρώνεις αυτούς που θέλουν να δουλέψουν και, εάν είναι απαραίτητο, να μετακινηθούν μακριά από τις μεγάλες πόλεις.

Η κοπή νομισμάτων θα μπορούσε να ξεκινήσει με τα δυο σπουδαία τυπικά νομίσματα της πάλαι ποτέ Λατινικής Νομισματικής Ένωσης της οποίας ήταν μέλη και οι τρεις χώρες - το στάνταρντ χρυσό νόμισμα των 20 φράγκων και το στάνταρντ ασημένιο νόμισμα που τότε ονομάζονταν 5φραγκο αλλά τώρα θα έπρεπε να μετονομαστεί καθώς η σχέση μεταξύ της αξίας του χρυσού φράγκου και του ασημένιου φράγκου έχει χαθεί. Ας ονομάσουμε το ασημένιο νόμισμα 5φραγκο ασημένιο Thaler. Κλασματικά χρυσά και ασημένια νομίσματα θα έπρεπε επίσης να κοπούν προκειμένου να διευκολύνουν τις πληρωμές των σχετικών φόρων. Δεν θα πρέπει να υπάρχει αυστηρά προσδιορισμένη σχέση μεταξύ της αξίας του χρυσού νομίσματος των 20 φράγκων και του ασημένιου Thaler. Παρόμοια, δεν θα πρέπει να υπάρχει κεντρικά ρυθμιζόμενη σχέση μεταξύ χρυσού και ευρώ, μεταξύ ασημιού και ευρώ και μεταξύ χρυσού και ασημιού: όλα τα ανωτέρω θα πρέπει να αποφασίζονται από τις αγορές.

Παρακαλώ να λάβετε υπ' όψη σας ότι αυτό που προτείνω δεν αποτελεί ένα μεταλλικό νομισματικό πρότυπο. Αυτό θα ήταν εξαιρετικά αμφιλεγόμενο και θα έθετε την επιτυχία της μεταρρύθμισης σε κίνδυνο. Τα χαρτονομίσματα και κέρματα ευρώ θα εξακολουθούσαν να κυκλοφορούν όπως πριν, με την διαφορά ότι δεν θα ήταν αποδεκτά για πληρωμή ορισμένων φόρων.

Αυτό που προτείνω είναι ένα σχέδιο για την κινητοποίηση χρυσού και αργύρου που θα βοηθήσει την χρηματοδότηση της κυβέρνησης.

 

ΒΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ: ΑΝΑΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΜΕ ΧΡΥΣΟ

 

Οι κυβερνήσεις της Ελλάδας, Ιταλίας και Ισπανίας πρέπει να εκδώσουν 30κονταετή ομόλογα χρυσού και 10ετή ομόλογα ασημιού σε αντάλλαγμα των υφισταμένων υποχρεώσεών τους σε ομόλογα ευρώ. Αυτά θα αποτελούσαν την πρώτη έκδοση ομολόγων χρυσού στον κόσμο από το 1935. Υπάρχει τεράστια υποβόσκουσα ζήτηση στον κόσμο για ομόλογα χρυσού. Αναλαμβάνοντας τέτοια πρωτοβουλία και διαθέτοντας τέτοια ομόλογα ξανά, η Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία θα έδειχναν σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και στην Αμερική τον τρόπο χρηματοδότησης του δημοσίου χρέους με αξιοποίηση ομολόγων χρυσού προκειμένου να αποφευχθεί η χρεωκοπία. Το μόνο που πρέπει να κάνει μια υπερχρεωμένη χώρα είναι να κινητοποιήσει τα αποθέματά της σε χρυσό.

Οι λόγοι που η χρηματοδότηση της κυβέρνησης μέσω χρυσού αποδίδει.

1) Προσθέτει νέους πόρους, αδρανείς έως τώρα, και πιο συγκεκριμένα κρατικής ιδιοκτησίας χρυσό, στην ρευστότητα της οικονομίας.

2) Ο χρυσός ιδιωτικής ιδιοκτησίας θα έχει κίνητρο να βγει από τα σεντούκια και τις θυρίδες, περεταίρω ενισχύοντας τον ρευστό πλούτο της χώρας.

3) Μια ουγκιά χρυσού σε «κίνηση» αξίζει όσο δέκα ουγκιές στην ακινησία της κρύπτης, όπως ένα στρέμμα καλλιεργημένης γης αξίζει όσο δέκα στρέμματα σε αγρανάπαυση.

4) Η κυκλοφορία χρυσού εμπνέει εμπιστοσύνη. Ο κλειδωμένος χρυσός υποδηλώνει έλλειψη εμπιστοσύνης.

5) Ο χρυσός είναι σπουδαίος παράγων σταθεροποίησης. Το άνευ ανταλλάγματος χαρτονόμισμα δεν κατάφερε ποτέ να σταθεροποιήσει τις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Ο χρυσός το επιτυγχάνει συχνά εφόσον του δοθεί η ευκαιρία.

6) Το χάρτινο χρήμα δεν κατάφερε ποτέ να σταθεροποιήσει τα επιτόκια. Ο χρυσός μπορεί να το κάνει. Η σταθεροποίηση των επιτοκίων είναι πολύ σημαντική. Τα έντονα μεταβαλλόμενα επιτόκια αποτελούν παράγοντα διάβρωσης του κεφαλαίου, ακόμα και ολικής καταστροφής του. Η σταθεροποίηση των τιμών δεν είναι ούτε δυνατή ούτε επιθυμητή. Η διακύμανση των τιμών είναι σήμα της αγοράς και η προσπάθεια καταστολής του είναι επικίνδυνη. Η σταθεροποίηση των επιτοκίων είναι απολύτως δυνατή και επιθυμητή.

7) Ο χρυσός πάντα ήταν χρήμα χρησιμοποιούμενο άμεσα ή έμμεσα καθ' όλη την ιστορία και για χιλιάδες χρόνια. Το 1971 ο χρυσός βίαια απομακρύνθηκε από το νομισματικό σύστημα και αντικαταστάθηκε από «πλασματική χρηματοδότηση». Το αποτέλεσμα ήταν η καταστροφή. Σήμερα, μόλις σαράντα χρόνια αργότερα, είμαστε αντιμέτωποι με πλήρη πιστωτική κατάρρευση λόγω του τεράστιου όγκου χρέους που είναι έτοιμος να καταρρεύσει. Η έπαρση των διαχειριστών του παγκόσμιου νομισματικού συστήματος ξεπερνάει την έπαρση των κατασκευαστών του βιβλικού πύργου της Βαβέλ.

8) Σε καθεστώς χάρτινου χρήματος χωρίς υποκείμενη αξία, τα ομόλογα είναι επίσης χωρίς υποκείμενη αξία. Δεν υπάρχει συνεπώς λογική βάση δανεισμού, συμπεριλαμβανομένου του δανεισμού προς την κυβέρνηση. Κάποια μέρα ο κόσμος θα ξυπνήσει και θα διαπιστώσει ότι ο τεράστιος χάρτινος πλούτος που νόμιζε ότι είχε μόλις εξαφανίστηκε. Το σοκ και η δυστυχία που αναπόφευκτα θα ακολουθήσουν θα είναι απίστευτα καταστροφικά. Ωστόσο κανείς δεν θα μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτά ήταν απροσδόκητα. Αν και δοκιμάστηκαν αμέτρητες φορές στο παρελθόν, τα πειράματα με χάρτινα, άνευ υποκείμενης αξίας, χρήματα πάντα κατέληγαν σε καταστροφή.

* * *

Ένα ομόλογο χρυσού υπόσχεται να πληρώσει τόκο και κεφάλαιο σε χρυσά φράγκα ενώ ένα ομόλογο ασημιού σε ασημένια Thalers. Αυτή η υπόσχεση πρέπει να δηλώνεται στην πρόσοψη του ομολόγου, μαζί με μια άλλη δήλωση ότι η χώρα που εκδίδει το ομόλογο θεωρεί την αποκήρυξη του αντισυνταγματική, ανήθικη και κατακριτέα, και δεν θα επέτρεπε να συμβεί ποτέ.

Το τοκομερίδιο των ομολόγων χρυσού πρέπει να ορίζεται σε 0,5% πάνω από το ετήσιο επιτόκιο δανεισμού χρυσού, και το τοκομερίδιο του ομολόγου σε ασήμι σε ο,ο5% πάνω από το ετήσιο επιτόκιο δανεισμού του ασημιού. Αμφότερα τα επιτόκια θα υπολογίζονται σαν ο μέσος όρος των τελευταίων δέκα ετών.

Τρία κεφάλαια επαναγοράς χρέους (sinking funds) πρέπει να δημιουργηθούν από αυτές τις χώρες. Το πρώτο θα έχει σκοπό την διατήρηση της αξίας των ομολόγων χρυσού σταθερή, το δεύτερο για να διατηρήσει την αξία των ομολόγων ασημιού σταθερή και το τρίτο, ένα κεφάλαιο ευρώ, για να υποστηρίξει την τιμή των υφιστάμενων ομολόγων σε ευρώ εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο. Οι εκτιμήσεις είναι ότι οι αγορές θα προτιμήσουν τα ομόλογα χρυσού και ασημιού. Ως εκ τούτου οι χώρες αυτές θα μπορέσουν να αποπληρώσουν το υφιστάμενο δημόσιο χρέος με ευνοϊκούς όρους σε δεκαετή περίοδο. Ένα υπόλοιπο χρέους σε ομόλογα χρυσού και ασημιού θα παρέμενε. Ωστόσο, αυτά είναι αναγκαία για την υποστήριξη των ασφαλιστικών εταιρειών, των συνταξιοδοτικών ταμείων και άλλων οικονομικών οργανισμών.

Τα ομόλογα χρυσού και ασημιού θα είχαν υψηλή ρευστότητα λόγω της σταθερότητας που θα προσέφερε το ανάλογο ειδικό κεφάλαιο (sinking fund). Το ισχύον επιτόκιό τους θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τα τραπεζικά δάνεια και για την έκδοση εταιρικών ομολόγων με ρήτρα χρυσού.

Το σχέδιο για κινητοποίηση των αποθεμάτων χρυσού της Ελλάδας, Ιταλίας και Ισπανίας, εάν υιοθετηθεί, θα σταθεροποιήσει τα οικονομικά της κυβέρνησης σε αυτές τις χώρες. Το επιτόκιο των ομολόγων χρυσού και αργύρου είναι το χαμηλότερο δυνατόν. Οι χώρες αυτές θα αναχρηματοδοτήσουν το δημόσιο χρέος τους μετατρέποντάς το σε ομόλογα χρυσού ή ασημιού. Η Δαμόκλειος σπάθη υπό μορφή βιαίας αύξησης των επιτοκίων του δημοσίου χρέους, που αδίκως ταλανίζει πολλές χώρες υπό καθεστώς χάρτινου νομίσματος, θα εξαφανιζόταν οριστικά.

Το παράδειγμα αυτών των πρωτοπόρων εθνών θα είναι πιθανότατα μεταδοτικό. Εάν υιοθετείτο παγκοσμίως, η μέθοδος χρηματοδότησης της κυβέρνησης μέσω χρυσού ή ασημιού θα εμπλούτιζε με φρέσκια ρευστότητα το διεθνές νομισματικό σύστημα, επαρκή όχι μόνον να αποτρέψει την απειλή παγκόσμιας ύφεσης, αλλά να εμποτίσει την εγχώρια και διεθνή οικονομία με μεγάλη αισιοδοξία για μελλοντική ευημερία. Οι εγχώριες οικονομίες καθώς και η παγκόσμια θα άρχιζαν ξανά την ανάπτυξη.

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλλίτερος τρόπος απόδοσης φόρου τιμής στους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους στους οποίους οφείλουμε τις περισσότερες αξίες του πολιτισμού μας από το να επιτρέψουμε σε αυτές τις τρείς χώρες: Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία να οδηγήσουν την παγκόσμια κοινότητα σε νομισματική και δημοσιονομική ορθότητα.

 

Μερικά λόγια για την Λατινική Νομισματική Ένωση.

 

Σύμφωνα με σύμβαση που υπογράφτηκε την 23η Δεκεμβρίου του 1865, τα τέσσερα ιδρυτικά μέλη: Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία, και Ελβετία δημιούργησαν την Λατινική Νομισματική Ένωση (Latin Monetary Union LMU). Υιοθέτησαν ένα κοινό διμεταλλικό νόμισμα που στην Γαλλία, Βέλγιο και Ελβετία αποκαλείτο φράγκο και στην Ιταλία αποκαλείτο λίρα, οριζόμενο ως 4.5 γραμμάρια αργύρου ή 0,290322 γραμμάρια χρυσού, καθαρότητας 900 (μια σχέση αργύρου προς χρυσό 15,5 : 1,0). Τα παραγόμενα νομίσματα από το νομισματοκοπείο κάθε χώρας διέφεραν ως προς το σχέδιο αλλά όλα είχαν το ίδιο μέγεθος. Η ιδέα ήταν να διευκολυνθεί το εμπόριο μεταξύ διαφόρων χωρών κάνοντας τα νομίσματα απόλυτα ανταλλάξιμα.

Η συμφωνία τέθηκε σε ισχύ την 1η Αυγούστου 1866. Στις τέσσερις χώρες εντάχθηκε η Ελλάδα με την δραχμή της, και η Ισπανία με την πεσέτα το 1868. Το 1889 τέσσερις ακόμη Ευρωπαϊκές χώρες και μια της Νοτίου Αμερικής, η Βενεζουέλα (το μόνο πλήρες, μη Ευρωπαϊκό μέλος στην ιστορία της LMU) εντάχθηκε με το νόμισμά της, το μπόλιβαρ (bolivar).

Η βασική αιτία της αποτυχίας της LMU ήταν η προσκόλληση στο διμεταλλικό σύστημα, παρά τις ενδείξεις ότι δεν ήταν ένα σταθερό νομισματικό σύστημα. Η LMU ήταν δογματικά προσηλωμένη στην σταθερή σχέση τιμής μεταξύ χρυσού και ασημιού ενώ στην πράξη ήταν μεταβαλλόμενη. Μερικές φορές η αγορά υποτιμούσε τον χρυσό στο νομισματοκοπείο, ενώ άλλες φορές υποτιμούσε το ασήμι. Σαν συνέπεια, ο διμεταλλισμός ήταν στην πράξη μια διαρκής μετακίνηση μεταξύ μονομεταλλισμού ασημιού (όταν η σχέση που επέβαλλε η αγορά υποτιμούσε τον χρυσό στο νομισματοκοπείο) και μονομεταλλισμού χρυσού (όταν η σχέση που επέβαλλε η αγορά υποτιμούσε το ασήμι). Αυτό είχε το σπάταλο αποτέλεσμα ότι το ασήμι και ο χρυσός πηγαινοερχόντουσαν μεταξύ νομισματοκοπείου και χυτηρίου. Όταν ο χρυσός ήταν υποτιμημένος στο νομισματοκοπείο, ο κόσμος πήγαινε τα χρυσά νομίσματα στο χυτήριο για λιώσιμο. Όταν το ασήμι ήταν υποτιμημένος στο νομισματοκοπείο, ο κόσμος πήγαινε τα ασημένια νομίσματα στο χυτήριο για λιώσιμο. Στην κάθε περίπτωση, το άλλο μέταλλο πήγαινε στο νομισματοκοπείο για κοπή νομίσματος. Αυτή η εξισορροπητική κερδοσκοπία (arbitrage) σήμαινε κέρδη χωρίς ρίσκο για τον κερδοσκόπο με χαμένο το Υπουργείο Οικονομικών. Η λύση στο πρόβλημα αυτό θα ήταν ένα διμεταλλικό νομισματικό σύστημα με χρήση του ασημιού και του χρυσού, αλλά χωρίς σταθερή επίσημη σχέση μεταξύ της τιμής των δύο μετάλλων. Είναι ιδιαίτερα ατυχές ότι η LMU δεν έκανε κάποια σχετική σύσταση. Κατά συνέπεια το διμεταλλικό σύστημα αυτοκαταστράφηκε λόγω του τρόπου που είχε δομηθεί. Η Γερμανία πήρε μια μοιραία απόφαση με την αφαίρεση του ασημιού από το νομισματικό της σύστημα και κάνοντας το μονομεταλλικό επισήμως με μόνον τον χρυσό, ενώ παράλληλα πούλησε μεγάλες ποσότητες ασημιού από λιωμένα νομίσματα στις διεθνείς αγορές. Η παγκόσμια τιμή του ασημιού καταβαραθρώθηκε ενώ η σχέση τιμής χρυσού / ασημιού από το χαμηλό επίπεδο του 15,5:1 το 1874 έφτασε το υψηλό 85:1 το 1932. Η Λατινική Νομισματική Ένωση απέκλεισε το ασήμι από τα νομισματοκοπεία της το 1878 και τον χρυσό το 1936. Υποδεέστερα ασημένια νομίσματα, κατασκευασμένα σύμφωνα με τις προδιαγραφές της LMU διεκόπησαν στις χώρες μέλη εκτός από την Ελβετία κατά την διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Στην Ελβετία συνέχισαν αρκετά μετά την λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ενώ τα τελευταία κατασκευάστηκαν το 1967.

Έχοντας χάσει τον σκοπό της η Λατινική Νομισματική Ένωση διαλύθηκε το 1927.

* * *

Η αναβίωση της LMU θα προσέθετε τεράστια ρευστότητα στην παγκόσμια οικονομία. Έχω ήδη παραδεχτεί ότι μια γρήγορη αλλαγή πίσω στον κανόνα χρυσού στην παρούσα συγκυρία δεν είναι δυνατή ή τουλάχιστον δεν είναι ρεαλιστική. Από την άλλη πλευρά μου φαίνεται παράλογο να βάζουμε σε καραντίνα τον νομισματικό χρυσό με την μόνη δικαιολογία ότι αποτελεί έναν ανεπιθύμητο ανταγωνιστή στο καθεστώς του χάρτινου νομίσματος, την ώρα που η παγκόσμια οικονομία τον έχει τεράστια ανάγκη προκειμένου να σταθεροποιήσει το χρέος της. Έτσι, η αναβίωση της LMU μπορεί να αποτελέσει ένα ευχάριστο συμβιβασμό, δημιουργώντας ένα υβριδικό νομισματικό σύστημα στον κόσμο: χάρτινο και μεταλλικό, με κυμαινόμενη σχέση ανταλλαγής μεταξύ τους. «Ας αφήσουμε τον κόσμο να διαλέξει».

Οι ανά τον κόσμο κεντρικοί τραπεζίτες εμφανίζονται εξόχως σίγουροι ότι με την εμπειρία τους και τις ικανότητές τους το καθεστώς του χάρτινου νομίσματος μπορεί να γίνει ένα ανθεκτικό και σταθερό νομισματικό σύστημα. Ανεξάρτητα από το τι μπορεί να νομίζει κάποιος για την αυτοπεποίθησή τους, θα μπορούσε να χρειαστεί μια επανάσταση για να απομακρύνει τους κεντρικούς τραπεζίτες από την εξουσία παρά το γεγονός ότι ο εναγκαλισμός τους με αυτήν φαίνεται να κλυδωνίζεται όλο και περισσότερο με την πάροδο του χρόνου. Ο λόγος είναι η ταχύτατη εξάπλωση του χρέους που το χάρτινο νόμισμα έθεσε σε κίνηση, και η έλλειψη κάποιου μέσου οριστικής εξάλειψης χρέους που θα μπορούσε να σταθεροποιήσει το σύστημα.

Εάν σκεφτούμε με ανοιχτό μυαλό δεν θα πρέπει να αποκλείσουμε την πιθανότητα ότι ένα υβριδικό νομισματικό σύστημα μπορεί να τα καταφέρει. Η αναβίωση της LMU θα έλυνε το πρόβλημα του ανεξέλεγκτου χρέους, καθόσον η κινητοποίηση του νομισματικού χρυσού στην Ευρωπαϊκή οικονομία θα έκανε δυνατή μια μεθοδική μείωση του χρέους. Φαίνεται ότι αυτή η λύση είναι ο μόνος τρόπος για το χάρτινο νόμισμα να «σώσει το τομάρι του». Οι κεντρικοί τραπεζίτες ενδέχεται να αντιλαμβάνονται ότι στο μέλλον δεν υπάρχει άλλη λύση. Όπως και να έχουν όμως τα πράγματα, η απόδειξη ότι το χάρτινο νόμισμα μπορεί να ανταγωνιστεί τον χρυσό και το ασήμι επαφίεται στους κεντρικούς τραπεζίτες.

Τελειώνοντας, θα απαντήσω την εξής ερώτηση: που θα βρουν οι άνθρωποι τον χρυσό και τον άργυρο για να μπορέσουν να πληρώσουν τους φόρους οι οποίοι θα αποφέρουν έσοδα χρυσού και αργύρου στην κυβέρνηση; Αποδέχομαι ότι αυτή η ερώτηση στοχεύει στην καρδιά του θέματος. Οι καταναλωτές θα πρέπει να κάνουν κάποιες οικονομίες. Ας δούμε δυο τυπικές περιπτώσεις.

1) Κάποιοι περιορισμοί στις εισαγωγές θα είναι απαραίτητοι διότι μέρος της τελικής τιμής που πληρώνεται στο ταμείο περιλαμβάνει φόρους σε χρυσό που ορισμένοι δεν είναι έτοιμοι να πληρώσουν. Εντάξει λοιπόν, η εγχώρια βιομηχανία θα πρέπει να επανασχεδιαστεί για να ικανοποιήσει την ζήτηση αυτών που δεν επέλεξαν να πληρώσουν τον δασμό εισαγωγής. Αυτό από μόνο του μπορεί να είναι κάτι καλό καθώς θα συμβάλλει στην δημιουργία θέσεων εργασίας. Ωστόσο είναι προφανές ότι θα υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που θα επιθυμούν τα εισαγόμενα προϊόντα, έχουν τον χρυσό και είναι πρόθυμοι να τον πληρώσουν υπό μορφή δασμών εισαγωγής και φόρου κατανάλωσης για να τα αποκτήσουν. Η δαπάνη τους θα «βάλει μπρός την μηχανή» και θα θέσει σε κυκλοφορία το χρυσό νόμισμα.

2) Κάποια μείωση στην ιδιοκατοίκηση μπορεί να είναι απαραίτητη διότι κάποιοι από τους ιδιοκτήτες σπιτιών δεν θα έχουν το ασήμι για να πληρώσουν τους φόρους ακινήτων που αφορούν ιδιοκτησία κατοικίας. Εντάξει λοιπόν, ο τομέας της οικονομίας που ασχολείται με ιδιοκτησίες προς ενοικίαση θα πρέπει να αναδιοργανωθεί προκειμένου να ικανοποιήσει την ζήτηση αυτών που επέλεξαν να μην πληρώσουν φόρους ακινήτων. Αυτό από μόνο του μπορεί να είναι κάτι καλό καθώς κάποιοι εργαζόμενοι δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν μια μεγάλη δαπάνη όπως η αγορά κατοικίας. Αλλά προφανώς θα υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που επιθυμούν να έχουν ιδιόκτητη κατοικία, έχουν το ασήμι και επιθυμούν να τον πληρώσουν υπό μορφή φόρων ακινήτου για να έχουν το σπίτι τους. Η δαπάνη τους, ξανά, θα «βάλει μπρός την μηχανή» και θα θέσει σε κυκλοφορία το ασημένιο νόμισμα.

Κατ' αυτόν τον τρόπο, ξεκινώντας από αγορές πολυτελών και μεγάλης αξίας ειδών, οι αγοραστές θα πρέπει να αναζητήσουν χρυσό και ασήμι από τα αποθέματά τους και να πάνε τα μέταλλα στο νομισματοκοπείο για να τα κάνουν νόμισμα. Όπως ήδη είπαμε, αυτό από μόνο του θα βοηθήσει στην ελάφρυνση του χρέους της κυβέρνησης, και θα ξεκινήσει την διαδικασία επανακυκλοφορίας του αποθηκευμένου χρυσού και ασημιού, των νομισματικών μετάλλων.

Έτσι, ότι κι' αν αποφασίσουν οι άνθρωποι να κάνουν, είτε πληρώσουν χρυσό και ασήμι σε φόρους είτε όχι, κάποια οφέλη θα προκύψουν για το κοινωνικό σύνολο, και έτσι θα έπρεπε να είναι.

* * *

Η αναβίωση της Λατινικής Νομισματικής Ένωσης με βεβαιότητα θα αποτελέσει μια πρόκληση για τους κεντρικούς τραπεζίτες. Μπορεί να μην τους αρέσει η ιδέα ότι θα πρέπει να ανταγωνιστούν με τα χρυσά και ασημένια νομίσματα. Γι' αυτό τον λόγο υπάρχει μια σύγκρουση συμφερόντων που επιβάλλει ότι το νομισματοκοπείο πρέπει να είναι απολύτως ανεξάρτητο από την κεντρική τράπεζα.

Θα ήταν υπέροχο εάν η Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία μετέτρεπαν την ήττα σε νίκη και αναβίωναν την Λατινική Νομισματική Ένωση με μια νέα σειρά ασημένιων και χρυσών νομισμάτων τα οποία θα κυκλοφορούσαν στην εγχώρια αγορά και διασυνοριακά. Ενόσω η σχέση ανταλλαγής μεταξύ εγχώριου χάρτινου χρήματος και χρυσών και ασημένιων νομισμάτων θα κυμαίνονταν ελεύθερα, η σχέση ανταλλαγής μεταξύ χρυσών και ασημένιων νομισμάτων εντός της LMU θα ήταν σταθερή. Και αυτό θα ήταν μεγάλη ευλογία για την παγκόσμια οικονομία, διευκολύνοντας το παγκόσμιο εμπόριο και εν τέλει ωφελώντας τους πάντες.

4 Αυγούστου, 2011

Casa Bahia del Pacifico

Acapulco

Mexico

----------------------------------

* Σ.τ.Μ:Είμαι τακτικός αναγνώστης των κειμένων του Καθηγητή μαθηματικών και νομισματικής Antal E. Fekete.

Πήρα την άδεια του καθηγητή για να μεταφράσω το ανωτέρω άρθρο του στα Ελληνικά διότι είναι εξαιρετικά επίκαιρο και κατά την γνώμη μου αποτελεί μια ενδιαφέρουσα εναλλακτική πρόταση-λύση στην κρίση χρέους που αντιμετωπίζουμε.

Για όσους επιθυμούν την ανάγνωση του κειμένου στα Αγγλικά μπορούν να το αναζητήσουν εδώ.

Πάνος Τσινιπίζογλου

12 Ιουνίου, 2013


Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

Ο Μυστικός Κόσμος του Χρυσού

Ένα λίαν διαφωτιστικό και επίκαιρο ντοκυμαντέρ (αγγλική γλώσσα)


Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

Η προσφατη πτώση της τιμής του χρυσού είναι στάχτη στα μάτια!

Το σκηνικό έχει ήδη στηθεί από καιρό και το έχουμε επισημάνει (εδώ, εδώ και εδώ). Αυτές τις μέρες ζήσαμε τις ύστατες προσπάθειες των κεντρικών τραπεζών -με πρώτη την FED- για να "τινάξουν" το μέταλλο από τα ασθενικά χέρια των stop loss και να το συγκεντρώσουν στα χέρια των ολίγων ισχυρών (κεντρικές τράπεζες και τράπεζες μετάλλου) και σε πολύ χαμηλή τιμή. 

Είναι πλέον γνωστό ότι για κάθε ουγγιά πραγματικού φυσικού χρυσού στην COMEX αντιστοιχούν 100 "χάρτινες" ή αλλιώς υποσχετικές χρυσού. Σε λίγο δεν θα υπάρχει φυσικό μέταλλο για delivery. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα υπάρχει πλέον τιμή -όσο υψηλά κι αν φτάσει- για να ικανοποιηθεί η ζήτηση. Όσοι πρόλαβαν και φόρτωσαν μέταλλο, πρόλαβαν. 

Στην περίπτωση που το COMEX αδυνατεί να παραδώσει μέταλλο, τότε θα έχουμε default. Με άλλα λόγια καταρρέει το μοντέλο που έως τώρα ίσχυε και βασιζόταν στην "πίστη". Και τότε "μακάριοι οι κατέχοντες" (μέταλλο)....


Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Προάγγελος βαθύτερης κρίσης η εντεινόμενη συσσώρευση χρυσού

Από αυτό εδώ το μπλογκ είχαμε από καιρό αναφέρει, σε παλαιότερα άρθρα, για το σιωπηρό μάζεμα μεγάλων ποσοτήτων φυσικού χρυσού και αργύρου που γίνεται εδώ και μερικά χρόνια από τις κεντρικές τράπεζες της Κίνας, της Ρωσσίας, της Σαουδαραβίας, κλπ. 

Έχουμε επίσης αναφερθεί στις τεχνητά συγκρατούμενες χαμηλές τιμές των μετάλλων μέσω της μεθόδου σορταρίσματος χάρτινων υποσχετικών χρυσού στην αγορά παραγώγων, γεγονός που εδώ και πολλά χρόνια καταγγέλεται από την G.A.T.A. 
Όλα αυτά βέβαια συνέβαιναν για πολύ καιρό κάτω από τα ραντάρ των επενδυτών, ώστε να μπορούν οι εμπλεκόμενοι (έξυπνο χρήμα) να συσσωρεύουν τα μέταλλα με την άνεσή τους. 

Φαίνεται όμως πως η περίοδος ήρεμης σσυσσώρευσης πρόκειται να λάβει τέλος καθώς αρκετές κεντρικές τράπεζες προβαίνουν σε ανοικτές αγορές αλλά ακόμα και ο γνωστός σε όλους μεγαλοεπενδυτής -και μέχρι τώρα επικριτής του χρυσού- Τζώρτζ Σόρος, προέβη ξαφνικά σε μεγάλες πωλήσεις μετοχών ενώ ταυτόχρονα αγόρασε χρυσό (σε χάρτινη μορφή ETF) αξίας πολλών εκατομμυρίων δολλαρίων. 

Το άρθρο που αναδημοσιεύουμε από το DefenceNet πιό κάτω είναι χαρακτηριστικό της αλλαγής στο επενδυτικό κλίμα της εποχής μας και ταυτόχρονα προάγγελος μεγάλων αναταραχών αλλά ταυτόχρονα και ανοδικών τάσεων στις τιμές των πολυτίμων μετάλλων.

"Προπολεμική εικόνα στις αγορές με συσσώρευση χρυσού - 
18,6τ. αγόρασε η Ρωσία!"

Σε συσσώρευση χρυσού προχωρά η ρωσική κεντρική τράπεζα αγοράζοντας 18,6 τόνους και αυξάνοντας τα αποθέματά της στους 936,2 τόνους χρυσού, περίπου 30 εκατομμύρια ουγγιές. 
Όλα αυτά μετά την αποκάλυψη ότι και ο διεθνής επενδυτής και γεράκι των αγορών Τζόρτζ Σόρος, επίσης αγόρασε χρυσό αξίας 50 εκατ. ευρώ μειώνοντας το χαρτοφυλάκιό του σε μετοχές. 

Η Ρωσία έχει ξεκινήσει πριν από μερικούς μήνες να συγκεντρώνει χρυσό σε ράβδους και σε νομίσματα, κάτι που δείχνει ότι η ρωσικιή κυβέρνηση φοβάται μείζονα αναταραχή είτε σε γεωστρατηγικό επίπεδο, είτε σε νομισματικό. Φυσικά το ένα, δεν εξαιρεί το άλλο. Αλλά οι μαζικές αγορές χρυσού που αποτελεί το επενδυτικό καταφύγιο σε περιόδους μείζονος γεωστρατηγικής αναταραχής μόνο αισιοδοξία δεν μπορούν να προκαλέσουν, καθώς τα σύνεφα σε ολόκληρη την περιοχή από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τον Κόλπο και από τον Κόλπο μέχρι τον Καύκασο, πυκνώνου. 
Μην ξεχνάμε ότι το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ενισχύει συνέχεια τις δυνάμεις του στην Καύκασο... 

Την ίδια συμπεριφορά επιδεικνύουν και αραβικά κράτη που αθόρυβα αυξάνουν τα αποθέματα χρυσου. Τόσο το Κατάρ, όσο και τα ΗΑΕ προχώρησαν σε συνολικά αγορές περισσότερων από 12 τόνων τους τελευταίους μήνες. Ανάλογη συγκέντρωση χρυσού, με αυτούς τους ρυθμούς μπορεί να συγκριθεί μόνο με την εποχή πριν από τον Β'Π.Π.. 
Όλα αυτά βέβαια, είναι άκρως ανησυχητικά για την Ελλάδα. Στην παρούσα χρονική συγκυρία ο φόβος της νομισματικής αστάθειας είτε λόγω της οικονομικής λαίλαπας που πλήττει την ευρωζώνη είτε μείζονων γεωστρατηγικών ανακατατάξεων, μόνο περαιτέρω προβληματισμό μπορούν να προκαλέσουν... 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr"

 


Σάββατο, 18 Αυγούστου 2012

Αύξηση αγοράς χρυσής λίρας στην Ελλάδα

Καθόλου δεν μας εκπλήσσει και είναι εν πολλοίς αναμενόμενο το γεγονός της απότομης αύξησης στις αγοραπωλήσεις σε χρυσή λίρα Αγγλίας, που αναφέρεται στο δημοσίευμα του DefenceNet και που παραθέτω πιό κάτω. 

Περιμένετε όμως λιγάκι καθώς δεν έχουμε δεί τίποτα ακόμα. Άλλωστε το συνολικό βάρος χρυσού που αναφέρεται στο άρθρο είναι ελάχιστο και αντιστοιχεί σε μόνο 300 εκατομμύρια ευρώ περίπου.

Με τέτοιες τιμές, σύντομα δεν θα βρίσκεται πιά χρυσός στην αγορά (εννοείται και στη διεθνή) διότι μπορεί μεν να κρατάνε οι κεντρικές τράπεζες την τιμή τεχνητά χαμηλά (εδώ και πολλά χρόνια, Βλέπε σχετικά στην G.A.T.A.) σορτάροντας το πραγματικό μέταλλο με χαρτί, αλλά σε αυτές τις χαμηλές τιμές θα έχει εξαφανιστεί ο πραγματικός χρυσός. Αγοραστές είναι κυρίως η Κίνα, η Ρωσσία, Σαουδάραβες, κλπ, και βέβαια όλο το "έξυπνο χρήμα".

Μόλις καταστούν απαιτητές οι παραδόσεις σε φυσικό μέταλλο τότε θα κοιτάμε την τιμή ....με τα κυάλια!

alt

Μετακατοχικές συναλλαγές με ... χρυσές λίρες! 

"Επιστροφή στα πρώτα μετακατοχικά χρόνια για την εύρεση ασφαλούς επενδυτικού καταφυγίου για τους Έλληνες, σημειώθηκε στα τρία τελευταία χρόνια με μαζικές αγορές ... χρυσών λιρών: 

Περίπου 1.100.000 χρυσές λίρες (βάρους οκτώ τόνων σε καθαρό χρυσάφι) αγοράστηκαν από τους Έλληνες για να "οχυρωθούν" επενδυτικά και να έχουν ένα αποκούμπι σε περίπτωση χρεοκοπίας. Όπως ακριβώς συνέβαινε στα πρώτα χρόνια μετά την πρώτη γερμανική Κατοχή (1941-1944) όταν οι λίρες ήταν το βασικό και μόνο αξιόπιστο μέσο οικονομικής συναλλαγής και το χρήμα δεν είχε καμία αξία. 

Εκεί λοιπόν έφτασε την Ελλάδα η διεφθαρμένη οικονομική και πολιτική ελίτ: Να επιστρέψει στην μετακατοχική περίοδο και το περίφημο "ισχυρό ευρώ" να θεωρείται ένα νόμισμα με ισχυρές πιθανότητες αυτοκαταστραοφής του. Θυμάστε ταινίες, όπως "Η κάλπικη λίρα", αλλά και άλλες του παλιού ελληνικού κινηηματογράφου όπου η λίρα ήταν το μοναδικό μέσο αξιόπιστης συναλλαγής. 

Και πως αλλιώς θα μπορούσε να συμβεί αφού η διεφθαρμένη οικονομική ελιτ με τους τραπεζίτες προεξάρχοντες έβαλε "λαθραία" στην ευρωζώνη την Ελλάδα το 2002, πρν αλλάξει τις δομές του κράτους μόνο και μόνο για να δανείζονται φθηνά οι τράπεζές τους και να δανείζουν πανάκριβα στους Έλληνες πολίτες (π.χ. δανείζονταν με 1 και 1,5% και δάνειζαν με 25% τις πιστωτικές). 

 Συνολικά τα κεφάλαια που διοχετεύθηκαν για την αγορά λιρών είναι περί τα 290 εκατ. ευρώ. Αφορούν δε, γύρω στους 100.000 Έλληνες, οι οποίοι επέλεξαν να τοποθετήσουν μέρος των διαθεσίμων τους στην πιο «ευέλικτη» μορφή του βασιλιά των μετάλλων."  

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr


Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Ένα κλασσικό ερώτημα: πότε πουλάμε χρυσό;

Μετά τη θεαματική άνοδο στη τιμή του χρυσού και του αργύρου της περασμένης άνοιξης και την αξίσου θεαματική διόρθωση του Σεπτεμβρίου, βρισκόμαστε σε παρατεταμένη περίοδο μιας πλάγιας συσσώρευσης που αφήνει πολλούς να απορούν μήπως ήλθε η ώρα να πουλήσουν σε αναζήτηση ευφορότερων τοποθετήσεων. Παρόλο που αυτό το μπλογκ έχει ήδη απαντήσει στη διάρκεια των ετών σε βασικά ερωτήματα του τύπου: "είναι ο χρυσός επένδυση;" ή "είναι φούσκα ο χρυσός;" κλπ, επανέρχονται πολλοί φίλοι με την απορία πότε να πωλήσουν. Η απάντηση είναι απλή και θα την κάνω απλούστερη με την παρακάτω φωτό:
ΑΓΟΡΑΖΩ ΧΡΥΣΟ!!
Το τελευταίο καιρό λοιπόν, έχουν αρχίσει να ξεπετάγονται σαν τα μανιτάρια στη χώρα μας, ακόμα και στις συνοικίες, πολλά καταστήματα της κατηγορίας: "Αγοράζω Χρυσό/Άργυρο". Ο λόγος είναι ότι η αύξηση της ζήτησης πολύτιμων μετάλλων για τοποθέτηση είναι πλέον τόσο μεγάλη ώστε δεν καλύπτεται από τη φυσική παραγωγή. Ανοίγεται λοιπόν ένα νέο πεδίο για επικερδή δράση των εμπόρων και διακινητών μετάλλων από ανακύκλωση (παλαιά κοσμήματα, χρυσαφικά, νομίσματα, ασημένια μαχαιροπήρουνα, κλπ) 
Το νέο αυτό φαινόμενο έχει αρχίσει να παίρνει μεγάλες "viral" διαστάσεις στη ταλαίπωρη χώρα μας για τον επιπλέον λόγο ότι ο κόσμος έχει ξεμείνει από ρευστό για να καλύπτει τις ήδη βεβαρυμένες καθημερινές του ανάγκες από τις αυξήσεις πάσης φύσεως (ουρανοκατέβατοι φόροι παντός είδους και επί παντός επιστητού, καύσιμα, τρόφιμα, κλπ) ενώ ταυτόχρονα η ανεργία και η ύφεση καλπάζουν.

Επιπλέον, μην παραβλέπουμε το θεμελιώδες γεγονός ότι κατά την προηγούμενη μεγάλη άνοδο των πολύτιμων μετάλλων στα 1980, συμμετείχε μόνο ο ...μισός πλανήτης (ΗΠΑ και Δυτική Ευρώπη) 
Σήμερα το φαινόμενο της αναζήτησης οικονομικής και αξιακής ασφάλειας στα πολύτιμα μέταλλα είναι παγκόσμιο. Συμμετέχουν (μαζί με τον πάλαι ποτέ δυτικό κόσμο) ενάμισυ δις κινέζοι (ήδη λειτουργούν δύο χρηματιστήρια χρυσού, ένα στη Σαγκάη και ένα πρόσφατα στο Χογκ-κογκ) οχτακόσια εκατομμύρια ινδοί (οι μεγαλύτεροι αγοραστές χρυσού παγκοσμίως) και αμέτρητα μιλιούνια ινδονήσιοι, ταϊβανέζοι, βιετναμέζοι, κλπ. Μην ξεχάσουμε επίσης και τους τρισεκατομμυριούχους πετρελαιάδες στην αραβική χερσόνησο. Όλοι λοιπόν οι παραπάνω συμμετείχαν πολύ λίγο έως καθόλου στο προηγούμενο Bull Market χρυσού. Τώρα απλά συσσωρεύουν ό,τι μπορούν σιωπηρά μεν αλλά σταθερά, ανταλλάσσοντας τα ουσιαστικά άχρηστα χαρτοδολλάρια, χαρτοευρώ, κλπ, με αληθινές αξίες. 
Πιστεύετε ότι ξαφνικά κάτι άλλαξε στη παγκόσμια οικονομία ώστε να αναστραφεί αυτή η τάση; Θα περάσει πολύς καιρός ακομα για να διακρίνουμε κάποιο φώς στο παγκόσμιο χρηματο-οικονομικό τούνελ.

Μέχρι τότε λοιπόν θα δούμε πολλά μαγαζιά να ξεφυτρώνουν εδώ κι εκεί για να μας αποσπάσουν το χρυσό σε "καλές τιμές". 
Σε απάντηση λοιπόν του αρχικού μας ερωτήματος, θα έλεγα πως η ώρα της πώλησης θα έλθει όταν οι φωτεινές ταμπέλες αυτών των καταστημάτων θα αναγράφουν: 

"Πουλάω Χρυσό / Άργυρο σε Καλές Τιμές"

* * *


Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011

Αγοραπωλησία Χρυσού στην Ελλάδα. Ισχύουσα "νομοθεσία".

Στη χώρα μας η αγοραπωλησία χρυσού ήταν -όσο παλαιά μπορώ να θυμάμαι- ανέκαθεν ελεγχόμενη από το κράτος. Γιατί άραγε αφού ο χρυσός είναι απλώς ένα "εμπόρευμα"; Ή μήπως όχι. 

Στο δικτυακό τόπο της Τράπεζας της Ελλάδας, στη σελίδα όπου αναρτάται καθημερινά η τιμή της χρυσής λίρας Αγγλίας γράφει: "Στις εργασίες της Τράπεζας της Ελλάδος περιλαμβάνεται και η αγοροπωλησία χρυσού σύμφωνα με τον ν.2771/99, άρθρο 15, παράγρ. 1, και τις εξ αυτού απορρέουσες διατάξεις της Τράπεζας.

Εάν ανατρέξουμε στο αναφερόμενο Νόμο 2771/1999 (πρώτο συνημμένο έγγραφο), θα βρούμε μία και μοναδική παράγρφο επάνω στο θέμα αυτό, πού λέει: "Άρθρο 15. 1. Αγορές και πωλήσεις χρυσού δύνανται να διενεργούνται από την Τράπεζα της Ελλάδος και τα πιστωτικά ιδρύματα που λειτουργούν στην Ελλάδα και έχουν εξουσιοδοτηθεί για τη διενέργεια πράξεων συναλλάγματος, ενεργούντα για δικό τους λογαριασμό και με δικό τους κίνδυνο, με τους όρους που θέτει εκάστοτε η Τράπεζα της Ελλάδος στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων της. Ως χρυσός, για τους σκοπούς του παρόντος, νοούνται οι χρυσές λίρες, τα χρυσά νομίσματα και οι τυποποιημένες ράβδοι ή πλάκες χρυσού διεθνών προδιαγραφών " 

Προσέξτε πως στη διατύπωση εξομοιώνεται ο χρυσός με το συνάλλαγμα, ήτοι διεθές χρήμα. Καθώς και ότι εκτός από τα πολλά και διάφορα χρυσά νομίσματα που εκδίδουν οι χώρες (Sovereigns, Kruggerands, Maple Leaves, Golden Eagles, Golden Pandas, Austrian Phillies, κλπ) που όντως φέρουν κρατικές σφραγίδες κλπ, αναφέρονται ώς τέτοιο (δηλαδή χρήμα) και κάθε άλλη μορφή του μετάλλου σε ράβδους ή πλάκες (gold bullion). 

Δεν χωρά λοιπόν αμφιβολία πως το επίσημο κράτος, δια της Τράπεζας της Ελλάδος - η οποία ειρήσθω εν παρόδω δεν αποτελεί κρατικό ίδρυμα αλλά ιδιωτική ανώνυμη εταιρεία *- θεωρεί ότι ο χρυσός αποτελεί χρήμα και δή συνάλλαγμα (και μάλιστα σκληρό νόμισμα κυριολεκτικά!) Επιπλέον ας σημειωθεί πως για την αγοροπωλησία αυτή δεν κατακρατείται κανένα σχετικο ΦΠΑ, όπως θάπρεπε να γίνεται εάν ο χρυσός αποτελούσε απλό εμπόρευμα!

Άς έρθουμε όμως τώρα σε ένα άλλο θέμα που αφορά την καθαυτό ελευθερία στη διακίνηση του κεφαλαίου και κατ'επέκταση του χρυσού σαν χρήμα στη χώρα μας, μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Προσέξτε με ποιό τρόπο έρχεται και ρυθμίζει η Τράπεζα της "Ελλάδος" -μετά την σχετική εξουσιοδότηση του παραπάνω νόμου που ουσιαστικά αποτελεί απεμπόληση κυριαρχικού δικαιώματος της χώρας στην άσκηση νομισματικής πολιτικής- τα περί αγοραπωλησίας του συναλλάγματος χρυσού, με την υπ. αριθ, 2456/3-2-2000 Πράξη του Διοικητού της Τ.Ε. (δεύτερο συνημμένο έγγραφο) με σκοπό τη "...προσαρμογή των διατάξεων που αφορούν τις συναλλαγές σε χρυσό προς τις διατάξεις που διέπουν εν γένει τις συναλλαγές σε συνάλλαγμα". 

Ουσιαστικά πρόκειται για προσπάθεια συμμόρφωσης της χώρας με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία περί ελέυθερης διακίνησης κεφαλαίου μέσα στα όρια της χωρών της Ένωσης, ενόψει ένταξης στην ζώνη του ευρώ. Πλήν όμως τούτο γίνεται με τον γνωστό πλέον σε όλους ελληνικό τρόπο, καθώς αναφέρει στην σχετική Απόφαση του κ. Διοικητού (Λουκά Παπαδήμου) : "3. Κάτοικοι και μη κάτοικοι Ελλάδος υποχρεούνται να δηλώνουν κατά την έξοδο ή την είσοδό τους στη χώρα το μεταφερόμενο χρυσό, εφόσον η συνολική του αξία υπερβαίνει το ισότιμο 2.000 ευρώ και 10.000 ευρώ, αντίστοιχα, ή να επιδεικνύουν αντίγραφο της σχετικής συναλλαγής, εφόσον έχει μεσολαβήσει εγχώριο πιστωτικό ίδρυμα για την αγορά του..."

Κατά πόσο τούτο συνάδει με τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς περί ελεύθερης διακίνησης προσώπων, αγαθών και κεφαλαίων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορείτε να το κρίνετε μόνοι σας αγαπητοί αναγνώστες.

Ακολουθούν τα προαναφερμένα σχετικά κείμενα:

NOMOS_2771-1999_T-E
ΠΡΑΞΗ_ΔΙΟΙΚΗΤΗ_ΤΡΑΠΕΖΑΣ_ΕΛΛΑΔΟΣ_ 2456-2000_ΑΓΟΡΑΠΩΛΗΣΙΑ_ΧΡΥΣΟΥ


Παραθέτω και τη σχετική Ευρωπαϊκή Οδηγία (που θα έπρεπε να έχει ενσωματωθεί στη νομολογία των Κρατών Μελών έως το 1990) που αφορά την ελευθερία κίνησης του κεφαλαίου εντός της ενωμένης Ευρώπης: 

Council Directive 88/361/EEC_1988 Implementing Freedom of Resources Movement

* Τέλος, σχετικά με την νομική μορφή της Τράπεζας της Ελλάδος, ιδού και το κείμενο των Νόμων 3423 και 3424 του 1927 που προβλέπουν, ο μέν πρώτος τη σύναψη διεθνούς (Κοινωνία των Εθνών) Δανείου 9.000.000 στερλινών λιρών (τότε!) προς την Ελλάδα (σας θυμίζει τίποτα;) και ο δεύτερος την ίδρυση νέας τράπεζας -ανώνυμης ιδιωτικής εταιρείας- υπό την επωνυμίαν: "Τράπεζα της Ελλάδος" ώστε να διαχειρίζεται από τούδε την αποπληρωμή του δανείου καθώς και την έκδοση χρήματος (αφαιρώντας το σχετικό δικαίωμα που είχε μέχρι τότε η Εθνική Τράπεζα).

Μήπως τελικά ζούμε μια επανάληψη -και συνέχιση- της ίδιας ιστορίας (dejα vu);

IDRYSH_TE-1927



Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Είναι τελικά επένδυση ο Χρυσός;

Αυτή την εποχή που το χρηματοπιστωτικό οικοδόμημα της χώρας, αλλά και παγκόσμια, ταλανίζεται από την αβεβαιότητα για το αύριο, την επί θύραις πτώχευση της χώρας και την τύχη των καταθέσεων του κοσμάκη στις κλυδωνιζόμενες τράπεζες, έχει επιστρέψει και πάλι το ενδιαφέρον του κοινού για τα πολύτιμα μέταλλα και το ρόλο τους σε περιόδους κρίσης. 

Τούτο βέβαια, εστιάζεται κυρίως στο χρυσό κα τον άργυρο μιας και αυτά υπήρξαν για χιλιετίες το μοναδικό χρήμα και αποθετήριο αξίας και μόνο μετά το Β' παγκόσμιο πόλεμο, με την επικράτηση του δολλαρίου ΗΠΑ, πέρασαν στο νομισματικό παρασκήνιο. Αλλά, όπως είναι γνωστό σε όσους έχουν μελετήσει την αυστριακή οικονομική σκέψη και θεωρία (όπως εκφράστηκε από τον Ludwig von MIses, τον Friedrich von Hayek, τον Murray Rothbard. κ.α.) η κατάργηση του κανόνα χρυσού αντί να λύσει το πρόβλημα των εμπορικών και οικονομικών κύκλων, τελικά το επέτεινε ακόμα περισσότερο, με αποτέλεσμα τη δημιουργία της φούσκας των χρηματιστηρίων, της γής, και τελικά των κρατικών χρεών (sovereign debt) που απλώνεται σαν καρκίνος σε όλη τον κόσμο.

Μέσα σε αυτό το οικονομικό περιβάλλον αβεβαιότητας, αρχίζει και πάλι να διαφαίνεται η αξία και η λάμψη του χρυσού. Πολλοί λοιπόν αναγνώστες του μπλογκ διερωτώνται -εύλογα- εάν είναι "καλή επένδυση" σήμερα ο χρυσός (και ο άργυρος αντίσοιχα) και πότε θα πρέπει -ίσως- να αγοράσουν.

Εδώ είναι ιδιαίτερα χρήσιμο να δεί κανείς την πορεία της τιμής του χρυσού (σε US$) μέσα στην τελευταία δεκαετία για να αντιληφθεί το μέγεθος της κατάρευσης των εθνικών (fiat) νομισμάτων όλων των χωρών, πρωτοστατούντος πάντοτε του δολλαρίου ΗΠΑ σαν το κύριο αποθεματικό νόμισμα που επιβλήθηκε μεταπολεμικά.

alt

 

Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι η αξία του χρυσού (ως ενδογενής - intrinsic value) δεν έχει μεταβληθεί. Αυτό που μεταβάλλεται είναι η αξία όλων των φιατ νομισμάτων έναντι του χρυσού. Συνεπώς από τη στιγμή που άρχισε να απελευθερώνεται η τιμή του χρυσού απο τις παρεμβάσεις των κεντρικών τραπεζών (για τις οποίες έχουμε γράψει σε άλλα ποστ και που αποτελεί κύριο μέλημα και στόχο της GATA) η πορεία της τιμής του μετάλλου είναι συνεχώς ανοδική.

Η απάντηση λοιπόν στα παραπάνω ερωτήματα έρχεται εύκολα και αβίαστα.

  •  Η αγορά χρυσού δεν αποτελεί επένδυση. Όπως δεν είναι επένδυση μια ασφάλεια ζωής ή μια ασφάλεια πυρός ενός σπιτιού. Η κατοχή χρυσού είναι εξασφάλιση των κόπων και αποταμιεύσεων μιας ζωής, όταν επικρέμεται ο κίνδυνος της κατάρρευσης τραπεζών ή οικονομιών των χωρών.
  • Με αυτό κατά νου και με το παραπάνω διάγραμμα υπόψη, το πότε ακριβώς θα τοποθετηθούμε στο χρυσό δεν είναι το ζητούμενο, αλλά το να τοποθετηθούμε έγκαιρα πριν την χρηματοπιστωτική κατάρρευση είναι που έχει σημασία
Εάν βέβαια κάποιος είχε την προνοητικότητα πριν από 10, ή 5 ή και ακόμα κι ένα χρόνο πίσω, να μετατρέψει τα φιατ χαρτονομίσματά του σε χρυσό, σήμερα θα είχε διασφαλίσει την αγοραστική τους αξία. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για κάτι τέτοιο, εφόσον -πάντα- δεν θα έχει αρχίσει η ομαδική και μαζική "μετανάστευση" προς τα πολύτιμα μέταλλα, πράγμα που -όταν αρχίσει-  θα οδηγήσει τις τιμές σε δυσθεώρητα ύψη! 

Πού θα φθάσει η τιμή του χρυσού; Κανείς δεν μπορεί να πεί με σιγουριά. Μερικοί "γκουρού" της αγοράς μιλάνε για τουλάχιστον $5.000 η ουγγιά. Άλλοι, όπως ο James Sinclair (Mr. Gold) λένε πάνω από τις $10.000 την ουγγιά. Δεν έχει σημασία.

Σημασία έχει η εξασφάλιση των αποταμιεύσεών σας ΤΩΡΑ!



Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

Χρυσή Λίρα Αγγλίας - τεχνικά χαρακτηριστικά

Καθώς παρατηρείται συτή τη χρονική περίοδο αυξημένο ενδιαφέρον από πολλούς αναγνώστες του μπλογκ για πληροφορίες που αφορούν την χρυσή λίρα αγγλίας, θεωρούμε σκόπιμο (ώστε να αποφεύγονται οι απομιμήσεις!) να παραθέσουμε τα βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά που είναι καταγεγραμμένα για αυτό το διαχρονικό και τόσο δημοφιλές αποθετήριο αξίας. 

Τα στοιχεία αυτά ισχύουν για όλες τις χρυσές λίρες (sovereigns) που εκδόθηκαν μετά το 1817:

  • διάμετρος: 22,05 χιλιοστά (χιλ.)
  • πάχος (βάθος): κυμαίνεται από 1,0 έως 1,4 χιλ.
  • βάρος (μεικτό): 7,9881 γραμμάρια (γραμμ.)
  • ονομαστικό (μεικτό) βάρος (βασική προδιαγραφή): 7,988805 γραμμ.
  • αποδεκτή διακύμανση βάρους: +/- 0,01298 γραμμ.
  • ελάχιστο (μεικτό) βάρος: 7,97509 γραμμ.
  • μέγιστο (μεικτό) βάρος: 8,00101 γραμμ.
  • κράμα: χρυσός 22 καρατίων ή αλλιώς καθαρότητα 917/1000
  • πραγματική ποσότητα χρυσού σε μεικτό βάρος 7,9881 γραμμ.= 7,3224 γραμμ. ή 0,235421 ουγγιές καθαρού χρυσού (troy ounces)
  • πραγματική ποσότητα χρυσού σε μεικτό βάρος 7,988805 γραμμ.= 7,32238 γραμμ. ή 0,235420 ουγγιές καθαρού χρυσού (troy ounces)
  • χρονολογία πρώτης κυκλοφορίας αυτού του τύπου: 1817
  • χρονολογία πρώτης κυκλοφορίας χρυσής λίρας όλων των εποχών: 1489 (!)

κεφαλή Γεωργίου 3ου, από την πρώτη σύγχρονη έκδοση (1817)

alt



Γεώργιος ο 5ος 1911 μεχρι 1928

alt


Γεώργιος ο 5ος, 1929 μέχρι 1932

alt


Γεώργιος 6ος, 1938

alt


Ελισάβετ του 1957

alt


Ελισάβετ του 1968

alt



Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Προσοχή στις κάλπικες χρυσές λίρες!

Σύντομο ιστορικό πλαστογράφησης της χρυσής Λίρας

Το πλέον γνωστό και αναγνωρίσιμο χρυσό νόμισμα στο κόσμο είναι και το πιο πλαστογραφημένο. Μετά την σταδιακή εγκατάλειψη του κανόνα χρυσού στον απόηχο του 1ου Παγκόσμιου Πόλεμου, το Βρετανικό νομισματοκοπείο έπαυσε για ένα διάστημα ή ελάττωσε σημαντικά την παραγωγή χρυσών λιρών.

Η έλλειψη που κατά συνέπεια προέκυψε, ιδιαίτερα μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, κυρίως στις χώρες της νοτιοανατολικής ευρώπης και της μέσης ανατολής λόγω της απεγνωσμένης αναζήτησης ενός νομίσματος σταθερής και εγγυημένης αξίας και σαν αποτέλεσμα της συνεχούς απαξίωσης των τοπικών χαρτονομισμάτων, ώθησε πολλούς τυχοδιώκτες και παραχαράκτες να προσπαθήσουν να καλύψουν αυτό το κενό, Απρόσκλητα και με το αζημίωτο βέβαια.

 Έτσι ξεπετάχτηκαν εργαστήρια παραγωγής πλαστών χρυσών λιρών σε διάφορα μέρη, μεταξύ των οποίων τα πιό "φημισμένα"  ήσαν στην Ιταλία (Μιλάνο) την Ελβετία, τη Συρία και το Λίβανο. Τα ποιοτικότερα νομίσματα τα έφτιαχναν στην Ιταλία και συνεπώς ήσαν και τα ακριβότερα, ενώ τα πιό κακότεχνα και ως εκ τούτου φθηνότερα ήσαν τα Συριακά.

Η περιεκτικότητα σε χρυσό των γνήσιων χρυσών λιρών κυμαίνεται μεταξύ 91,6% και 91,7% καθαρού χρυσού, στις ιταλικές είναι από 91,2% έως 91.7% (!) και οι συριο-λιβανέζικες από 88% έως 91,5%. Το Βρετανικό υπουργείο οικονομικών υπολόγισε πως το 1955 στην Ελλάδα κυκλοφορούσαν περίπου 15 με 20 εκατομμύρια χρυσές λίρες, εκ των οποίων σχεδόν το ένα εκατομμύριο ήσαν κάλπικες, κυρίως ιταλικές.

Για να καταπολεμήσει αυτό το φαινόμενο και να διασώσει το κύρος του Βρετανικού νομίσματος και στέμματος, το υπουργείο άρχισε από το 1957 να εκδίδει και πάλι μαζικά νέες χρυσές λίρες. Έως το 1968 είχαν παραχθεί πάνω από 45 εκατομμύρια γνήσια τεμάχια.

 

Δείγματα πλαστογραφημένων χρυσών λιρών.

Στις εικόνες που ακολουθούν παρατίθενται μερικά δείγματα με κίβδηλες χρυσές λίρες. Η πλαστογράφηση διακρίνεται άλλοτε αμέσως και άλλοτε δυσκολότερα, ανάλογα με την ποιότητα της αντιγραφής. Όλα τα δείγματα που βλέπετε είχαν πωληθεί σαν γνήσια σε ανύποπτους αγοραστές. Μπορούμε να τις χωρίσουμε σε κατηγορίες για καλύτερη εξέταση.

Τα προφανή κίβδηλα.

 Οι πρώτες δύο εικόνες παρουσιάζουν τις δύο πλευρές του ίδιου δείγματος και ανήκουν στην κατηγορία των οφθαλμοφανών πλαστογραφιών, καθώς είναι εύκολα αναγνωρίσιμα από ένα έμπειρο αργυραμοιβό νομισμάτων αλλά όχι από το ευρύ κοινό.

alt

alt

Υπάρχουν εντούτοις αρκετές μικρές λεπτομέρειες που όταν συνυπολογιστούν προκύπτει εύκολα το συμπέρασμα πως το νόμισμα είναι τελικά κίβδηλο. Μπορούμε εδώ να  παραλληλήσουμε τη διαδικασία με τη σύγκριση μιας φωτογραφίας και ενός πίνακα ζωγραφικής. Ενώ η φωτογραφία δίνει την αίσθηση ότι είναι τελείως επίπεδη, αντίθετα ένας ζωγραφικός πίνακας έχει προοπτική και βάθος.


Πολύ προφανή κίβδηλα

Το επόμενο δείγμα αποτελεί παράδειγμα μιας κατηγορίας πλαστών που πολύ εύκολα αναγνωρίζεται σαν κίβδηλα. Είτε είναι πολύ γυαλιστερά, είτε τα πλευρικά δοντάκια τους είναι πολύ κοφτερά σε ορισμένα σημεία, πράγμα που συνήθως εντοπίζεται και φαίνεται αρκετά καθαρά, ακόμα και στις φωτογραφίες. Το χρώμα του μετάλλου μπορεί να έχει μια μπρονζέ χροιά και η επιφάνεια να έχει μια χαρακτηριστική έντονη αγριάδα (γκρανουλέ) κάτω από μεγεθυντικό φακό. Αυτό είναι αποτέλεσμα του τρόπου κατασκευής αυτών των νομισμάτων που όντας φτηνές απομιμήσεις είναι συνήθως χυτά, ενώ τα πιό προσεγμένα σφραγίζονται σε ατσάλινες πρέσσες, όπως και τα αληθινά. Αυτή η λεπτομέρεια αρκεί για να διακρίνει κανείς τις περισσότερες απομιμήσεις. Επιπλέον σύνηθες χαρακτηριστικό αυτής της κατηγορίας είναι το σχετικά φαρδύ περιθώριο στο οπισθότυπο (γράμματα) καθώς και η εμφάνιση της χρονολογίας στο έξεργο είναι δυσανάλογα μεγάλη και άχαρη. Το συγκεκριμένο δείγμα είνα πολύ κακοφτιαγμένο και εξώφθαλμα πλαστό. Εντούτοις βρέθηκε στο απόθεμα ενός κατά τ'άλλα σοβαρού και έντιμου έμπορου που -θεωρητικά πάντα- ελέγχει προσεκτικά κάθε νόμισμα, αλλά καμμιά φορά ακόμα και οι επαγγελματίες κάνουν λάθη.


alt

alt


Οι τέλειες απομιμήσεις

Κατά τη δεκαετία του 1970 δημιουργήθηκαν μερικά ποιοτικά αντίγραφα από σπάνια νομίσματα πολύ μεγάλης αξίας. Πιθανολογείται ότι κατασκευάστηκαν στο Λίβανο από κάποιον ονόματι Chaloub κατά παραγγελία κάποιου αμερικανού Harry Stock. Η ποιότητα αυτών των κίβδηλων ήταν άριστη. Τόσο τέλεια ήσαν ώστε ένας πολύ μεγάλος αριθμός από αυτά διοχετεύτηκε στην αγορά και κατέληξε στα χέρια πολλών έμπειρων και καταξιωμένων εμπόρων και συλλεκτών αλλά και μέσω φημισμένων οίκων πλειστηριασμών στα χέρια πλουσίων επενδυτών.

Μερικές από τις χρονολογίες που εμφανίζονται σε αυτά τα ποιοτικά πλαστά νομίσματα είναι το 1822, 1827, 1832, 1887, 1916-C (νομισματοκοπείο της Οτάβα) και το 1917. Τα περισότερα δείχνουν πως προέρχονται από το νομισματοκοπείο του Λονδίνου (χωρίς χαρακτηριστικό σημάδι προέλευσης) εκτός από εκείνα που έχουν κάποιο από τα σχετικά σημάδια. Οι περισσότερες από αυτές τις χρονολογίες θεωρούνται δυσεύρετες ή σπάνιες. Η έκδοση Λονδίνου 1917 π.χ. στο τιμοκατάλογο κοστολογείται στα 3.300 ευρώ σε κατάσταση EF (extra fine), ενώ η έκδοση 1816-C στα 8.400 ευρώ.

Τα εξόφθαλμα κίβδηλα νομίσματα

Εδώ ακόμα και ένας τυφλός με την αφή θα μποροιύσε να ξεχωρίσει τα νομίσματα αυτά  απο τα γνήσια. Η επιφάνειά τους είναι υπερβολικά γυαλισμένη με μια γλιστερή αίσθηση στην αφή, ή ακόμα έχουν κοφτερές άκρες και ακανόνιστα δοντάκια.

Μία άλλη αίσθηση που μπορεί εδώ να μας χρησιμεύσει είναι η ακοή. Πολλά κίβδηλα έχουν "λάθος ήχο" όταν χτυπούν μεταξύ τους ή όταν κουδουνίζουν πέφτοντας σε μία πέτρινη επιφάνεια. Καί πάλι εδώ ένας τυφλός θα μπορούσε πολύ εύκολα να διακρίνει τους διαφορετικούς ήχους των νομισμάτων αυτών. Ο λόγος που ηχούν διαφορετικά είναι τα φτηνά κράματα που χρησιμοποιούνται με τις διάφορες προσμίξεις που αραιώνουν το χρυσό, ή ακόμα ο τρόπος χύτευσης που παράγει ένα κράμα χαμηλότερης πυκνότητας κάνοντας το νόμισμα πιο "μαλακό". Όταν ο χρυσός επεξεργάζεται "εν ψυχρώ" δια κρούσεως (και όχι με χύτευση) τότε το αποτέλεσμα είναι ένα νόμισμα αυξημένης σκληρότητας και με εύηχες ιδιότητες. Σε άλλες εποχές ο λαός για να διακρίνει τα κίβδηλα χρυσά νομίσματα, τα δάγκωνε για να δει πόσο σημάδι άφηνε.

Υπάρχουν κάποιες ασφαλείς χρονολογίες;

Όχι. Παρόλο που μερικές χρονολογίες απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή και εγρήγορση, δεν υπάρχει καμμία χρονολογία που να προσφέρει εγγύηση σιγουριάς.


alt


Έλλειψη χρονολογίας ή χαρακτηριστικού σημαδιού νομισματοκοπείου έκδοσης

Μία άλλη κατηγορία απομιμήσεων που είναι αναγνωρίσιμη σχετικά εύκολο να εντοπιστεί είναι εκείνα που δεν έχουν χρονολογία ή σημάδι νομισματοκοπείου έκδοσης. Είναι γνωστό π.χ. ότι τι νομισματοκοπείο του Λονδίνου δεν εξέδοσε χρυσές λίρες μετξαξύ των ετών 1918 και 1925. Αυτό όμως δεν εμπόδισε μερικούς παραχαράκτες να κατασκευάσουν λίρες με αυτές της χρονολογίες!


alt

alt

 

Μερικές γενικές συμβουλές.

Αποφεύγετε να αγοράζετε χρυσές λίρες από αγνώστους ή από χώρες εξωτικές, ή ακόμα όταν η τιμή είναι πολύ χαμηλότερη από την αγοραία. Αγοράζετε από αναγνωρισμένους έμπορους με καλή φήμη. Από την άλλη μεριά μην βασιστείτε ότι μια ιδιαίτερα υψηλή τιμή πώλησης είναι κάποια εγγύηση γνησιότητας. Μερικά από τα κίβδηλα που παρουσιάζονται εδώ αγοράστηκαν στο Μπαχρέιν τον Απρίλιο του 1999 σε τιμές αρκετά ψηλότερες από εκείνες της αγοράς.


Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

Χρυσός: το ασφαλές λιμάνι

Καταφύγιο στις χρυσές λίρες και στα γερμανικά ομόλογα 

 Από τον Κώστα Οικονόμου koikonomou@kefalaio.gr 

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και «λιρομανία». Γιατί, στην προσπάθεια τους να εξασφαλίσουν τα λεφτά τους, κάποια στιγμή, οι Έλληνες υπολογίζεται από την Τράπεζα της Ελλάδος ότι είχαν φτάσει στο σημείο να μετατρέπουν σε λίρες Αγγλίας περισσότερα από 150 κιλά χρυσού μηνιαίως. Πότε; Πέρυσι την άνοιξη, όταν η αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα της ελληνικής οικονομίας έφτανε στο peak και σε μηνιαία βάση οι εκροές από τις καταθέσεις είχαν φτάσει έως και στα 7 δισ. ευρώ, που συνιστούν επίπεδο-ρεκόρ. 

Έκτοτε, η κατάσταση κάπως ηρέμησε, οι εκροές μερικώς διόρθωσαν, αλλά κυρίως η τιμή της ουγκιάς έσπασε κάθε προηγούμενο. Ωστόσο, ακόμα και τώρα, υπολογίζεται ότι σε μηνιαία βάση περί τα 80 με 90 κιλά χρυσού γίνονται λίρες. Τελευταία, μάλιστα, στην αγορά παρατηρήθηκε και το εξής επικίνδυνο φαινόμενο: Επιτήδειοι, για να εκμεταλλευτούν τη ζήτηση, διοχετεύουν στην αγορά «αλβανικές» και «βουλγαρικές» λίρες, η περιεκτικότητα των οποίων σε χρυσό δεν έχει καμία σχέση με τις «αγγλικές», αλλά αυτοί τις πωλούν ως τέτοιες, φθηνότερα, στη «μαύρη αγορά». Και κάποιοι επιμένουν να πέφτουν θύματα, όπως προκύπτει από τις καταγγελίες που γίνονται στην ΕΛΑΣ. 

Ένα άλλο καταφύγιο που έχει βρεθεί είναι αυτό των γερμανικών ομολόγων. 

Αρχικά, απευθύνονταν μόνο σε σοφιστικέ επενδυτές, οι οποίοι κατευθύνθηκαν προς τα εκεί κυρίως στις αρχές του 2011, με προτροπή των συμβούλων private banking. Τελευταία, όμως, απέκτησε κι αυτό έναν ακόμα πιο μαζικό χαρακτήρα. Αποτέλεσμα; Τέλη Μαΐου, και συγκεκριμένα την εβδομάδα που από το εγχώριο τραπεζικό σύστημα καταγράφηκαν εκροές της τάξης του 1,5 δισ. ευρώ, σε μία μόλις ημέρα στα γερμανικά ομόλογα έγινε τζίρος ενός μηνός! Με μία λέξη, επικράτησε «πανικός». 

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει μια σημαντική διευκρίνιση. Όντως, στην αγορά των γερμανικών ομολόγων το συγκεκριμένο φαινόμενο έλαβε χώρα -και δεν είναι μύθος-, γιατί απλώς μετρήθηκε. Αντιθέτως, μύθος είναι ότι την προτελευταία Παρασκευή του Μαΐου από τις ελληνικές τράπεζες «έφυγαν» σε μία μέρα 1-1,3 δισ. ευρώ. Ο λόγος είναι απλός. Το σύνολο της ρευστότητας που διακινείται καθημερινά μέσω των γκισέ είναι περί τα 270 εκατ. ευρώ, γιατί τόση τους επιτρέπεται, για λόγους ασφαλείας. Οπότε, ακόμα κι αν ήθελαν να «δώσουν» περισσότερα, δεν μπορούσαν, γιατί απλώς δεν είχαν τα απαραίτητα διαθέσιμα για να το κάνουν. 

Επιστρέφοντας και πάλι στα επενδυτικά καταφύγια, που από κάποια στιγμή κι έπειτα «εφευρίσκουν» οι Έλληνες για να διασφαλίσουν τις αποταμιεύσεις τους, ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει στη μόδα του τελευταίου καιρού. Σε τι συνίσταται η τελευταία; Στην τοποθέτηση σε συμβόλαια πετρελαίου, πρώτων υλών (κυρίως χαλκός, αλλά όχι μόνο) και, βεβαίως, αγροτικών προϊόντων (καλαμπόκι, φασόλια κ.λπ.). Με μία διαφορά. Όσοι ανακάλυψαν τώρα αυτές τις αγορές προειδοποιούνται ότι πάει καιρός που διαπραγματεύονται σε πολύ υψηλά επίπεδα (έχουν εξασφαλιστεί αποδόσεις έως και 80% σε διάστημα 12 μηνών), οπότε κινδυνεύουν να εγκλωβιστούν. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, επιδεικνύεται ο γνωστός «ζήλος του νεοφώτιστου», ο οποίος έχει τη συνήθη γνωστή κατάληξη. Όπως και στην περίπτωση των γερμανικών ομολόγων, οι σοφιστικέ επενδυτές είχαν μπει κι εδώ πριν από 2 χρόνια («και βάλε») και τώρα αποχωρούν. 

Τέλος, υπάρχουν και οι παίκτες που εξακολουθούν να δείχνουν ενδιαφέρον για τα συμβόλαια χρυσού. Ωστόσο, είναι λίγοι, καθώς η οικονομική επιφάνεια που απαιτείται θα πρέπει να είναι μεγάλη και, όσο περνά ο καιρός, γίνονται λιγότεροι, αφού η τιμή της ουγκιάς καταγράφει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Απλώς, το ενδιαφέρον κρατούν ζωντανό κάποιες εκθέσεις που βλέπουν τη βραχυπρόθεσμη διαμόρφωσή της ακόμα πιο ψηλά και από τα 1.800 δολάρια την ουγκιά. Αυτά, βεβαίως, «βλέπουν» και οι μικροί, από την άλλη πλευρά, και εξακολουθούν με αμείωτο ρυθμό να «φτιάχνουν» λίρες. Οι οποίες αποδεικνύονται all time classic κι επιβεβαιώνουν τον κανόνα ότι οι επενδυτικές επιλογές των Ελλήνων δεν έχουν αλλάξει σχεδόν καθόλου από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους μέχρι σήμερα... 

 «Πλημμύρισε» η αγορά με πλαστές λίρες 

Οι παραχαραγμένες λίρες που διακινούνται τελευταία στην Ελλάδα στην πραγματικότητα είναι συνήθως «ιταλικής κοπής» και σπανιότερα «λιβανέζικης». Εννοείται, όμως, ότι και στις δύο περιπτώσεις δεν έχουν καμία σχέση με τις αυθεντικές αγγλικές -ασχέτως αν πλασάρονται ως τέτοιες στην αγορά-, γι΄ αυτό και οι υποψήφιοι επενδυτές θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί. Οι επιτήδειοι είναι πολλοί και αυξάνουν όσο αυξάνει και η ζήτηση. 

«Το φαινόμενο των αντιγράφων δημιουργήθηκε από την εποχή που η λίρα Αγγλίας, εκτός από την αξία της σε βάρος χρυσού (8 gr των 22 καρατίων ή περιεκτικότητα σε χρυσό 7,31 gr 24 καρατίων), απολάμβανε και το προνόμιο του νομίσματος, είχε δηλαδή και νομισματική αξία», λέει στο «Κ» ένας από τους βαθείς γνώστες της αγοράς, ο χρηματιστής κ. Ζαχαρίας Πορταλάκης. Και συνεχίζει: «Η υπεραξία που δημιουργήθηκε με τη νομισματική έκδοση της χρυσής λίρας δελέασε τους Ιταλούς παραχαράκτες, γιατί, χρησιμοποιώντας την ίδια ή λιγότερη ποσότητα χρυσού, δημιουργούσαν αντίγραφα και απολάμβαναν την προστιθέμενη αξία». 

Ζητούμενο, λοιπόν, αποτελεί το πώς μπορεί κανείς να αντιληφθεί τη διαφορά, για να μην πέσει θύμα. «Τα ιταλικά αντίγραφα, για τους μη μυημένους, δεν διαφέρουν εξόφθαλμα. Για τους ειδικούς, όμως, υπάρχουν αρκετά χαρακτηριστικά που οδηγούν στη γρήγορη ανακάλυψή τους», σημειώνει ο κ. Πορταλάκης. Το πιο ιδιαίτερο; «Τα "δόντια" της αυθεντικής χρυσής λίρας, αν τα δούμε σε μεγέθυνση, δεν σχηματίζουν γραμμές, αλλά τραπέζιο. Στα ιταλικά αντίγραφα, όμως, σχηματίζουν "δοντάκια"». 

Και με τις λιβανέζικες τι γίνεται; Ο κ. Πορταλάκης είναι κατηγορηματικός: «Πρόκειται για ό,τι πιο αισχρό μπορεί να παραγάγει παραχαράκτης. Είναι εξόφθαλμο ότι στη περίπτωσή τους η περιεκτικότητα σε χρυσό είναι ελάχιστη, το χρώμα είναι τελείως διαφορετικό σε σχέση με την original λίρα και μόνο γιαγιάδες ή παππούδες ή όσοι δεν βλέπουν καθαρά μπορούν να την πατήσουν και να τις αγοράσουν». Ο κ. Πορταλάκης επιβεβαιώνει ότι αυτήν τη στιγμή υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για τοποθετήσεις σε χρυσές λίρες, γεγονός το οποίο οφείλεται στην αύξηση της τιμής του χρυσού, αλλά και στη γενικότερη ανασφάλεια που επικρατεί για την επόμενη μέρα της ελληνικής οικονομίας. «Κατά τη γνώμη μου», καταλήγει, πάντως, ο χρηματιστής, «και μόνο η διαφορά μεταξύ της τιμής αγοράς και πώλησης καθώς και η υπερβολική άνοδος της τιμής του χρυσού δεν δικαιολογούν αυτόν τον πανικό που έχει προκληθεί το τελευταίο διάστημα με τις λίρες». 

 * Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Κεφάλαιο" της 11ης Ιουνίου



Profile

chrysotheras Chrysotheras
from the Land of Oz
Το προφίλ μου

Follow the Yellow Brick Road!

Intentionally Left Blank


Ludwig von Mises







Btn_blue_122x44





ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ
Τα κείμενα που παρουσιάζω είναι σημαντικά κατά την δική μου άποψη, και αποτελούν εν δυνάμει εργαλεία επενδυτικών αποφάσεων.
Δεν αποτελούν σε καμμία περίπτωση προτροπή αγοράς ή πώλησης συγκεκριμένων μετοχών, εμπορευμάτων ή άλλων επενδυτικών προϊόντων. Είναι όμως διδακτικά θέματα γιά μελέτη, έρευνα αλλά (κυρίως) προβληματισμό.


DISCLAIMER
These posts are potential investment tools in my opinion.
They are NOT INTENDED to be used in any way as BUY or SELL recommendations for STOCKS or COMMODITIES, but are solely for AMUSEMENT and INFORMATION purposes and as basic ingredient of FOOD FOR THOUGHT!




 ΤΙΜΕΣ ΠΟΛΥΤΙΜΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΝ
SPOT P/M PRICES
spot τιμή ($/oz GOLD) χρυσού:
[Most Recent Quotes from www.kitco.com]
30 day Gold graph ($/oz GOLD):
[Most Recent Quotes from www.kitco.com]
1 year Gold graph ($/oz GOLD):
[Most Recent Quotes from www.kitco.com] 10year Gold graph ($/oz GOLD):
[Most Recent Quotes from www.kitco.com]
  • spot τιμή ($/oz SILVER) αργύρου:
    [Most Recent Quotes from www.kitco.com]

    Gold price chart by BullionVault.com
    Click for live Gold prices!








    Chrysotheras

    Create your badge


    Visit Liberals' Cafe




    Powered by pathfinder blogs