Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

"Σκέψεις για το ρόλο του Χρυσού ως Επενδυτική Πρακτική"

«Άσχετα από ό'τι γράφει στο πρόγραμμα, προσωπικά δεν βλέπω τον εαυτό μου σαν ειδικό. Γι αυτό χρησιμοποίησα τη λέξη 'σκέψεις' στον τίτλο. Αυτό που θα μοιραστώ μαζί σας στα επόμενα είκοσι λεπτά της ώρας, δεν είναι τίποτ' άλλο από προσωπικές ιδέες επί του θέματος - η κάθε μια είναι στην ουσία αρκετά σημαντική ώστε να απαιτείται εκτενής παράθεση. Εν τέλει θα προσπαθήσω να συνοψίσω την προσωπική μου πρακτική όσο αφορά το χρυσό καθώς και το σχετικό σκεπτικό.

Αρχικά ας καθορίσουμε όρους. Με την λέξη «χρυσός» δεν εννοώ συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης χρυσού , ή ενέχυρα, ή πιστοποιητικά χρυσού. Δεν εννοώ επίσης μετοχές εταιρειών εξόρυξης χρυσού ή των περισσοτέρων αμοιβαίων κεφαλαίων χρυσού (ETF). Με τον όρο «χρυσός» εννοώ ακριβώς αυτό, δηλαδή το παλιομοδίτικο εκείνο είδος που γυαλίζει.

Κατά δεύτερον ας ορίσουμε τι σημαίνει «επενδυτική πρακτική». Προς στιγμή ξεχάστε τα λεξικά. Σε μια πόλη όπως η Ζυρίχη έχουμε τραπεζίτες, ιδιωτικούς τραπεζίτες, διαχειριστές ενεργητικού, διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων, διαχειριστές κεφαλαίων, διαχειριστές χαρτοφυλακίων, και ποικίλων ειδών επενδύσεων. Είναι όλοι επενδυτές. Για τους σκοπούς της διάλεξης ας τους χωρίσουμε σε δύο μεγάλες κατηγορίες:

  • Εκείνους που διαχειρίζονται τα χρήματα, τις οικονομίες, τις συντάξεις άλλων ανθρώπων και που κατατρύχονται από την έμμονη ιδέα της επίτευξης αποτελεσμάτων, κέρδους και τελικά φήμης με βάση την συμπεριφορά των αγορών, τη συμπεριφορά των άλλων ή τις προσδοκίες των πελατών τους.
  • Εκείνους που φροντίζουν τα χρήματα και τα κεφάλαια που ανήκουν σε ανθρώπους που αγαπούν (δηλ. ενός πατέρα, θείου, μιας γιαγιάς, ενός γέροντα γείτονα ή ακόμα αυτών των ιδίων) και που δεν έχουν την πολυτέλεια να τα χάσουν. Αυτοί οι άνθρωποι είναι υπεύθυνοι για χρήματα που είναι αναντικατάστατα.

Επιφανειακά το έργο αυτών των δύο κατηγοριών δείχνει παρόμοιο. Αλλά μόνο έως εκεί. Εάν ανήκετε στην πρώτη κατηγορία τότε η ομιλία μου ίσως σας φανεί κοινότυπη ή ακόμα άσχετη. Εάν ανήκετε στη δεύτερη κατηγορία τότε καλώς ήλθατε.


 «Εκείνο που έχει σημασία δεν είναι οι τιμές των  χρεογράφων αλλά ποιά είναι η σημερινή αγοραστική αξία των χρημάτων που είχατε το 1975.»


Τα τελευταία 25 χρόνια βρίσκω τον εαυτό μου στην δεύτερη κατηγορία επενδυτών εστιάζοντας αποκλειστικά σε ένα μη ιδιαίτερα δημοφιλές σκέλος: την διατήρηση κεφαλαίων. Για μερικούς ακροατές εδώ μέσα, η διατήρηση κεφαλαίων σημαίνει χαμηλό συσχετισμό προς τις αγορές. Για άλλους ίσως να σημαίνει ομόλογα και άλλα εργαλεία σταθερού εισοδήματος. Για κάποιους άλλους μπορεί να σημαίνει χαρτονομίσματα κάτω από το στρώμα και για μερικούς άλλους ακόμα να σημαίνει χρυσός στο χρηματοκιβώτιο. Όλα τα παραπάνω είναι λάθος.

Δυστυχώς δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα.

Άς υποθέσουμε ότι υπήρξατε ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας και πωλήσατε την επιχείρησή σας το 1975 για 2 εκατομμύρια φράγκα, ή ας υποθέσουμε ότι είστε ένας απλός εργαζόμενος που κατάφερε να έχει αποταμιεύσει (ναι, να αποταμιεύσει) μέρος του εισοδήματός του για τα γηρατειά το 1975, ας πούμε 100.000 φράγκα. Και τα δύο αυτά ποσά την εποχή εκείνη ήσαν αρκετά σημαντικά. Εκείνο που έχει σημασία δεν είναι οι τιμές των  χρεογράφων αλλά  ποια είναι η σημερινή αγοραστική αξία των χρημάτων που είχατε το 1975. Μετά από σχεδόν 35 χρόνια σε όρους ελβετικού φράγκου, θα έπρεπε να έχετε υπερδιπλασιάσει τις οικονομίες σας ώστε να συναγωνιστείτε με τις αυξήσεις των τιμών στην αγορά. Στο τέλος αυτό που έχει σημασία είναι η διατήρηση του κεφαλαίου. Κατ' ελάχιστον.

Οι δύο αυτοί υποθετικοί άνθρωποι είναι μάρτυρες του γεγονότος ότι η διατήρηση του κεφαλαίου δεν έχει καμία σχέση  με τα alpha ή beta, ή τις συσχετίσεις ή την σύγχρονη διαχείριση κινδύνων. Άλλωστε δεν μετράμε την κατάσταση της υγείας μας με βάση ενός δείκτη της συνολικής υγείας των άλλων αλλά επάνω σε μία απόλυτη βάση. Απόλυτο σημαίνει αγοραστική αξία. Αλλά τί είναι απόλυτο; 'Ολοι καταλήγουμε να μετράμε αποτελέσματα σε όρους μιας μεταβαλλόμενης - υποτιμούμενης νομισματικής μονάδας. Υπήρξε μια εποχή που ο άνθρωπός μας θα είχε τοποθετήσει τις αποταμιεύσεις του σε μια τράπεζα και θα βασιζόταν στους τόκους για τις συνταξιοδοτικές του ανάγκες. Αλλά αυτό ίσχυε όταν το χρήμα είχε ακόμα κάποια αξία. Πριν από πολλά χρόνια.

 

«Βλέπω την εργασία που προσφέρω για τη διατήρηση κεφαλαίων πολύ διαφορετικά από ότι μπορείτε να φανταστείτε


Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε  στη διατήρηση κεφαλαίων είναι ότι κατέχουμε μια συγκεκριμένη σταθερή ποσότητα κεφαλαίου, ενώ η κεντρική τράπεζα δημιουργεί χωρίς σχεδόν κανένα κόστος, ολοένα μεγαλύτερες ποσότητες χρήματος και έτσι μειώνει την αξία του αποταμιεύματος. Σε συνολική βάση μετά από λίγο χρόνο οδηγούμαστε στην πτώχευση.

Βλέπω την εργασία που προσφέρω για τη διατήρηση κεφαλαίων πολύ διαφορετικά από ότι μπορείτε να φανταστείτε. Ίσως παραξενευτείτε εάν σας έλεγα ότι τα τελευταία 25 χρόνια έχω εργαστεί κατά εποχές και για διάφορους λόγους σαν επενδυτής αξιών, επενδυτής σταθερών αποδόσεων, αντιθετικός επενδυτής, αναπτυξιακός επενδυτής, επενδυτής μετρητών, top-down, bottom-up, κλπ.

Μόλις το 1998 άρχισα να χρησιμοποιώ χρυσό και τα σχετικά προϊόντα στο χαρτοφυλάκιό μου, για λόγους που θα εξηγήσω παρακάτω. Αυτό που μπορεί να σας φανεί σαν έλλειψη εστίασης ή ίσως «αλλαγή στυλ» δεν είναι τίποτ' άλλο από την απόλυτη ανάγκη της προσαρμογής στις μεταβαλλόμενες συνθήκες που καθορίζουν τις ευκαιρίες και τους κινδύνους - τους γνωστούς, τους άγνωστους καθώς και τους κινδύνους που προέρχονται από την άγνοια κινδύνων που δεν γνωρίζουμε.

Σε χρηματικούς όρους έως τώρα υπήρξα περισσότερο από επιτυχής στην επιδίωξη αυτή καθώς και στην επίτευξη των στόχων μου. Υπήρξαν μεγάλες περίοδοι όπου κατείχα ως επί το πλείστον κοινές μετοχές και άλλες περίοδοι με σχεδόν το 90% σε μετρητά, ακόμα σε άλλες περιόδους αγόραζα όσο μπορούσα περισσότερο κρατικά ομόλογα και τέλος σε άλλες περιόδους κατείχα χρυσό. Είχα επιτυχία στη διατήρηση κεφαλαίου κατέχοντας διάφορα προϊόντα σε διάφορες εποχές, όπως μερίδια πετρελαίου, μετοχές της Swatch, Straumann, Microsoft, κλπ, ή κρατικά ομόλογα και χρυσό.

 

«Γνωρίζοντας ότι η πηγή κάθε πλούτου είναι η επιχειρηματική δραστηριότητα

 

Αρχίζοντας από τις στοιχειώδης ιδέες της σπανιότητας και της επιλογής - και γνωρίζοντας ότι η πηγή κάθε πλούτου είναι η επιχειρηματική δραστηριότητα, η γενική αρχή των επιδιώξεών μου έχει σαν κίνητρο την κατανόηση της αξίας. Δεν εννοώ την αξία με την έννοια μιας καλύτερης σχέσης P/E ή κάποιου μαθηματικού τύπου Graham & Dodd ή άλλου σχετικού μέτρου, όσο κι άν αυτές οι έννοιες μας βοηθούν. Εννοώ την αξία με την κανονική κατεξοχήν υποκειμενική της έννοια και προσωπική ερμηνεία.

Στη γραμμή αυτή, επεδίωξα την αποφυγή μεγάλων σφαλμάτων και την αναγνώριση σημαντικών τάσεων. Επίσης προσπάθησα να αποφύγω σοβαρά λάθη που προκύπτουν από την παρακολούθηση των τιμών αντί των αιτίων ως καθοριστικό παράγοντα.

Και εξηγούμαι - εάν η χρηματική τιμή ενός προϊόντος αυξηθεί ή μειωθεί σημαντικά, μπορεί να μπει κανείς στον πειρασμό να το εκλογικεύσει με όρους όπως π.χ. ποια ήταν η τιμή πριν, ποιες θα μπορούσαν να είναι οι άλλες τιμές, κλπ. Αλλά κάτι τέτοιο είναι ανεπαρκές και παραπλανητικό. Η ύπαρξη μιας «φούσκας» ή κάποιας ευκαιρίας δεν μπορεί να αναγνωριστεί έως ότου γίνουν αντιληπτοί οι παράγοντες που συνέτειναν στην άνοδο ή την πτώση των τιμών.

Συνεπώς, εφόσον η αβεβαιότητα είναι μέσα στη ζωή μας και επειδή δεν μπορούμε να προβλέψουμε το μέλλον, πως θα μπορούμε να παραμείνουμε επιτυχημένοι για μεγάλο χρονικό διάστημα; Κατά την άποψή μου χρειαζόμαστε δύο σημαντικά στοιχεία: κατά πρώτο, την ευελιξία ενός επιχειρηματία κατά την αποφυγή σφαλμάτων που θα τον έριχναν έξω ενώ ταυτόχρονα χειρίζεται τις ευκαιρίες και  κατανοεί τις αξίες. Επιπλέον χρειαζόμαστε μερικά διανοητικά εργαλεία όπως σημαντικές γνώσεις, ενδιαφέρον, σοφία και κατανόηση σε τέσσερα στοιχεία:

1. την φύση του χρήματος - την ιστορία του, τη σημασία του σε χρηματιστικά και οικονομικά θέματα καθώς και τον ρόλο του στις επενδύσεις.

2. την φύση του πλούτου και του κεφαλαίου - πως δημιουργείται, πως καταστρέφεται, ποιούς κινδύνους αντιμετωπίζει και πως αξιολογείται - υποκειμενικά μεν αλλά σκόπιμα. Π.χ. εγώ δεν πιστεύω πως ο πλούτος δημιουργείται στο χρηματιστήριο - που στη καλύτερη περίπτωση αποτελεί απλή αντανάκλαση του πλούτου- και εν γένει οι τιμές των μετοχών, όπως και το χρήμα, είναι συνάρτηση της εμπιστοσύνης μάλλον παρά της εγγενούς αξίας. Το επίπεδο ευμάρειας μιας χώρας ή μιας οικογένειας δεν εξαρτάται από την ποσότητα του χρήματος, αλλά από το παραγωγικό κεφάλαιο που διαθέτει.

3. την φύση των επιχειρηματικών κύκλων - αυτό έχει νόημα στην οικονομική θεωρία και περνάει τη δοκιμασία της ιστορίας. Εννοώ την θεωρία όπως εκφράστηκε από την Αυστριακή Σχολή οικονομικής σκέψης σε αντίθεση με όλα τα άλλα ακαταλαβίστικα - δηλαδή το παιχνίδι της εμπιστοσύνης και της κατανάλωσης που περνιέται για mainstream οικονομικά σήμερα.

4. τέλος, η αυτογνωσία είναι επίσης ένα πολύ κρίσιμο στοιχείο.

 

« Ο χρυσός δεν έχει τίποτα το μαγικό

 

Εφοδιασμένο με αυτή την κατανόηση, ένα έξυπνο άτομο μπορεί να αρχίσει να φροντίζει για τη διαφύλαξη του αναντικατάστατου χρήματος.

Ο χρυσός δεν έχει τίποτα το μαγικό. Από μόνος του δεν έχει καμία αξία. Κανείς δεν έχει θησαυρίσει ποτέ επενδύοντας σε αυτόν. Η ιστορία του είναι πλήρως καταγραμμένη. Μέχρι τις 15 Αυγούστου 1971, η τιμή του χρυσού ήταν αμέτοχη στους επενδυτικούς σκοπούς. Κατόπιν ήρθε μια δεκαετία με πρωτοφανή άνοδο τιμής - από τα $35 ανά ουγγιά στο ρεκόρ των $850- και ύστερα ήρθε μια 20ετής πτώση έως τα $257 το 2001. Για 20 χρόνια αποτελούσε τη χειρότερη επένδυση παγκοσμίως. Ο άργυρος ήταν ακόμα χειρότερος: έπεσε από τα $50 στα $4 ανά ουγγιά.

Παρόλα αυτά όμως, σε όλο αυτό το διάστημα η ύπαρξη ενός σταθερού νομισματικού πληθωρισμού πίεσε τις τιμές καταναλωτή (με βάση το δολάριο ΗΠΑ) ανοδικά κατά 100%.

Σκεφτείτε το αυτό για λίγο.

Αντί να βλέπετε την ουγγιά χρυσού με βάση τη χρηματική τιμή της - αρχίστε να σκέφτεστε την αξία του χρήματος που έχετε στα χέρια σας. Αυτό δεν έχει να κάνει με το χρυσό, αλλά με το χρήμα. Αυτή είναι μια πολύ απλή παρατήρηση που όμως είναι ιδιαίτερα δύσκολο να κατανοηθεί. Ζούμε σε ένα κόσμο που το χρήμα καθορίζει τα πάντα - θα είναι λοιπόν απίθανο να αναρωτιόμαστε: Ποιά είναι η αξία των χρημάτων μας;

Παρ' όλη την μακρόχρονη αύξηση της τιμής του χρυσού από το 2001, αυτός παραμένει αρκετά μυστηριώδης και παρεξηγημένος, ένα φόβητρο. Από τον ειδικό σύμβουλο του ταμείου συντάξεων έως τον απλό πολίτη, ο χρυσός φαντάζει σαν ένα απομεινάρι περασμένων εποχών.

Η επικράτηση της χρηματοπιστωτικής οικονομίας τα τελευταία 30 χρόνια, η πληθωριστική άνοδος στις τιμές των περιουσιακών στοιχείων που έχει μεταμφιεστεί σε κεφαλαιακό κέρδος αλλά και η εν γένει διανοητική πενία του σύγχρονου ανθρώπου, όλα έχουν συμβάλλει στην απώλεια των δεξιοτήτων εκείνων της κοινωνίας που παλαιότερα μας χρησίμευαν για την ανίχνευση  τυχόν μηχανεύσεων και σχεδιασμών που στοχεύουν στην εξαπάτησή μας - καθώς η κλοπή και η εξαπάτηση είναι συστατικά στοιχεία της διεφθαρμένης φύσης του κεντρικού τραπεζικού συστήματος.


«Άρχισα να θεωρώ την κατοχή χρυσού περισσότερο ως ασφάλεια παρά ως επένδυση.»


Στην πρακτική που εφάρμοζα από το 1998, ο ρόλος του χρυσού στην κατάρτιση χαρτοφυλακίου, έχει λάβει διάφορες μορφές.

Μεταξύ 1998 και 2001 - έφτασα στο συμπέρασμα πως ήταν υποτιμημένος, όπως και επίσης ότι το κεφάλαιο των εταιρειών του τομέα ήταν υποτιμημένο. Όπως το είδα τότε, ή αποτελούσε μια τεράστια ευκαιρία ή ήταν μια επενδυτική κατηγορία υπό εξαφάνιση. Στοιχημάτισα στο πρώτο. Οπότε για την περίοδο 1998 μέχρι 2001 έβλεπα το χρυσό καθαρά σαν επένδυση.

Η κατάσταση όμως συνέχισε να αλλάζει. Μέσα στα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν την μεγάλη ρευστότητα του Greenspan, την απάτη του Y2K και την μνημειώδη κοπή χρήματος μετά την 9/11, έγινε πλέον φανερό ότι:

α) το δολλάριο ΗΠΑ ως αποθεματικό νόμισμα, τελικά θα έπρεπε να επαναξιολογηθεί,

β) η οικονομική κατάσταση των ΗΠΑ γρήγορα θα χειροτέρευε,

γ) το έλλειμμα μεταξύ της παραγωγής των μεταλλείων χρυσού και της ζήτησης ήταν συνεχώς αυξανόμενο,

δ) οι κεντρικές τράπεζες κερδοσκοπούσαν στις αγορές χρυσού μέσω του μηχανισμού leasing

Ήταν λοιπόν φρόνιμο να αναθεωρήσω την τοποθέτησή μου στον χρυσό, όχι πλέον σαν μια επένδυση αλλά και σαν μία ασφάλεια έναντι κινδύνου νομισματικής κατάρρευσης, κρίσης στο σύστημα πληρωμών ή ακόμα μιας γεωπολιτικής σύγκρουσης. Δηλαδή άρχισα να θεωρώ την κατοχή χρυσού περισσότερο ως ασφάλεια παρά ως επένδυση.

Αυτό συνεχίζεται έως πρόσφατα.

Έχει πλέον καταστεί φανερό πως μια νομισματική υποτίμηση είναι σε εξέλιξη σε παγκόσμια κλίμακα - πραγματικά με πρωτοφανείς διαστάσεις και εύρος.

Είμαι πεπεισμένος ότι οι κυβερνήσεις δεν έχουν σκοπό να επιτρέψουν μια λύση σύμφωνα με τους νόμους της ελεύθερης αγοράς (δηλ. κάθαρση) αλλά θα αναζητήσουν πολιτικές λύσεις σκοπιμότητας. Επιπλέον προσθήκες στο χαρτοφυλάκιό μας σε συνδυασμό με την ανάγκη διατήρησης μεγάλης ρευστότητας έγιναν η βάση μιας τελείως διαφορετικής θεώρησης. Τώρα πλέον βλέπω τον χρυσό όχι απλώς σαν μια ασφάλεια αλλά σαν ρευστό χρήμα.

Σήμερα περισσότερο από 45% του καθαρού ενεργητικού μας είναι σε πολύτιμα μέταλλα. Το να έχω στην κατοχή μου μετρητά με εκθέτει σε πιστωτικούς κινδύνους, συναλλαγματικούς κινδύνους, κινδύνους αντισυμβαλλομένου, πολιτικούς κινδύνους, πληθωριστικούς κινδύνους, κλπ. Αποφεύγω τους περισσότερους απ' αυτούς - αν όχι όλους- έχοντας χρυσό. Με άλλα λόγια, απλώς δεν εμπιστεύομαι το χάρτινο χρήμα όλο και περισσότερο.


«Μπορεί κανείς να μου υποδείξει έστω και ένα τίμιο νόμισμα οπουδήποτε στον κόσμο;»


Μας λένε ότι ο χρυσός δεν είναι ένας παραγωγικός πόρος και ότι δεν έχει κάποια βιομηχανική χρήση. Καταπληκτική σκέψη. Οπωσδήποτε συμφωνώ. Αλλά πόσο μεγαλύτερη είναι η  οικονομική αξία των ομολόγων ή των μετρητών; 'Η ποιες μπορεί να είναι οι βιομηχανικές χρήσεις των κρατικών ομολόγων; Ή των δομημένων χρηματοπιστωτικών προϊόντων;

Επίσης μας λένε ότι ο χρυσός δεν είναι τίποτ' άλλο από μια καλή εξασφάλιση στην υποτίμηση του δολλαρίου. Είναι αλήθεια αλλά όχι τελείως. Μπορεί κανείς να μου υποδείξει έστω και ένα τίμιο νόμισμα οπουδήποτε στον κόσμο; Αυτό που διαφεύγει από τον απλό παρατηρητή είναι ότι ο χρυσός αποτελεί αναμφισβήτητη εξασφάλιση έναντι του πραγματικού κινδύνου - μάλλον βεβαιότητας-  που κανένας από τους προγόνους μας δεν μπορούσε να φανταστεί - μιας κατάρρευσης του νομισματικού συστήματος.

Έχουν πολλά γραφτεί για τη σχέση του χρυσού με τους χρηματιστηριακούς δείκτες των εμπορευμάτων, του πετρελαίου, κλπ. Τέτοιες συγκρίσεις μπορούν να οδηγήσουν σε ενδείξεις αλλά όχι σε γνώση. Ναι, όταν η κινέζικη φούσκα τελικά σπάσει, όπως αναμένεται, όλα τα εμπορεύματα θα παρασυρθούν, ακόμη και ο χρυσός. Το δολάριο θα ανέβει. Αλλά αναρωτηθείτε: «μέχρι πότε;»,  «και μετά τί;»

Τέλος, υπάρχει αυτή η κοινότυπη συμβουλή ότι «για λόγους εξασφάλισης, μία έκθεση στο χρυσό της τάξεως του 5% έως 10% είναι αρκετή». Κατ' αρχάς τέτοιες συμβουλές, του τύπου γραμμένες στην άκρη μιας χαρτοπετσέτας, είναι για πέταμα. Δεύτερο, εάν πρόκειται να μιλήσουμε πραγματικά για εξασφάλιση  και πριν φτάσουμε σε συμφωνία με τον ασφαλιστή, πρέπει να αποτιμήσουμε τον κίνδυνο. Με τι είδους κινδύνους έχουμε να κάνουμε εδώ; Παραπάνω σας παρέθεσα την δική μου λίστα με τα ρίσκα. Κανένα απ' αυτά δεν φαίνεται να καλύπτεται με την χαρτοπετσέτα.


«Εάν η πηγή του πλούτου είναι το φθηνότερο χρήμα τότε πού έκανε το λάθος το Μπαγκλαντές;»

 

Η τιμή του μετάλλου σε χρήμα έχει ξεπεράσει κάθε άλλη κατηγορία για πολλά χρόνια συνεχώς. Είναι κατανοητό ότι ο κόσμος θέλει να το εξηγήσει και να το δεί προοπτικά, όπως επίσης είναι εύλογο να υπάρχουν διάφορες απόψεις. Αλλά όταν μελετάμε τον χρυσό μόνο με όρους τιμής, χάνουμε το μεγαλύτερο μάθημα που όλη αυτή η περίοδος της κρίσης μας διδάσκει.

Ειλικρινά σας λέγω, ήδη υπάρχουν δύο γενεές οικονομικών παραγόντων στην αγορά, τελείως αδαείς όσον αφορά τη φύση του χρήματος. Καλωσορίζουν τις ανοδικές τιμές που τις θεωρούν δημιουργία πλούτου, ενώ δεν είναι τιποτ' άλλο από πληθωριστικά αποτελέσματα. Αναζητάμε περισσότερα μετρητά για να σώσουμε το σύστημα, ενώ θά 'πρεπε να αφήνουμε τους αποτυχόντες να πτωχεύουν, ώστε οι πλέον ικανοί να μπορούν να αναδειχθούν. Ανεχτήκαμε την πώληση του χρυσού μας από την Εθνική Τράπεζα Ελβετίας σε αντάλλαγμα αμερικάνικων χαρτονομισμάτων και υποσχετικών.

Αναζητάμε φθηνότερο χρήμα για να παραμείνουμε ανταγωνιστικοί επειδή δεν γνωρίζουμε την πραγματική φύση της ανταγωνιστικότητας. Εάν η πηγή του πλούτου είναι το φθηνότερο χρήμα τότε πού έκανε το λάθος το Μπαγκλαντές; Εάν το φθηνότερο χρήμα σημαίνει οικονομική ευημερία, γιατί να μην τυπώνουμε όσο περισσότερο μπορούμε και να το μοιράζουμε σε όλους; Μάλλον έχουμε χαζέψει. Οι πελάτες δεν γνωρίζουν πιά τίποτα και οι σύμβουλοί τους ακόμα λιγότερα.

Κατόπιν έχουμε τους ηλίθιους οικονομολόγους - του νεοκλασικού, κεϋνσιανού είδους, με λύσεις για προβλήματα που και οι ίδιοι δεν περίμεναν ότι θα προκύψουν. Λύσεις που έχουν απορριφθεί εδώ και καιρό. Και έτσι λοιπόν πηδάμε από κρίση σε κρίση - κατασπαταλώντας το λιγοστό μας κεφάλαιο ελπίζοντας ότι θα πλουτίσουμε σε χρήμα. Τι κρίμα.

 

«Θεωρώ τον χρυσό ως ένα εργαλείο με τον ίδιο τρόπο που θεωρώ και τις μετοχές, τα ομόλογα ή άλλα περιουσιακά στοιχεία »

 

Το να είναι κανείς επενδυτής στην εποχή μας, χωρίς να κατανοεί την ιστορία, την κλασική οικονομική θεωρία ή να έχει τον «κοινό νου» των παππούδων μας, είναι συνταγή αποτυχίας. Και έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μας.

 

Τέλος, εδώ θα ήθελα να συνοψίσω τις σκέψεις μου: επιδιώκοντας τους σκοπούς της διατήρησης κεφαλαίων, ενδιαφέρθηκα για τα απτά περιουσιακά εκείνα στοιχεία που δεν αποτελούν υποσχετικές, συμβόλαια, απαιτήσεις τρίτων ή πιστωτικά εργαλεία. Δεν απαιτούν εμπιστοσύνη ή ελπίδα.

Θα συνεχίσω να επιδιώκω τη δημιουργία πλούτου συμμετέχοντας στο κεφάλαιο ολίγων και διακεκριμένων επιχειρηματιών. Επίσης θα συνεχίσω για λίγο ακόμη τη διακράτηση μετρητών για την αγορά τυχόν ευκαιριών.  

Δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στο χρήμα που εκδίδουν οι κυβερνήσεις. Θεωρώ τον χρυσό ως ένα εργαλείο με τον ίδιο τρόπο που θεωρώ και τις μετοχές, τα ομόλογα ή άλλα περιουσιακά στοιχεία.

Για να είμαι ειλικρινής, η ανακάλυψη κρυμμένων αξιών και η λογική κερδοσκοπία καθίστανται τρομερά δύσκολα -αν όχι αδύνατα- μέσα σε ένα παράλογο και δυσλειτουργικό οικονομικό σύστημα.

Έτσι σε διαφορετικές εποχές, για διάφορους λόγους, σε διάφορες ποσότητες και για διαφορετικούς σκοπούς, κανένα από τα οποία δεν προσφέρεται για απλή εξήγηση ή μοντελλοποίηση, επιδιώκω ένα μίγμα εργαλείων τέτοιο ώστε να εξυπηρετώ την οικονομική ζωή αυτών που υπηρετώ- ώστε να προστατεύω τις οικονομίες τους από τους κερδοσκόπους, τους χαζούς, τους απατεώνες, και τους διάφορους τσαρλατάνους που συνωστίζονται στον κόσμο μας.

Σας Ευχαριστώ.



 

Από Ομιλία του Tony Deden, στο 1st Gold Conference in Zurich, που δημοσιεύτηκε το 2009 στο  finews.ch

Ο Tony Deden  γεννήθηκε το 1957 στην Αθήνα, σπούδασε Μαθηματικά και Χημεία στο UCLA και είναι μελετητής της ιστορίας και της οικονομίας.

Από το 1985, εργάζεται ως σύμβουλος επενδύσεων και από το 2001 διευθύνων σύμβουλος στο Edelweiss Fund, μετέπειτα Edelweiss Holdings.


Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Προάγγελος βαθύτερης κρίσης η εντεινόμενη συσσώρευση χρυσού

Από αυτό εδώ το μπλογκ είχαμε από καιρό αναφέρει, σε παλαιότερα άρθρα, για το σιωπηρό μάζεμα μεγάλων ποσοτήτων φυσικού χρυσού και αργύρου που γίνεται εδώ και μερικά χρόνια από τις κεντρικές τράπεζες της Κίνας, της Ρωσσίας, της Σαουδαραβίας, κλπ. 

Έχουμε επίσης αναφερθεί στις τεχνητά συγκρατούμενες χαμηλές τιμές των μετάλλων μέσω της μεθόδου σορταρίσματος χάρτινων υποσχετικών χρυσού στην αγορά παραγώγων, γεγονός που εδώ και πολλά χρόνια καταγγέλεται από την G.A.T.A. 
Όλα αυτά βέβαια συνέβαιναν για πολύ καιρό κάτω από τα ραντάρ των επενδυτών, ώστε να μπορούν οι εμπλεκόμενοι (έξυπνο χρήμα) να συσσωρεύουν τα μέταλλα με την άνεσή τους. 

Φαίνεται όμως πως η περίοδος ήρεμης σσυσσώρευσης πρόκειται να λάβει τέλος καθώς αρκετές κεντρικές τράπεζες προβαίνουν σε ανοικτές αγορές αλλά ακόμα και ο γνωστός σε όλους μεγαλοεπενδυτής -και μέχρι τώρα επικριτής του χρυσού- Τζώρτζ Σόρος, προέβη ξαφνικά σε μεγάλες πωλήσεις μετοχών ενώ ταυτόχρονα αγόρασε χρυσό (σε χάρτινη μορφή ETF) αξίας πολλών εκατομμυρίων δολλαρίων. 

Το άρθρο που αναδημοσιεύουμε από το DefenceNet πιό κάτω είναι χαρακτηριστικό της αλλαγής στο επενδυτικό κλίμα της εποχής μας και ταυτόχρονα προάγγελος μεγάλων αναταραχών αλλά ταυτόχρονα και ανοδικών τάσεων στις τιμές των πολυτίμων μετάλλων.

"Προπολεμική εικόνα στις αγορές με συσσώρευση χρυσού - 
18,6τ. αγόρασε η Ρωσία!"

Σε συσσώρευση χρυσού προχωρά η ρωσική κεντρική τράπεζα αγοράζοντας 18,6 τόνους και αυξάνοντας τα αποθέματά της στους 936,2 τόνους χρυσού, περίπου 30 εκατομμύρια ουγγιές. 
Όλα αυτά μετά την αποκάλυψη ότι και ο διεθνής επενδυτής και γεράκι των αγορών Τζόρτζ Σόρος, επίσης αγόρασε χρυσό αξίας 50 εκατ. ευρώ μειώνοντας το χαρτοφυλάκιό του σε μετοχές. 

Η Ρωσία έχει ξεκινήσει πριν από μερικούς μήνες να συγκεντρώνει χρυσό σε ράβδους και σε νομίσματα, κάτι που δείχνει ότι η ρωσικιή κυβέρνηση φοβάται μείζονα αναταραχή είτε σε γεωστρατηγικό επίπεδο, είτε σε νομισματικό. Φυσικά το ένα, δεν εξαιρεί το άλλο. Αλλά οι μαζικές αγορές χρυσού που αποτελεί το επενδυτικό καταφύγιο σε περιόδους μείζονος γεωστρατηγικής αναταραχής μόνο αισιοδοξία δεν μπορούν να προκαλέσουν, καθώς τα σύνεφα σε ολόκληρη την περιοχή από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τον Κόλπο και από τον Κόλπο μέχρι τον Καύκασο, πυκνώνου. 
Μην ξεχνάμε ότι το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ενισχύει συνέχεια τις δυνάμεις του στην Καύκασο... 

Την ίδια συμπεριφορά επιδεικνύουν και αραβικά κράτη που αθόρυβα αυξάνουν τα αποθέματα χρυσου. Τόσο το Κατάρ, όσο και τα ΗΑΕ προχώρησαν σε συνολικά αγορές περισσότερων από 12 τόνων τους τελευταίους μήνες. Ανάλογη συγκέντρωση χρυσού, με αυτούς τους ρυθμούς μπορεί να συγκριθεί μόνο με την εποχή πριν από τον Β'Π.Π.. 
Όλα αυτά βέβαια, είναι άκρως ανησυχητικά για την Ελλάδα. Στην παρούσα χρονική συγκυρία ο φόβος της νομισματικής αστάθειας είτε λόγω της οικονομικής λαίλαπας που πλήττει την ευρωζώνη είτε μείζονων γεωστρατηγικών ανακατατάξεων, μόνο περαιτέρω προβληματισμό μπορούν να προκαλέσουν... 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr"

 


Σάββατο, 18 Αυγούστου 2012

Αύξηση αγοράς χρυσής λίρας στην Ελλάδα

Καθόλου δεν μας εκπλήσσει και είναι εν πολλοίς αναμενόμενο το γεγονός της απότομης αύξησης στις αγοραπωλήσεις σε χρυσή λίρα Αγγλίας, που αναφέρεται στο δημοσίευμα του DefenceNet και που παραθέτω πιό κάτω. 

Περιμένετε όμως λιγάκι καθώς δεν έχουμε δεί τίποτα ακόμα. Άλλωστε το συνολικό βάρος χρυσού που αναφέρεται στο άρθρο είναι ελάχιστο και αντιστοιχεί σε μόνο 300 εκατομμύρια ευρώ περίπου.

Με τέτοιες τιμές, σύντομα δεν θα βρίσκεται πιά χρυσός στην αγορά (εννοείται και στη διεθνή) διότι μπορεί μεν να κρατάνε οι κεντρικές τράπεζες την τιμή τεχνητά χαμηλά (εδώ και πολλά χρόνια, Βλέπε σχετικά στην G.A.T.A.) σορτάροντας το πραγματικό μέταλλο με χαρτί, αλλά σε αυτές τις χαμηλές τιμές θα έχει εξαφανιστεί ο πραγματικός χρυσός. Αγοραστές είναι κυρίως η Κίνα, η Ρωσσία, Σαουδάραβες, κλπ, και βέβαια όλο το "έξυπνο χρήμα".

Μόλις καταστούν απαιτητές οι παραδόσεις σε φυσικό μέταλλο τότε θα κοιτάμε την τιμή ....με τα κυάλια!

alt

Μετακατοχικές συναλλαγές με ... χρυσές λίρες! 

"Επιστροφή στα πρώτα μετακατοχικά χρόνια για την εύρεση ασφαλούς επενδυτικού καταφυγίου για τους Έλληνες, σημειώθηκε στα τρία τελευταία χρόνια με μαζικές αγορές ... χρυσών λιρών: 

Περίπου 1.100.000 χρυσές λίρες (βάρους οκτώ τόνων σε καθαρό χρυσάφι) αγοράστηκαν από τους Έλληνες για να "οχυρωθούν" επενδυτικά και να έχουν ένα αποκούμπι σε περίπτωση χρεοκοπίας. Όπως ακριβώς συνέβαινε στα πρώτα χρόνια μετά την πρώτη γερμανική Κατοχή (1941-1944) όταν οι λίρες ήταν το βασικό και μόνο αξιόπιστο μέσο οικονομικής συναλλαγής και το χρήμα δεν είχε καμία αξία. 

Εκεί λοιπόν έφτασε την Ελλάδα η διεφθαρμένη οικονομική και πολιτική ελίτ: Να επιστρέψει στην μετακατοχική περίοδο και το περίφημο "ισχυρό ευρώ" να θεωρείται ένα νόμισμα με ισχυρές πιθανότητες αυτοκαταστραοφής του. Θυμάστε ταινίες, όπως "Η κάλπικη λίρα", αλλά και άλλες του παλιού ελληνικού κινηηματογράφου όπου η λίρα ήταν το μοναδικό μέσο αξιόπιστης συναλλαγής. 

Και πως αλλιώς θα μπορούσε να συμβεί αφού η διεφθαρμένη οικονομική ελιτ με τους τραπεζίτες προεξάρχοντες έβαλε "λαθραία" στην ευρωζώνη την Ελλάδα το 2002, πρν αλλάξει τις δομές του κράτους μόνο και μόνο για να δανείζονται φθηνά οι τράπεζές τους και να δανείζουν πανάκριβα στους Έλληνες πολίτες (π.χ. δανείζονταν με 1 και 1,5% και δάνειζαν με 25% τις πιστωτικές). 

 Συνολικά τα κεφάλαια που διοχετεύθηκαν για την αγορά λιρών είναι περί τα 290 εκατ. ευρώ. Αφορούν δε, γύρω στους 100.000 Έλληνες, οι οποίοι επέλεξαν να τοποθετήσουν μέρος των διαθεσίμων τους στην πιο «ευέλικτη» μορφή του βασιλιά των μετάλλων."  

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr


Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Ένα κλασσικό ερώτημα: πότε πουλάμε χρυσό;

Μετά τη θεαματική άνοδο στη τιμή του χρυσού και του αργύρου της περασμένης άνοιξης και την αξίσου θεαματική διόρθωση του Σεπτεμβρίου, βρισκόμαστε σε παρατεταμένη περίοδο μιας πλάγιας συσσώρευσης που αφήνει πολλούς να απορούν μήπως ήλθε η ώρα να πουλήσουν σε αναζήτηση ευφορότερων τοποθετήσεων. Παρόλο που αυτό το μπλογκ έχει ήδη απαντήσει στη διάρκεια των ετών σε βασικά ερωτήματα του τύπου: "είναι ο χρυσός επένδυση;" ή "είναι φούσκα ο χρυσός;" κλπ, επανέρχονται πολλοί φίλοι με την απορία πότε να πωλήσουν. Η απάντηση είναι απλή και θα την κάνω απλούστερη με την παρακάτω φωτό:
ΑΓΟΡΑΖΩ ΧΡΥΣΟ!!
Το τελευταίο καιρό λοιπόν, έχουν αρχίσει να ξεπετάγονται σαν τα μανιτάρια στη χώρα μας, ακόμα και στις συνοικίες, πολλά καταστήματα της κατηγορίας: "Αγοράζω Χρυσό/Άργυρο". Ο λόγος είναι ότι η αύξηση της ζήτησης πολύτιμων μετάλλων για τοποθέτηση είναι πλέον τόσο μεγάλη ώστε δεν καλύπτεται από τη φυσική παραγωγή. Ανοίγεται λοιπόν ένα νέο πεδίο για επικερδή δράση των εμπόρων και διακινητών μετάλλων από ανακύκλωση (παλαιά κοσμήματα, χρυσαφικά, νομίσματα, ασημένια μαχαιροπήρουνα, κλπ) 
Το νέο αυτό φαινόμενο έχει αρχίσει να παίρνει μεγάλες "viral" διαστάσεις στη ταλαίπωρη χώρα μας για τον επιπλέον λόγο ότι ο κόσμος έχει ξεμείνει από ρευστό για να καλύπτει τις ήδη βεβαρυμένες καθημερινές του ανάγκες από τις αυξήσεις πάσης φύσεως (ουρανοκατέβατοι φόροι παντός είδους και επί παντός επιστητού, καύσιμα, τρόφιμα, κλπ) ενώ ταυτόχρονα η ανεργία και η ύφεση καλπάζουν.

Επιπλέον, μην παραβλέπουμε το θεμελιώδες γεγονός ότι κατά την προηγούμενη μεγάλη άνοδο των πολύτιμων μετάλλων στα 1980, συμμετείχε μόνο ο ...μισός πλανήτης (ΗΠΑ και Δυτική Ευρώπη) 
Σήμερα το φαινόμενο της αναζήτησης οικονομικής και αξιακής ασφάλειας στα πολύτιμα μέταλλα είναι παγκόσμιο. Συμμετέχουν (μαζί με τον πάλαι ποτέ δυτικό κόσμο) ενάμισυ δις κινέζοι (ήδη λειτουργούν δύο χρηματιστήρια χρυσού, ένα στη Σαγκάη και ένα πρόσφατα στο Χογκ-κογκ) οχτακόσια εκατομμύρια ινδοί (οι μεγαλύτεροι αγοραστές χρυσού παγκοσμίως) και αμέτρητα μιλιούνια ινδονήσιοι, ταϊβανέζοι, βιετναμέζοι, κλπ. Μην ξεχάσουμε επίσης και τους τρισεκατομμυριούχους πετρελαιάδες στην αραβική χερσόνησο. Όλοι λοιπόν οι παραπάνω συμμετείχαν πολύ λίγο έως καθόλου στο προηγούμενο Bull Market χρυσού. Τώρα απλά συσσωρεύουν ό,τι μπορούν σιωπηρά μεν αλλά σταθερά, ανταλλάσσοντας τα ουσιαστικά άχρηστα χαρτοδολλάρια, χαρτοευρώ, κλπ, με αληθινές αξίες. 
Πιστεύετε ότι ξαφνικά κάτι άλλαξε στη παγκόσμια οικονομία ώστε να αναστραφεί αυτή η τάση; Θα περάσει πολύς καιρός ακομα για να διακρίνουμε κάποιο φώς στο παγκόσμιο χρηματο-οικονομικό τούνελ.

Μέχρι τότε λοιπόν θα δούμε πολλά μαγαζιά να ξεφυτρώνουν εδώ κι εκεί για να μας αποσπάσουν το χρυσό σε "καλές τιμές". 
Σε απάντηση λοιπόν του αρχικού μας ερωτήματος, θα έλεγα πως η ώρα της πώλησης θα έλθει όταν οι φωτεινές ταμπέλες αυτών των καταστημάτων θα αναγράφουν: 

"Πουλάω Χρυσό / Άργυρο σε Καλές Τιμές"

* * *


Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Μικρό Αγγλικό Γλωσσάρι της Αγοράς Χρυσού (αλλά όχι μόνο!)

 

Account- allocated

An account in which the client's metal is individually identified as his, and physically segregated from all the other gold in the vault; in the event of a default by the holding bank, the investor becomes a secured creditor.

Account-unallocated

An account in which the client's bars are not specifically ring-fenced, and which may be cheaper than an allocated account as some banks do not charge for storage. The client carries higher counterparty risk, however, as he is an unsecured creditor in the event of a default by the holding bank.

American Option

An option that may be exercised on any day up to and including the expiry date

Assay

To test a metal for purity.

Backwardation

The difference between a forward price and a nearby price when the latter exceeds the former

Bar

Typical gold product, either for trading or for accumulation. Bars come in a variety of shapes weights and purities and different bars are favoured in different parts of the world.

Bear

Someone expecting prices to fall

Bid/ask

Bid or buy is the price a dealer is prepared to pay for gold bullion. Ask or sell is the price offered by the seller. (See also definition of Spread below.)

Bull

Someone expecting prices to rise

Bullion

Originally meaning 'melting place' or 'mint', probably from the French bouillon, boiling.

Bullion coin

A legal tender coin whose market price depends on its gold content, rather than its rarity or face value.

Certificates

Gold certificates are a method of holding gold without taking delivery. Issued by individual banks they confirm an individual's ownership while the bank holds the metal on the client's behalf. The client thus saves on storage and personal security issues, and gains liquidity in terms of being able to sell portions of the holdings (if need be) by simply telephoning the custodian

CFTC

Commodity Futures Trading Commission, the regulatory body in the US covering futures markets

COMEX

The New York Commodity Exchange, now a division of NYMEX, the New York Mercantile Exchange. The contracts in the COMEX gold market consist of 100 ounces each, and the actively traded contracts are the even months of the year.

Consignment stocks

A bullion dealer may hold gold on consignment at a client's premises. It is the dealer's property until the client withdraws it and pays the prevailing price. Alternatively, it may be held by the dealer at local banks until the clients come forward to purchase and take delivery.

Contango

The difference between a forward price and a nearby price when the former exceeds the latter. This is the usual situation in gold and if there is no constraint anywhere along the supply pipeline then the contango will reflect prevailing interest rates and storage charges

Deferred settlement

A situation in which the settlement of a bullion market contract is deferred by mutual agreement on a daily basis.

Delivery

The transfer of the asset from seller to buyer. This does not necessarily involve physical shipment but can be done on paper with the bullion remaining in the vaults of a specified bank

Delta

The proportion by which the price of an option changes in response to a change in the price of the underlying asset. The delta measures the sensitivity of the option's price to changes in the asset's price.

Delta hedging

Metal bought (sold) by the grantor of a call (put) in order to cover his potential risk. The more the price of the underlying asset moves in favour of the option purchaser, the higher the risk to the grantor that the option will be exercised against him; he will need to be covered against that risk.

Dorι

A gold-silver alloy, an intermediate product from certain gold mines

EFP

Exchange for Physical; a mechanism that allows a client to open or close a futures contract through the physical market when the futures market in question is closed. A dealer will deal for the client in the over-the-counter market and then replace the position with a futures market position when the exchange opens. The differential in the price between the spot and the futures contract is often itself referred to as the efp.

European option

An option that may only be exercised on the date of expiry. Predominant in the London bullion market.

Face Value

The nominal value given to legal tender coin or currency (for example a 1-oz. Gold American Eagle coin has a face value of $50, but will always be bought and sold at a price close to the market price of 1 ounce of gold).

Fineness

Gold purity, usually expressed in parts per thousand; thus 995 or two nines five is 995/1000 or 99.5% pure. 995 was the highest purity to which gold could be manufactured when good delivery (q.v.) was determined, but for very high technology applications now it is possible to produce metal of up to 99.9999% purity.

Fix

The London gold fixing (see: www.goldfixing.com) takes place twice daily over the telephone and sets a price at which all known orders to buy and sell gold on a spot basis at the time of the fix can be settled. The fix is widely used as the benchmark for spot transactions throughout the market. The five members of the fix 'meet' at 10:30 and 3:00 London time and commence the fix with a trying price. Once Rothschild's seat has been sold, there will once again be five fixing members. The fixing members' representatives relay the price down to their dealing rooms, who are in contact with as many bullion dealers as are interested (or who have interested clients) and these market members then declare how much metal, on a net basis, that they require to buy or sell at that level. The dealers are themselves in contact with their clients, who may change their order, or add or cancel an order, at any time. The position declared by the dealers is the net position outstanding between all their clients (i.e. if one bank has clients wanting to buy a total of two tonnes, and other clients wanting to sell a total of one tonne, then he declares himself as a buyer of one tonne). Each fixing member then nets off the position and declares himself, as the representative of all those interested parties, as a net buyer or seller (and of how much), or to be in balance. If the market is out of balance with more gold required than offered, then the price will be adjusted upwards (and vice versa) until balance is achieved (because some clients will withdraw or amend their orders if the price does not suit them). At this point the price is declared fixed. On very rare occasions the price will be fixed when there is an imbalance, at the discretion of the chairman of the fix. The fix is thus entirely open and any market user may participate through his bank.

Forward contract

A principal's (Over the Counter) contract that trades an asset for settlement on a specific date in the future. Each forward contract is 'tailor-made'.

Futures contracts

An agreement to buy or sell a specific amount of a commodity or financial instrument at a particular price on a stipulated future date; the contract can be sold before the settlement date. Futures contracts are standardised and are traded on 'margin' on futures exchanges, such as the COMEX division of NYMEX, the CBOT, or the TOCOM.

GOFO

The Gold Offered Forward Rate, which is the rate at which dealers will lend gold against US dollars.

Gold Forward Offered Rate (GOFO)

See above

Gold Loan

A financing mechanism whereby gold is borrowed from a bullion bank (which has usually borrowed it from a central bank or banks), and sold into the market to raise cash, usually to finance a gold mining operation. The metal is then repaid over an agreed period of time. The interest on the loan is usually paid either in dollars or in gold subject to the agreement between the counter-parties.

Gold Standard

A monetary system based on convertibility into gold; paper money backed and interchangeable with gold.

Good delivery bars

Also referred to as large bars, the ingots that conform to London Good Delivery standard

Good delivery standard

The specification to which a gold bar must conform in order to be acceptable on a certain market or exchange. Good delivery for the London Bullion Market is the internationally accredited good delivery standard. A good delivery bar for London should weigh between 350 and 430 ounces (gold content), of minimum purity 99.5% (two nines five). Further specifications can be obtained from the LBMA

Grain

One of the earliest weight units used for measuring gold. One grain is equivalent to 0.0648 grams.

Hallmark

Mark, or marks, on gold (and silver) jewellery and other fabricated products.which indicate the producer and carat fineness.

Hedging

The use of derivative instruments to protect against price risk.

Karat

Unit of fineness, scaled from one to 24. 24 karat gold (or pure gold) has at least 999 parts pure gold per thousand; 18-karat has 750 parts pure gold and 250 parts alloy, etc.

Kilo bar

A bar weighing one kilogram -approximately 32.1507 troy ounces.

Lakh

A trading term meaning 100,000, deriving from the Indian word of the same meaning

LBMA

The London Bullion Market Association acts as the coordinator for activities conducted on behalf of its members and other participants in the London Bullion Market, and it is the principal point of contact between the market and its regulators.

Legal tender

The coin or currency which the national monetary authority declares to be universally acceptable as a medium of exchange; acceptable for instance in the discharge of debts.

Limit order

An order placed by a client for a transaction to be executed at a specified price. The order is triggered if the market touches that price (or betters it)

Liquidity

The quality possessed by a financial instrument of being readily convertible into cash without significant loss of value.

Loco

The place at which gold is held and to which a delivery price applies. London is the common denominator world-wide and represents the basis for international trading and settlement in gold and silver.

Lot

Alternative term for a futures contract

Margin

A deposit required to be put up before opening a futures, forward or option contract.

Margin (initial)

The amount of money deposited per contract at the start of the trade

Margin (maintenance)

A sum that must be maintained on deposit throughout the life of the trade

Margin call

Money that is called for from the client during the life of the transaction to cover exposure resulting from an adverse price movement (or an endemic increase in margins by the exchange).

Mark to market

The valuation of an open position as at current price levels.

Market Maker

A dealer who makes a market, i.e. quotes bid and offer prices to counter-parties and is prepared to deal at those prices

Naked short

A seller of a contract who does not have the metal to back up his position

Numismatic

Coins valued for their rarity, condition and beauty beyond the intrinsic value of their gold content. Generally, premiums for numismatic coins are higher than for bullion coins.

Open interest

The number of contracts (long and short) outstanding in any one futures contract

Option

An option contract gives the buyer right but not the obligation to buy (call option) or to sell (put option) a quantity of the underlying asset at a specified price (strike price) by or on a certain date.

Option premium

The price paid for an option is known as the premium; the strike price is the pre-determined price at which an option may be exercised.

Option strike price

The strike price is the pre-determined price at which an option may be exercised.

OTC

Over-The-Counter, or a principals' contract. The over-the-counter gold market trades on a 24-hour per day continuous basis and accounts for the bulk of global gold trading. Most OTC trades are settled using gold stored in London, irrespective of the country where the deal is actually transacted.

Pennyweight

An American unit of weight for gold. Twenty pennyweights equal one ounce.

Restrike

A modern replica of previously issued coins. Governments and their mints can choose to restrike a previous issue rather than introduce new coinage.

Settlement date

The date on which a contract is scheduled for delivery and payment. Spot settlement in the bullion market is two days after the bargain has been struck

Short covering

The closure of short positions

Speculative Long

A trader who has bought a forward or future in the expectation of closing it out at a higher rice

Speculative short

A trader who has sold a forward or future in the expectation of buying it back at a lower price.

Spot deferred

A forward contract in which the contracts may be rolled forward as they mature. Delivery dates are specified in the same way as for any forward contract, but as each contract comes to maturity it may be rolled forward using current interest rates.The facility is, however, set up to terminate within a pre-determined maximum period (a client may, for example, roll forward every three months for up to ten years). This is also known as a floating rate forward.

Spot price

The price for spot delivery which in the gold market is two days from the trade date

Spread

The difference between Bid (the price a buyer is prepared to pay for gold) and Ask (the price at which a seller offers to sell) prices.

Stale Bull

Speculator who has bought a commodity or trading instrument in the expectation of price rises and then sells on disappointment at the market's failure to fulfil his expectations.

Stale bull liquidation

Selling of a long position by a disappointed bull when the price has not performed up to his expectation

Stop Loss Order

An order that will close out a loss making position when the price reached a specific level. Such trades are carried out on a best efforts basis, since it cannot be guaranteed that a specific price will be traded if the markets are moving rapidly (as they often are when large amounts of stop losses are triggered)

Term

The tenor, or length of time until expiry, of a contracted transaction.

Troy ounce

The standard weight in which gold is quoted in the international market, weighing 31.1035g (see also our Weights Conversion table). Named after the old French city of Troyes, where there was an annual trading fair in mediaeval days and where this was a unit of weight.

Warrant

A securitised product issued by a specific bank or securities house and usually carrying the name of the issuer, which gives the purchaser the right to buy gold at a certain price on a specific date. They are thus not dissimilar to options, but the pricing mechanism is generally simpler. Options are a generic instrument and would not be specifically tied to one house.

Writer, grantor

Alternative terms for the seller of an option (whether it is a put or call is irrelevant)

  • Ακόμα μερικά χρήσιμα περί χρυσού θα βρείτε στο Gold Eagle: "The History of Gold"


Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Είναι τελικά επένδυση ο Χρυσός;

Αυτή την εποχή που το χρηματοπιστωτικό οικοδόμημα της χώρας, αλλά και παγκόσμια, ταλανίζεται από την αβεβαιότητα για το αύριο, την επί θύραις πτώχευση της χώρας και την τύχη των καταθέσεων του κοσμάκη στις κλυδωνιζόμενες τράπεζες, έχει επιστρέψει και πάλι το ενδιαφέρον του κοινού για τα πολύτιμα μέταλλα και το ρόλο τους σε περιόδους κρίσης. 

Τούτο βέβαια, εστιάζεται κυρίως στο χρυσό κα τον άργυρο μιας και αυτά υπήρξαν για χιλιετίες το μοναδικό χρήμα και αποθετήριο αξίας και μόνο μετά το Β' παγκόσμιο πόλεμο, με την επικράτηση του δολλαρίου ΗΠΑ, πέρασαν στο νομισματικό παρασκήνιο. Αλλά, όπως είναι γνωστό σε όσους έχουν μελετήσει την αυστριακή οικονομική σκέψη και θεωρία (όπως εκφράστηκε από τον Ludwig von MIses, τον Friedrich von Hayek, τον Murray Rothbard. κ.α.) η κατάργηση του κανόνα χρυσού αντί να λύσει το πρόβλημα των εμπορικών και οικονομικών κύκλων, τελικά το επέτεινε ακόμα περισσότερο, με αποτέλεσμα τη δημιουργία της φούσκας των χρηματιστηρίων, της γής, και τελικά των κρατικών χρεών (sovereign debt) που απλώνεται σαν καρκίνος σε όλη τον κόσμο.

Μέσα σε αυτό το οικονομικό περιβάλλον αβεβαιότητας, αρχίζει και πάλι να διαφαίνεται η αξία και η λάμψη του χρυσού. Πολλοί λοιπόν αναγνώστες του μπλογκ διερωτώνται -εύλογα- εάν είναι "καλή επένδυση" σήμερα ο χρυσός (και ο άργυρος αντίσοιχα) και πότε θα πρέπει -ίσως- να αγοράσουν.

Εδώ είναι ιδιαίτερα χρήσιμο να δεί κανείς την πορεία της τιμής του χρυσού (σε US$) μέσα στην τελευταία δεκαετία για να αντιληφθεί το μέγεθος της κατάρευσης των εθνικών (fiat) νομισμάτων όλων των χωρών, πρωτοστατούντος πάντοτε του δολλαρίου ΗΠΑ σαν το κύριο αποθεματικό νόμισμα που επιβλήθηκε μεταπολεμικά.

alt

 

Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι η αξία του χρυσού (ως ενδογενής - intrinsic value) δεν έχει μεταβληθεί. Αυτό που μεταβάλλεται είναι η αξία όλων των φιατ νομισμάτων έναντι του χρυσού. Συνεπώς από τη στιγμή που άρχισε να απελευθερώνεται η τιμή του χρυσού απο τις παρεμβάσεις των κεντρικών τραπεζών (για τις οποίες έχουμε γράψει σε άλλα ποστ και που αποτελεί κύριο μέλημα και στόχο της GATA) η πορεία της τιμής του μετάλλου είναι συνεχώς ανοδική.

Η απάντηση λοιπόν στα παραπάνω ερωτήματα έρχεται εύκολα και αβίαστα.

  •  Η αγορά χρυσού δεν αποτελεί επένδυση. Όπως δεν είναι επένδυση μια ασφάλεια ζωής ή μια ασφάλεια πυρός ενός σπιτιού. Η κατοχή χρυσού είναι εξασφάλιση των κόπων και αποταμιεύσεων μιας ζωής, όταν επικρέμεται ο κίνδυνος της κατάρρευσης τραπεζών ή οικονομιών των χωρών.
  • Με αυτό κατά νου και με το παραπάνω διάγραμμα υπόψη, το πότε ακριβώς θα τοποθετηθούμε στο χρυσό δεν είναι το ζητούμενο, αλλά το να τοποθετηθούμε έγκαιρα πριν την χρηματοπιστωτική κατάρρευση είναι που έχει σημασία
Εάν βέβαια κάποιος είχε την προνοητικότητα πριν από 10, ή 5 ή και ακόμα κι ένα χρόνο πίσω, να μετατρέψει τα φιατ χαρτονομίσματά του σε χρυσό, σήμερα θα είχε διασφαλίσει την αγοραστική τους αξία. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για κάτι τέτοιο, εφόσον -πάντα- δεν θα έχει αρχίσει η ομαδική και μαζική "μετανάστευση" προς τα πολύτιμα μέταλλα, πράγμα που -όταν αρχίσει-  θα οδηγήσει τις τιμές σε δυσθεώρητα ύψη! 

Πού θα φθάσει η τιμή του χρυσού; Κανείς δεν μπορεί να πεί με σιγουριά. Μερικοί "γκουρού" της αγοράς μιλάνε για τουλάχιστον $5.000 η ουγγιά. Άλλοι, όπως ο James Sinclair (Mr. Gold) λένε πάνω από τις $10.000 την ουγγιά. Δεν έχει σημασία.

Σημασία έχει η εξασφάλιση των αποταμιεύσεών σας ΤΩΡΑ!



Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Erste Bank Gold Report: όλο το κείμενο της ειδικής έκθεσης για το χρυσό

Η πολυαναμενόμενη ετήσια έκθεση για το χρυσό της Erste Group  της Αυστρίας, είναι μία από τις πλέον εμπεριστατωμένες αναλύσεις που ακτινογραφεί την κατάσταση της αγοράς χρυσού, ως χρήμα και ως επενδυτικού εργαλείου, όπως καταγράφεται σήμερα αλλά και μελλοντικά, για τη δύσκολη και αβέβαιη εποχή που διανύουμε.

Τα κύρια σημεία / συμπεράσματα είναι:

  • τα αρνητικά πραγματικά επιτόκια σε παγκόσμια κλίμακα είναι -και θα συνεχίσουν να είναι για πολύ καιρό ακόμα- μία από τις βασικές κινητήριες δυνάμεις πίσω από την άνοδο της τιμής του μετάλλου
  • τα επιχειρήματα και τα προτερήματα της επανόδου σε κάποια μορφή χρυσού κανόνα, συνεχώς πληθαίνουν και ενισχύονται
  • τα βάρη των αυξανόμενων κρατικών χρεών παγκοσμίως θα μπορούσαν να γίνουν περισσότερο διαχειρήσιμα και ίσως ακόμα ελαφρύτερα εάν η τιμή του χρυσού είχε θεαματική άνοδο
  • παρά τις (πληρωμένες) "Κασσάνδρες" που κραυγάζουν κατά καιρούς στα ειδικά έντυπα (βλέπε π.χ. Jon Nadler της Kitco), δεν υπάρχει καμμία φούσκα στην αγορά του χρυσού (ακόμα) μιας και η πλειψηφία των επενδυτών καθώς και το ευρύ κοινό δεν έχουν τοποθετηθεί καν, καθώς  το μέταλλο δεν είναι ακόμα στο ραντάρ τους
  • η αυξανόμενη εξάρτηση από το κράτος για το εισόδημα και την επιβίωση μιας δυσανάλογα μεγάλης μερίδας εργαζομένων, είναι αντιπαραγωγική και δεν βοηθά καθόλου στην ελάφρυνση των κρατικών χρεών (μας θυμίζουν κάτι άραγε αυτά; )
  • ο κύριος όγκος των ομολόγων χρυσού που διαπραγματεύονται στη Ν. Υόρκη και στο Λονδίνο (LBMA) είναι αέρας, μιας και δεν καλύπτονται καθόλου από φυσικό μέταλλο (λόγω μεγάλης έλλειψης οφειλόμενης στην τεχνητά χαμηλή τιμή του) και συνηθως εξαργυρώνονται σε φίατ χρήμα
Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το κέιμενο της έκθεσης στα αγγλικά, μέσω Scribd, είτε επιτόπου στην οθόνη του υπολογιστή σας είτε κατεβάζοντάς το σε Acobat pdf.


Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

Χρυσός: το ασφαλές λιμάνι

Καταφύγιο στις χρυσές λίρες και στα γερμανικά ομόλογα 

 Από τον Κώστα Οικονόμου koikonomou@kefalaio.gr 

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και «λιρομανία». Γιατί, στην προσπάθεια τους να εξασφαλίσουν τα λεφτά τους, κάποια στιγμή, οι Έλληνες υπολογίζεται από την Τράπεζα της Ελλάδος ότι είχαν φτάσει στο σημείο να μετατρέπουν σε λίρες Αγγλίας περισσότερα από 150 κιλά χρυσού μηνιαίως. Πότε; Πέρυσι την άνοιξη, όταν η αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα της ελληνικής οικονομίας έφτανε στο peak και σε μηνιαία βάση οι εκροές από τις καταθέσεις είχαν φτάσει έως και στα 7 δισ. ευρώ, που συνιστούν επίπεδο-ρεκόρ. 

Έκτοτε, η κατάσταση κάπως ηρέμησε, οι εκροές μερικώς διόρθωσαν, αλλά κυρίως η τιμή της ουγκιάς έσπασε κάθε προηγούμενο. Ωστόσο, ακόμα και τώρα, υπολογίζεται ότι σε μηνιαία βάση περί τα 80 με 90 κιλά χρυσού γίνονται λίρες. Τελευταία, μάλιστα, στην αγορά παρατηρήθηκε και το εξής επικίνδυνο φαινόμενο: Επιτήδειοι, για να εκμεταλλευτούν τη ζήτηση, διοχετεύουν στην αγορά «αλβανικές» και «βουλγαρικές» λίρες, η περιεκτικότητα των οποίων σε χρυσό δεν έχει καμία σχέση με τις «αγγλικές», αλλά αυτοί τις πωλούν ως τέτοιες, φθηνότερα, στη «μαύρη αγορά». Και κάποιοι επιμένουν να πέφτουν θύματα, όπως προκύπτει από τις καταγγελίες που γίνονται στην ΕΛΑΣ. 

Ένα άλλο καταφύγιο που έχει βρεθεί είναι αυτό των γερμανικών ομολόγων. 

Αρχικά, απευθύνονταν μόνο σε σοφιστικέ επενδυτές, οι οποίοι κατευθύνθηκαν προς τα εκεί κυρίως στις αρχές του 2011, με προτροπή των συμβούλων private banking. Τελευταία, όμως, απέκτησε κι αυτό έναν ακόμα πιο μαζικό χαρακτήρα. Αποτέλεσμα; Τέλη Μαΐου, και συγκεκριμένα την εβδομάδα που από το εγχώριο τραπεζικό σύστημα καταγράφηκαν εκροές της τάξης του 1,5 δισ. ευρώ, σε μία μόλις ημέρα στα γερμανικά ομόλογα έγινε τζίρος ενός μηνός! Με μία λέξη, επικράτησε «πανικός». 

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει μια σημαντική διευκρίνιση. Όντως, στην αγορά των γερμανικών ομολόγων το συγκεκριμένο φαινόμενο έλαβε χώρα -και δεν είναι μύθος-, γιατί απλώς μετρήθηκε. Αντιθέτως, μύθος είναι ότι την προτελευταία Παρασκευή του Μαΐου από τις ελληνικές τράπεζες «έφυγαν» σε μία μέρα 1-1,3 δισ. ευρώ. Ο λόγος είναι απλός. Το σύνολο της ρευστότητας που διακινείται καθημερινά μέσω των γκισέ είναι περί τα 270 εκατ. ευρώ, γιατί τόση τους επιτρέπεται, για λόγους ασφαλείας. Οπότε, ακόμα κι αν ήθελαν να «δώσουν» περισσότερα, δεν μπορούσαν, γιατί απλώς δεν είχαν τα απαραίτητα διαθέσιμα για να το κάνουν. 

Επιστρέφοντας και πάλι στα επενδυτικά καταφύγια, που από κάποια στιγμή κι έπειτα «εφευρίσκουν» οι Έλληνες για να διασφαλίσουν τις αποταμιεύσεις τους, ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει στη μόδα του τελευταίου καιρού. Σε τι συνίσταται η τελευταία; Στην τοποθέτηση σε συμβόλαια πετρελαίου, πρώτων υλών (κυρίως χαλκός, αλλά όχι μόνο) και, βεβαίως, αγροτικών προϊόντων (καλαμπόκι, φασόλια κ.λπ.). Με μία διαφορά. Όσοι ανακάλυψαν τώρα αυτές τις αγορές προειδοποιούνται ότι πάει καιρός που διαπραγματεύονται σε πολύ υψηλά επίπεδα (έχουν εξασφαλιστεί αποδόσεις έως και 80% σε διάστημα 12 μηνών), οπότε κινδυνεύουν να εγκλωβιστούν. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, επιδεικνύεται ο γνωστός «ζήλος του νεοφώτιστου», ο οποίος έχει τη συνήθη γνωστή κατάληξη. Όπως και στην περίπτωση των γερμανικών ομολόγων, οι σοφιστικέ επενδυτές είχαν μπει κι εδώ πριν από 2 χρόνια («και βάλε») και τώρα αποχωρούν. 

Τέλος, υπάρχουν και οι παίκτες που εξακολουθούν να δείχνουν ενδιαφέρον για τα συμβόλαια χρυσού. Ωστόσο, είναι λίγοι, καθώς η οικονομική επιφάνεια που απαιτείται θα πρέπει να είναι μεγάλη και, όσο περνά ο καιρός, γίνονται λιγότεροι, αφού η τιμή της ουγκιάς καταγράφει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Απλώς, το ενδιαφέρον κρατούν ζωντανό κάποιες εκθέσεις που βλέπουν τη βραχυπρόθεσμη διαμόρφωσή της ακόμα πιο ψηλά και από τα 1.800 δολάρια την ουγκιά. Αυτά, βεβαίως, «βλέπουν» και οι μικροί, από την άλλη πλευρά, και εξακολουθούν με αμείωτο ρυθμό να «φτιάχνουν» λίρες. Οι οποίες αποδεικνύονται all time classic κι επιβεβαιώνουν τον κανόνα ότι οι επενδυτικές επιλογές των Ελλήνων δεν έχουν αλλάξει σχεδόν καθόλου από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους μέχρι σήμερα... 

 «Πλημμύρισε» η αγορά με πλαστές λίρες 

Οι παραχαραγμένες λίρες που διακινούνται τελευταία στην Ελλάδα στην πραγματικότητα είναι συνήθως «ιταλικής κοπής» και σπανιότερα «λιβανέζικης». Εννοείται, όμως, ότι και στις δύο περιπτώσεις δεν έχουν καμία σχέση με τις αυθεντικές αγγλικές -ασχέτως αν πλασάρονται ως τέτοιες στην αγορά-, γι΄ αυτό και οι υποψήφιοι επενδυτές θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί. Οι επιτήδειοι είναι πολλοί και αυξάνουν όσο αυξάνει και η ζήτηση. 

«Το φαινόμενο των αντιγράφων δημιουργήθηκε από την εποχή που η λίρα Αγγλίας, εκτός από την αξία της σε βάρος χρυσού (8 gr των 22 καρατίων ή περιεκτικότητα σε χρυσό 7,31 gr 24 καρατίων), απολάμβανε και το προνόμιο του νομίσματος, είχε δηλαδή και νομισματική αξία», λέει στο «Κ» ένας από τους βαθείς γνώστες της αγοράς, ο χρηματιστής κ. Ζαχαρίας Πορταλάκης. Και συνεχίζει: «Η υπεραξία που δημιουργήθηκε με τη νομισματική έκδοση της χρυσής λίρας δελέασε τους Ιταλούς παραχαράκτες, γιατί, χρησιμοποιώντας την ίδια ή λιγότερη ποσότητα χρυσού, δημιουργούσαν αντίγραφα και απολάμβαναν την προστιθέμενη αξία». 

Ζητούμενο, λοιπόν, αποτελεί το πώς μπορεί κανείς να αντιληφθεί τη διαφορά, για να μην πέσει θύμα. «Τα ιταλικά αντίγραφα, για τους μη μυημένους, δεν διαφέρουν εξόφθαλμα. Για τους ειδικούς, όμως, υπάρχουν αρκετά χαρακτηριστικά που οδηγούν στη γρήγορη ανακάλυψή τους», σημειώνει ο κ. Πορταλάκης. Το πιο ιδιαίτερο; «Τα "δόντια" της αυθεντικής χρυσής λίρας, αν τα δούμε σε μεγέθυνση, δεν σχηματίζουν γραμμές, αλλά τραπέζιο. Στα ιταλικά αντίγραφα, όμως, σχηματίζουν "δοντάκια"». 

Και με τις λιβανέζικες τι γίνεται; Ο κ. Πορταλάκης είναι κατηγορηματικός: «Πρόκειται για ό,τι πιο αισχρό μπορεί να παραγάγει παραχαράκτης. Είναι εξόφθαλμο ότι στη περίπτωσή τους η περιεκτικότητα σε χρυσό είναι ελάχιστη, το χρώμα είναι τελείως διαφορετικό σε σχέση με την original λίρα και μόνο γιαγιάδες ή παππούδες ή όσοι δεν βλέπουν καθαρά μπορούν να την πατήσουν και να τις αγοράσουν». Ο κ. Πορταλάκης επιβεβαιώνει ότι αυτήν τη στιγμή υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για τοποθετήσεις σε χρυσές λίρες, γεγονός το οποίο οφείλεται στην αύξηση της τιμής του χρυσού, αλλά και στη γενικότερη ανασφάλεια που επικρατεί για την επόμενη μέρα της ελληνικής οικονομίας. «Κατά τη γνώμη μου», καταλήγει, πάντως, ο χρηματιστής, «και μόνο η διαφορά μεταξύ της τιμής αγοράς και πώλησης καθώς και η υπερβολική άνοδος της τιμής του χρυσού δεν δικαιολογούν αυτόν τον πανικό που έχει προκληθεί το τελευταίο διάστημα με τις λίρες». 

 * Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Κεφάλαιο" της 11ης Ιουνίου


Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

Η κατάταξη της ντροπής

Παραθέτουμε τον κατάλογο που εκδίδεται εδώ και τρείς δεκαετίες από τον οργανισμό Heritage Foundation, καί που κατατάσσει 180 χώρες ανάλογα με τις ελευθερίες που διέπουν την οικονομία, το εμπόριο, το επιχειρείν και το διακαίωμα στην ιδιοκτησία
Χωρίς άλλες περιστροφές, η χώρα μας από περυσι έχασε 2,4 βαθμούς και κατέλαβε την 88η θέση. Πιό πίσω από χώρες όπως η Αλβανία (70η), η Τουρκία (67η), η Ναμίμπια (73η), η Ουγκάντα (80η) κλπ. Και τούτο όταν η παρούσα κυβέρνηση της πράσινης χλωροφύλλης και της απάτης, διατείνεται πως θα ξεπεράσει τη κρίση με μπόλικα "αναπτυξιακά προγράμματα" πασπαλισμένα με άφθονη "πράσινη ανάπτυξη" και άλλα πράσινα άλογα...


Κυριακή, 22 Μαΐου 2011

Καισάριος: Πρέπει να μηδενιστεί το κόστος του "Επιχειρείν"

Θα μπορούσε ποτέ να ιδρυθεί και να λειτουργήσει μία Google ή μια Apple στην Ελλάδα; έχουμε τις προϋποθέσεις για άνθηση της επιχειρηματικότητας; Ο Γιώργος Καισάριος (http://www.market-talk.net/) εξετάζει τη δομή του επιχειρείν στη χώρα μας και καταλήγει σε (έκπληξη-έκπληξη) πολύ απαισιόδοξα συμπεράσματα...


Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

Απόδοση Χαρτοφυλακίου Μετοχών Χρυσού και Αργύρου

Όλα δείχνουν ότι σήμερα ο χρυσός -και περισσότερο ο άργυρος- κατακτούν νέα ιστορικά υψηλά ($1384/oz και $26/oz αντίστοιχα αυτή τη στιγμή). Οι λόγοι για τα συνεχή αυτά ρεκόρ είναι πολλοί και σχετικά έχω αναφερθεί επανειλημμένα στο μπλογκ για αυτό το θέμα. Εκείνο όμως που θέλω να παρουσιάσω πιό κάτω είναι το οκτάμηνο γράφημα ενός χαρτοφυλακίου επιλεγμένων μετοχών εξόρυξης χρυσού και αργύρου (αναφέρονται ως Positions στο διάγραμμα), σε συγκριτική αντιπαράθεση με τις αποδόσεις των ίδιων των μετάλλων, δηλαδή χρυσού και αργύρου, καθώς επίσης και των χρηματιστηριακών δεικτών Dow Jones και NASDAQ.

Οι σχετικές αποδόσεις και οι διαφορές μεταξύ τους είναι παραπάνω από εμφανείς. Εκείνο που αξιζει να τονιστεί είναι ότι ενώ η συνδυασμένη απόδοση των δύο πολύτιμων μετάλλων μαζί είναι περίπου 36%, η απόδοση των αντίσοιχων μετοχών εξόρυξης στο χαρτοφυλάκιο είναι σχεδόν τριπλάσια (102% περίπου) καταδεικνύοντας έτσι την ύπαρξη μόχλευσης, και μάλιστα με ελάχιστη απόκλιση από το γνωστό πολλαπλασιαστή (x3)

Όσο δε αφορά τη διαφορά απόδοσης των πολύτιμων μετάλλων και των μετοχών τους με τους γνωστούς δείκτες Dow και NASDAQ καλύτερα να αφήσω τα διαγράμματα να μιλήσουν μόνα τους...

κλικ για μεγέθυνση


Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2010

Παγκόσμιες αγορές σήμερα: πού να επενδύσουμε;

Ας δούμε λοιπόν τι δείχνει η Μεγάλη Εικόνα των αγορών -όπως αυτές εκφράζονται μέσω δεικτών κυρίως  στην αμερικανική αγορά. Ποιές απέφεραν κέρδη τη τελευταία δεκαετία στους επενδυτές και ποιές όχι. Έχοντας δε αυτά υπόψη, πού θα πρέπει να τοποθετηθούμε τώρα που η κρίση "βαθαίνει και πλαταίνει";

Προς τούτο θα μελετήσουμε μερικά δεκαετή ιστορικά γραφήματα μηνιαίας βάσης, παρατηρώντας μεταβολές τιμών, τάσεις, κινητούς μέσους όρους, RSI και MACD, ώστε να σχηματίσουμε όσο το δυνατόν πιστότερη εικόνα της πορείας της διεθνούς (δυτικής) οικονομίας ώστε να προετοιμάσουμε το μέλλον μας. Και αυτό διότι η δεκαετία 2000-2010 υπήρξε καταλυτική, ανατρέποντας όλες τις mainstream προβλέψεις των κατεστημένων talking heads και των αναλυτών γλυκού νερού περί επανόδου στην ομαλότητα με ανάκαμψη των οικονομιών, αγορών, τραπεζικών κολοσσών κλπ, κλπ, γεγονός βέβαια που αδυνατεί ακόμα να φανεί -παρόλο το Quantitative Easing, τα TARPS, την διαρροϊκή εκτύπωση fiat χαρτονομίσματος ad infinitum και την ρίψη του από ελικόπτετερα της FED επί παντός επιστητού κρατικού ή μη φορέα (Fanny Mae, Freddie Mac, Citi, κλπ, κλπ) με κίνδυνο να γυρίσει την σημερινή ύφεση σε καλπάζοντα υπερπληθωρισμό.

Δεν θα ασχοληθώ εδώ με την νομισματική πλερά της κρίσης και το ρόλο της παγκόσμιας δολλαριακής χαρτο-πλημμύρας (με ταυτόχρονη συμπίεση της τιμής του χρυσού και του αργύρου) στην εξέλιξη των οικονομικών γεγονότων προς την σημερινή γενική δυσπραγία.

Το ζητούμενο για τώρα, είναι να καταλήξουμε σε ένα (ή και περισσότερα) επενδυτικά οχήματα τα οποία, στη διάρκεια της κρίσημης αυτής δεκαετίας μπόρεσαν να αντέξουν στα διάφορα κτυπήματα από τις φούσκες και την οικονομική κρίση. Με άλλα λόγια μία safe haven τοποθέτηση ώστε να προφυλαχθούν και να διασωθούν όσα περιουσιακά στοιχεία έχουν απομείνει από την ενσκύψασα λαίλαπα. Επειδή ένα τέτοιο θέμα είναι τεράστιο και πολύπλευρο -επιδέχεται ίσως ακόμα και ολόκληρη διδακτορική διατριβή- θα αρκεστώ σε βασικούς δείκτες αξιών και αγαθών όπώς. ο Dow Jones, ο Standard & Poor 500, ο χρυσός, το ευρώ, το δολλάριο, ο άργυρος, το πετρέλαιο, ο XAU και ο HUI. Ιδιαίτερα αποκαλυπτικά είναι επίσης τα γραφήματα που απεικονίζουν σχέσεις (λόγο) μεταξύ δύο δεικτών.

Τα διαγράμματα παρατίθενται με πολύ λιγα σχόλια (άλλωστε μιλάνε μόνα τους) και στο τέλος το συμπέρασμα προκύπτει μάλλον αβίαστα...

Και ξεκινάμε με το δεκαετές γράφημα του δείκτη Dow Jones. Εδώ παρατηρούμε ότι μέσα στα δέκα χρόνια που πέρασαν ο Dow δεν πήγε πουθενά. Με επίπεδο στήριξης/αντίστασης τις 11.000 μονάδες πέριξ του οποίου διακυμάνθηκε πλαγιο-καθοδικά, σήμερα ευρίσκεται σε πλήρη καθοδική διάταξη κινδυνεύοντας να ξαναδοκιμάσει την πρόσφατη στήριξη του χαμηλού των 6470 μονάδων:

alt

Συνεχίζοντας παρατηρούμε ότι και ο δείκτης S&P 500 δείχνει παρόμοια πλαγιο-καθοδική εικόνα με τάση για προσέγγιση και δοκιμασία του πρόσφατου χαμηλού των 666,8 μονάδων:

alt

Επόμενο 10ετές γράφημα είναι του δολλαρίου ΗΠΑ (USD) που από το Β' παγκόσμιο πόλεμο και εντεύθεν αποτελεί το διεθνές συναλλακτικό μέσο (βλεπε πετροδολλάριο) και ταυτόχρονα αποθετήριο νόμισμα παγκοσμίως, εκτοπίζοντας -κυρίως μετά το 1973- τον χρυσό από το αξίωμα αυτό. Όπως έγραψα πιό πάνω, δεν θα ασχοληθώ με τη νομισματική πλευρά της κρίσης, εκτός από την εξής απλή σκέψη. Το $ΗΠΑ είναι κάτι σαν την μετοχή της χώρας που το εκδίδει. Η τιμή της αντικατοπτρίζει αντίστοιχα την υγεία/ευρωστία ή αντίθετα την καχεξία των ΗΠΑ (με ό'τι αυτό συνεπάγεται)

alt

Αλλά ας δούμε και το καθ'ημάς ευρώ -τόσους κόπους κάναμε άλλωστε για να το αποκτήσουμε- που ενώ στα πρώτα χρόνια της ζωής του έχαιρε παγκοσμίου εκτιμήσεως, ξαφνικά από τα μέσα του 2008 και ιδίως μετά τις παλινωδίες της Ε.Ε. στο χειρισμό της Greek crisis, άρχισε να μην είναι τόσο ελκυστικό, καταδεικνύοντας έτσι τα κενά και τις αδυναμίες του πύργου της Βαβέλ που λέγεται Ε.Ε.

alt

Το επόμενο γράφημα σίγουρα δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις ή εισαγωγές. Η δεκαετής ανοδική πορεία του χρυσού διαγράφεται καθαρά καθ'όλη τη διάρκεια της περιόδου και σε πείσμα (ή μάλλον σαν καταφύγιο έναντι) των διαφόρων χρεωγραφικών και μη (όπως τα ακίνητα) πομφόλυγων, διατήρησε σταθερά την ικμάδα ενός bull market μεγάλης διάρκειας.

Τα μακροχρόνια bull market χωρίζονται συνήθως σε 3 περιόδους:

1. αρχική φάση σιωπηράς συσσώρευσης,

2. φάση εισόδου μεγάλων θεσμικών και

3. φάση εισόδου των πολλών επενδυτών και ανοδικής εκτόνωσης.

Στην προκειμένη όμως περίπτωση -όπως έχουμε αναλύσει σε πολλά προηγούμενα ποστ- λόγω της παρατεταμμένης παρέμβασης των μεγάλων θεσμικών τραπεζών χρυσού στην αγορά, με σκοπό την τεχνητή συμπίεση της τιμής προς τα κάτω, η διάρκεια του bull market χρυσού αναμένεται να είναι ιδιαίτερα μακρόχρονη με την προσθήκη μιας τέταρτης φάσης. Της φάσης της εκρηκτικής τελικής ανόδου ή ανόδου πανικού (λέγεται και πυρετός του χρυσού).

Τους λόγους και τις αιτίες θα τους βρήτε διάσπαρτα γραμμένους στα περισσότερα ποστ αυτού του μπλογκ....

alt

Αφού λοιπόν ο χρυσός άρχισε να επανασυνδέεται με τις απαλλοτριωμένες του λειτουργίες που το δολλάριο και τα άλλα fiat χαρτονομίσματα είχαν υπεξαιρέσει, είναι σκοπιμο να δούμε πως εξελίχθηκε η σχέση αυτή στη διάρκει της δεκαετίας. Το παρακάτω γράφημα της σχέσης χρυσού προς δολλάριο ΗΠΑ (gold/USD) έιναι εύγλωτο...

alt

Άς δούμε όμως αντίστοιχα, τη σχέση του ανταγωνιστή του δολαρίου - δηλαδή του ευρώ - με το χρυσό (gold/EUR). Είναι φανερό ότι ούτε τελικά το ευρώ κατάφερε να κρατήσει μία σταθερή σχέση με το πολύτιμο μέταλλο, παρόλη τη καλή του φήμη και εικόνα στις αρχές της δεκαετίας...

alt

Η μεγάλη όμως έκπληξη θα έρθει από τον άργυρο (για όσους βέβαια δεν έχουν μυηθεί ακόμα στα μυστικά του) ο οποίος πέρα από τη νομισματική του χρήση και αξία, αποτελεί κια βιομηχανικό μέταλλο με μοναδικές ιδιότητες. Τούτο σημαίνει πως -σε αντίθεση με το χρυσό που όλα τα αείποτε εξορυχθέντα αποθέματα ευρίσκονται κάπου φυλαγμένα ή θαμμένα- μεγάλες ποσότητες αργύρου καταναλώνονται ανεπιστρεπτί ετησίως, και τα εναπομέναντα εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα ολοένα και λιγοστεύουν

Και όλοι γνωρίζπυμε τι μπορεί να σημάνει αυτό μιά ωραία πρωΐα για τη τιμή του μετάλλου,,,,

alt

Ένα βασικό προϊόν που συμμμετέχει σε όλες τις δραστηριότητες της σύγχρονης οικονομίας και που η τιμή του είναι καθοριστική για τη λειτουργία του σημερινού πολιτισμού είναι προφανώς το πετρέλαιο (δείτης Oil Light Crude). Η πορεία της τιμής του στη δεκαετία που περασε υπήρξει σαφώς ανοδική και απεικονίζει τη συνεχή εξάρτηση των πάσης φύσεως ανθρώπινων δραστηριοτήτων απ'αυτό:

alt

 Όπως έγραψα παραπάνω, η εξέλιξη της σχέσης (λόγος) δύο δεικτών εξετάζει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστισκά του καθενός από μία άλλη οπτική γωνία προσφέροντας έτσι μια διαχρονική θεώρηση και προβολή. Εν προκειμένω αξίζει να δούμε την εξέλιξη της σχέσης χρυσού/πετρελαίου καθώς και τα δύο ήσαν ανοδικά στο διάστημα που μελετάμε. Εδώ για λόγους ευρύτερης θεώρησης εξετάζω το διάγραμμα της τελευταίας 20ετίας.

Παρατηρούμε ότι ενώ για 17 τουλαχιστον χρόνια ο λόγος gold/oil έβαινε μειούμενος (δηλαδή μία ουγγιά χρυσού αγόραζε ολοένα λιγότερα βαρέλια πετρελαίου) αλλά μετά την πρώτη σοβαρή εκδήλωση της οικονομικής κρίσης το 2008, η τάση αντεστράφη. Πράγμα που σημαίνει ότι ο χρυσός άρχισε να ακριβαίνει και σε σχέση με το πετρέλαιο! (ορίστε λοιπόν γιατί στα Εμιράτα έχουν εδώ και αρκετά χρόνια μετατρέψει μερικές εξαντλημένες πετρελαιοπηγές σε θωρακισμένα θησαυροφυλάκια πολλές εκατοντάδες μέτρα κάτω από την έρημο...)

alt

Σειρά έχει τώρα το κατεξοχήν βασικό διάγραμμα που έχει σφραγίσει τη δεκαετία που πέρασε και θα καθορίσει ακόμα για πολύ καιρό τις τοποθετήσεις όσων θέλουν να διασφαλίσουν τα κεφάλαιά τους ή ακόμα (εάν είναι τολμηροί σορτάροντας από τώρα τον DOW - θα πούμε σε άλλο ποστ πώς γίνεται) να αποκομίσουν πολλά κέρδη.

Βλέπετε λοιπόν τη σχέση χρυσού/DOW που ενώ εκεί στα 2000 ο χρυσός σερνόταν στα χαμηλά (μία μονάδα DOW "αγόραζε" τότε 41 ουγγιές) σήμερα έφτασε ο DOW να αγοράζει 7,7 ουγγιές χρυσού -καί έχουμε δρόμο ακόμα. Με άλλα λόγια ο χρυσός πέρασε τον DOW 5,5 φορές!

Να λοιπόν πού θα έπρεπε να έχει τοποθετηθεί κάποιος στις αρχές της δεκαετίας του 2000. 

Αλλ' ακόμα υπάρχει χρόνος. Όπως έχω γράψει και αλλού, αυτό το Bull Market χρυσού έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά.....

alt

Υπάρχει ένας άλλος δείκτης -ελάχιστα γνωστός στο παρ'ημίν επενδυτικό πόπολο- που βοηθά πολύ στη μέτρηση της ψυχολογίας της αγοράς (άλλωστε η ισορροπία των αγορών έχει ώς επί το πλείστον ψυχολογικό έρεισμα) που λέγεται Volatility Index -VIX- (δείκτης μεταβλητότητας/πτητικοτητας τιμών) Ίσως σας βοηθήσει λίγο περισσότερο να τον καταλάβετε εάν σας πώ ότι είναι επίσης γνωστός και με το όνομα Fear Index - δηλαδή Δείκτης Τρόμου.

Παρατηρήστε πόσο απότομα ανέβηκε τις μέρες του Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 2008 όταν "εκδηλώθηκε" αρχικά η κρίση και το σπάσιμο της φούσκας των ακινήτων, για να "ηρεμήσει" κατόπιν σταδιακά με την "έγχυση" των ηρεμιστικών δόσεων με τα αμέτρητα τρις των χαρτο-δολλαρίων και χαρτο-ευρώ. Πλην όμως -απ'ότι δείχνει η πρόσφατη εικόνα- η επήρεια των "φαρμάκων" έχει αρχίσει να περνά και οι μεγάλοι ασθενείς του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος χρειάζονται ακόμα μεγαλύτερες δόσεις!. ....έως πότε;

Ο VIX δείχνει το δρόμο ....προς την απώλεια!

alt

Τέλος, παραθέτω γράφημα του δείκτη HUI (Amex Gold BUGS Index) που δεν είναι τίποτ'άλλο από το βαρόμετρο των μετοχών εξόρυξης χρυσού και αργύρου. Εδώ ισχύει η περίφημη αρχή της μόχλευσης χρυσού, όπου για κάθε μονάδα μεταβολής στη τιμή του πολύτιμου μετάλλου, η τιμή μιάς (καλής..) μετοχής εξόρυξης χρυσού (ή αργύρου) μεταβάλλεται αντίστοιχα τρείς φορές (x3)

Με την επιφύλαξη όμως πάντοτε, ότι τούτο αποτελεί σταυρόλεξο για ...δυνατούς λύτες!..

alt


Σ.Σ. Όλα τα παραπάνω λέγονται πάντοτε με την επιφύλαξη (caveat emptor) που αναγράφεται με κόκκινα γράμματα στην πλαϊνή στήλη.....


Κυριακή, 23 Μαΐου 2010

Χρυσός: το πρώτο θέμα;

Πάλι φιγουράρισε στις σελίδες των εφημερίδων ο χρυσός αυτές τις μέρες. Από τη μία το γεγονός της διάσπασης της αντίστασης του επιπέδου των  US$1226,40/oz  επιτυγχάνοντας νέα ιστορικά υψηλά στα US$1241,25 και από την άλλη η στροφή στο μέταλλο ως ασφάλεια εναντίον των κινδύνων που παραμονεύουν στα "σκοτεινά σοκάκια των φίατ νομισμάτων" όπως έδειξε η πρόσφατη απότομη πτώση του ευρώ, καθώς και το γενικό κλίμα που επικρατεί αυτό τον καιρό, οδήγησαν πολλούς Ευρωπαίους στα γκισέ των τραπεζών αναζητώντας να ανταλλάξουν "χαρτιά" με μέταλλο. 
Χαρακτηριστικό είναι πρωτοσέλιδο άρθρο στη σημερινή Κυριακάτικη Καθημερινή με τίτλο: "Η χρυσή λίρα γνωρίζει νέες δόξες". Και παραμέσα πάλι στο ίδιο τεύχος: "Περιζήτητη και πάλι η χρυσή λίρα Αγγλίας". Τα άρθρα αυτά ουσιαστικά βέβαια "κομίζουν γλαύκα εις Αθήνας", και χωρίς να λέει κάτι σημαντικό που ίσως να μην γνωρίζαμε, το παραπάνω άρθρο της Ιωάννας Φωτιάδη κάνει και το "ατόπημα" μιας γκρίζας διαφήμησης για τα ελληνικά κοσμηματοπωλεία - που τον τελευταίο καιρό έχουν δει τον τζίρο τους να πέφτει πάνω από 50% - γράφοντας εν κατακλείδι την εξής άστοχη "επενδυτική συμβουλή":
"....Οι χρυσοχόοι, από την πλευρά τους, δηλώνουν «αποχή» από τέτοιου είδους αγοροπωλησίες (sic!) και προτρέπουν τους ενδιαφερομένους να αγοράσουν αντί λιρών ένα χρυσό κόσμημα, που «καλύπτει δύο ανάγκες: την καλλωπιστική και την επενδυτική». Και έτσι είμαστε όλοι ευχαριστημένοι...

Εννοείται βέβαια ότι ένα κόσμημα είναι ...ένα κόσμημα, και δεν αποτελεί επένδυση (εκτός ελάχιστων ειδικών εξαιρέσεων) γεγονός που αποδεικνύεται όταν έρθει η ώρα να το "εξαργυρώσουμε" σε ένα σαράφη και διαπιστώσουμε ότι αποφέρει πολύ λιγότερα από τα αναμενόμενα χρήματα, ενώ μία χρυσή λίρα είναι εκ των προτέρων εγνωσμένης αξίας για όλους τους συναλλασσόμενους.

Το ενδιαφέρον είναι ότι όταν εμφανίζονται τέτοια άρθρα για τον χρυσό στα ΜΜΕ κάπου εκεί κοντά ευρίσκεται και η διόρθωση στη τιμή! Πράγματι όλη την προηγούμενη εβδομάδα ο χρυσός διόρθωνε για να κλείσει την Παρασκευή στα $1177/oz
Τίποτα το καινούργιο εδώ. Αυτό που όμως θα είναι σίγουρα πρωτόγνωρο, είναι το γεγονός ότι η επόμενη άνοδος στη τιμή του χρυσού θα μας έρθει μάλλον καλοκαιριάτικα!..και καθώς θα δείτε παρακάτω, τούτο θα συνδυαστεί με εκρηκτική άνοδο του "αδελφού μετάλλου" δηλαδή του αργύρου!

Όπως έχω γράψει και παλαιότερα, ενώ ο χρυσός έχει ήδη καταρρίψει το προηγούμενο ονομαστικό του ρεκόρ των $850, ο άργυρος έχει μείνει πολύ πίσω ακόμα από το ιστορικό επίπεδο των $50/oz.
Η τεχνική του εικόνα όμως άλλα προοιωνίζει. Όπως μπορείτε να δείτε στο παρακάτω γράφημα έχει συμπληρωθεί ένας μακροχρόνιος σχηματισμός αντεστραμμένου τριγώνου (Head & Shoulders) με βάση (neckline) λίγο πάνω από τα $20 που η διάσπασή της θα σημάνει την εκδήλωση μίας λίαν  εκρηκτικής ανόδου. 
Καιρός ήτανε....

alt


Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

Το επιχειρείν εν Ελλάδι; ..ακόμα και στη Ζάμπια είναι καλύτερα!

Μην περιμένουμε θαύματα στην χρεωκοπημένη μας χώρα, διότι ακόμα και "Άγιος" να είσαι, είναι ευκολότερο και προτιμότερο να ανοίξεις μιά νέα επιχείρηση στη Ζάμπια, στη Ρουάντα ή στο Καζακστάν (!) παρά στο Ελλαδιστάν μας! (δείτε σχετικά το πινακάκι πιό κάτω)

Όλες -μα ΟΛΕΣ- οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης το μόνο επίτευγμα που κατάφεραν μέσα στα 35 χρόνια εξουσίας τους ήταν να εγκαθιδρύσουν μια ιδιότυπη σοσιαλ-σταλινική μορφή κρατιστικής οικονομίας και να συσσωρεύσουν τους όγκους των χρεών (όπως λέει και το τραγούδι του Σαββόπουλου) που σήμερα (νισάφι πιά) έρχονται στην επιφάνεια αφρίζονατας σαν τις ακαθαρσίες πάνω στο νερό!

Το πρόβλημα με τα σοσιαλιστικά καθεστώτα είναι ότι κάποτε τους τελειώνουν τα χρήματα των ...άλλων! (other people's money) είχε κάποτε πεί η Μάγκι Θάτσερ. Μωρέ μπας και είχε δίκιο;

Το άρθρο που ακολουθεί είναι από το σημερινό Wall Street Journal το οποίο μας περνάει γεννεές δεκατέσσερεις και λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Χαρείτε το, μας αξίζει...


The Greek Economy Explained

A warning for Europe, Albany and Washington.

The Greeks are giving the world a good taste of their modern politics. Periclean democracy, meet Athenian mob rule: Tens of thousands are rampaging through the capital and other large cities this week in protest against ?30 billion in austerity measures needed to secure the ?110 billion bailout for the bankrupt country.

The nationwide strikeled by government-employee unions, which threaten further disruptions after parliament yesterday approved the rescue packagewas a timely show for Greece's prospective rescuers in Germany and at the International Monetary Fund. The medicine for Greece's deficit and debt woes (at 13% and 124.9% of GDP, respectively, and rising) won't go down easily in Athens. We continue to think the country needs to restructure its debts and adopt wholesale economic reforms.

[3greece]

If you want to understand the reason, as good a source as any is the annual World Bank "Doing Business" survey for 2010. The spark for this financial crisis has been decades of overspending and cooking of the public books, but the survey reveals the underlying causes of the Greek disease.

In terms of overall ease of doing business, Greece comes in 109 out of 183 countries around the world. It is dead last among the 27 members of the European Union as well as the advanced economies in the OECD. You have to go up 30 slots to find the next worst EU performer, Italy. The U.S. ranks fourth and Singapore is first.

At 109, Greece ranks below such models of transparency and free enterprise as Egypt (106), Zambia (90), Rwanda (67) and Kazakhstan (63). A country has to work hard to do this poorly.

The Doing Business survey reveals an economy that's hostile to free enterprise and private property, primed for corruption, lacking in labor and capital mobility, stifled by powerful trade unions and unlikely to grow without deep-rooted changes. The table nearby shows Greece's rank in the 10 categories related to business operations covered by the World Bank survey.

Want to start a business in Greece? The country ranks 140 in the world because you'll need an average of 19 days and 15 steps to do it. In the U.S., it takes six days and six steps.

Filing taxes consumes 224 hours a year in Greece. In Luxembourg, the richest European Union state, it takes on average 59 hours. In the U.S., it's 187 hours.

As for protecting investors, the erstwhile cradle of Western civilization ranks 154, which has the obvious effect of scaring good money away. Most glaring are weak laws on disclosure of information to shareholders. By the bank's index, a prospective investor enjoys nearly twice the level of protection in Italy, no stand-out itself.

It's appropriate that Greece's best rankingat 43is for the ease of closing a business. Greeks have certainly had plenty of practice.

Ruled by neo-Marxists at the time, Greece scraped into the EU in 1981 and has since lagged behind the rest of the club. Before the advent of the euro, inflation was four times the bloc average. The political-economic default in that era was for the Athens government to devalue its currency, instantly reducing the standard of living of its citizens but avoiding pro-growth reforms.

Athens got an exemption from the EU's debt rules in order to join the single currency bloc in 2001, a year before euro notes and coins went into circulation. The country rode the wave of the stable currency, low inflation and low interest rates throughout the good times of the euro's first decade. Membership in the euro was an incentive for Greek politicians to institute fiscal discipline and carry through reforms to improve their competitiveness. They did neither, preferring the easy path of low-cost borrowing, which is how they got into their current mess.

As a euro member, Greece no longer has the option of debasing its currency, which was one of the main arguments for creating and joining the euro bloc. This means the burden of adjustment for years of borrowing is now falling on the Greek government, which is where it rightly belongs. The realization of this adjustment is what has Greek civil servants marching in the streets. The government could help ease the pain if it pushed such pro-growth reforms as a flat tax and moved Greece up in the Doing Business categories.

All of this ought to be a cautionary tale for politicians in Europe's other high-spending, slow growth statesand for those in Sacramento, Albany and Washington, D.C., too. Greece shows that the welfare state model of development, dominated by public unions, onerous regulations, high taxes and the political allocation of capital, has hit the wall. Down that road lies more Greek tragedy.



Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

Χρυσός: οι αγορές κρούουν τον κώδωνα

Σήμερα αναμετρήθηκαν σε διεθνές επίπεδο οι υγιείς δυνάμεις της αγοράς με τις δυνάμεις του γνωστού "καρτέλ" που σπεύδει εκάστοτε να "διασώσει" το φύλλο συκής της οικονομίας και του $ ΗΠΑ μέσω των κεντρικών τραπεζών (FED κλπ) και των τραπεζών πολύτιμου μετάλλου (Goldman Sachs, κλπ) σορτάροντας κυρίως τον χρυσό. Όταν αυτό δεν είναι εύκολο (λόγω μαζικών αγορών) τότε σορτάρουν τον άργυρο, το αδελφό πολύτιμο μέταλλο, μήπως έτσι έμμεσα ρίξουν και το χρυσό.

Αυτό ακριβώς έγινε τις τελευταίες 2-3 μέρες (για νιοστή φορά...) με αποκορύφωμα την σημερινή, αλλ' εις μάτην! Παρ'όλο το ανελεητο το σφυροκόπημα στον άργυρο, οι αγοραστές χρυσού βγήκαν και μάζεψαν ό'τι ήταν στο τραπέζι, φέρνοντας έτσι το μέταλλο πολύ κοντά στο ιστορικό ανώτατο των US$1226,40/oz όλων των εποχών. Αυτή η αντίσταση τελικά, όπως έγραψα σε προηγούμενο ποστ, φαίνεται πως σύντομα θα δοκιμαστεί! Πιθανόν ακόμα και μέσα στον Μάϊο. Ο χρυσός ανέκαθεν υπήρξε το βαρόμετρο της παγκόσμιας οικονομίας και όλα δείχνουν ότι έρχεται "μεγάλο χαμηλό".

alt

alt

Εν τω μεταξύ έρχεται από την άλλη μεριά η αδυναμία να συγκρατήσουν την ακάθεκτη πτώση του δείκτη Dow Jones, ο οποίος έκλεισε στις 10520 μονάδες, διασπώντας όλες τις αντιστάσεις (Fibonacci) με μεγάλο όγκο πωλήσεων!

alt

Πολύ ενδιαφέρον επίσης, έχει η μεγάλη intraday βουτιά του δείκτη μέχρι τις 9869 μονάδες! Δυό ακόμα τέτοια κλεισίματα κάτω από την ισχυρή στήριξη των 10710 και θα πάμε πάλι για τις 9900. Ή και ακόμα παρακάτω...

Το δολλάριο βέβαια συνέχισε για τέταρτη ημέρα ανοδικά -πλησιάζοντας ανώτατα έτους-  αλλά τούτο οφείλεται εν πολλοίς στην γνωστή πρόσφατη αδυναμία του ευρώ, που προοιωνίζει ακόμα μεγαλύτερους τριγμούς σε πανευρωπαϊκή κλίμακα...(αλοίμονό μας)

Δια ταύτα. Επαναλαμβάνω το αυτονόητο, δηλαδή αγορά και διακράτηση χρυσού καθώς έρχεται ακομα μεγαλύτερο χρηματοπιστωτικό τσουνάμι!

* * *

STOP PRESS .......STOP PRESS ...... Ο διάσημος επενδυτής και οικονομικός αναλυτής Jim Sinclair έδωσε βαρυσήμαντη συνέντευξη για τη χθεσινή ημέρα στις αγορές χρυσού σε συνδυασμό με την μεγάλη πτώση του δείκτη Dow Jones:

Breaking Interview: On a day when the DOW closed down 430 points after falling 1,000 points and gold closed up $33 to roughly $1,210, Jim Sinclair was kind enough to spend some time making sense out of what is happening in the gold and equity markets for King World News listeners. Legendary Jim Sinclair known as Mr. Gold for his remarkably accurate timing regarding the gold bull market of the 70's is the Founder of jsmineset.com and Chairman of Tanzanian Royalty Exploration


Σάββατο, 1 Μαΐου 2010

Δείκτης 'HUI gold bugs': πολύ καλή τεχνική εικόνα

Με την ευκαιρία της Πρωτομαγιάς νομίζω πως αξίζει τον κόπο να επανεξετάσουμε το γνωστό ρητό "sell in May and go away" σε σχέση με τον δείκτη των εταιρειών εξόρυξης πολύτιμων μετάλλων HUI gold bugs.

Περισσότερα για τον HUI μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

alt


Παρατηρούμε λοιπόν πως μετά την κορύφωση του δείκτη στις 516 μονάδες γύρω στις αρχές Δεκεμβρίου 2009, ακολούθησε η διόρθωση που έφτασε μέχρι την στήριξη του σημείου 61,8% Fibonacci (με εκκίνηση στις 300 μονάδες). Η άνοδος που ακολούθησε βρήκε μικρή αντίσταση στο επίπεδο των 433 μονάδων (Fibonacci 50%) που τελικά το διέσπασε επιτυχώς στις 22 Απριλίου. 

Πέραν τούτων, την Παρασκευή ο HUI έκλεισε στις 463,73 δηλαδή μία ανάσα πριν την διάσπαση του ανοδικού τριγώνου των τελευταίων εβδομάδων. Σε τυχόν περαιτέρω άνοδο και πέραν των 463 μονάδων πάμε για την επόμενη αντίσταση Fibonacci στις 516 μονάδες! 
Ει δε άλλως θα έχουμε -προσωρινή- δοκιμή της στήριξης πάλι των 433 μέσα στον Μάϊο και εν συνεχεία άνοδο ώστε να επαληθευθεί το αντεστραμένο Head & Shoulders που άρχισε από τον Δεκέμβριο και τείνει πλέον να κλέισει. 

Κατά συνέπεια, τούτο τον Μάϊο ίσως να μην ισχύσει το γνωστό ρητό που ανέφερα στην αρχή και καλό θα ήταν να διακρατήσουμε ένα μεγάλο ποσοστό των καλών "χρυσόχαρτων" που έχουμε στο χαρτοφυλάκιό μας, καθώς το φετεινό καλοκαίρι αναμένεται -παγκοσμίως- "λίαν θερμό"!


Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Επτά λόγοι που θα εκτοξεύσουν τον χρυσό

Η τιμή του χρυσού αναμένεται να συνεχίσει να κινείται ανοδικά μέσα στους επόμενους μήνες. Προς το παρόν κινείται πέριξ του "ψυχολογικού ορίου" των $1000/ουγγιά αλλά η τεχνική εικόνα δείχνει πως σύντομα θα αφήσει αυτό το "σταθμό". 

Τούτο θα αποτελέσει την αρχή του τρίτου και μεγαλύτερου σκέλους του bull market που ξεκίνησε από το 2001, όταν η τιμή είχε "κάτσει" στα $275/ουγγιά. Το τρίτο σκέλος ενός bull market λέγεται και 'runaway phase' δηλαδή είναι η "φάση της φυγής", όπου πλεόν ο πανικός και ο φόβος για τις οικονομικές συνέπειες της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης και της ατελείωτης και αλόγιστης δημιουργίας χρήματος χωρίς αντίκρυσμα, θα οδηγήσουν σε αληθινή φυγή από τα γνωστά νομίσματα (κυρίως το $ΗΠΑ) οπότε η τεράστια ζήτηση για τα πολύτιμα μέταλλα -σαν έσχατα οικονομικά καταφύγια που είναι- θα τα ωθήσουν σε δυσθεώρητα ύψη! 

Δεν αποκλείεται να δούμε τον χρυσό ακόμα και πάνω από τα $5000/ουγγιά... 

Άς εξετάσουμε λοιπόν μερικούς βασικούς και ισχυρούς λόγους που θα πρωταγωνιστήσουν στη αρχή της τρίτης φάσης ανόδου του χρυσού. 

 

  • η ζήτηση χρυσού κατά τα τελευταία πέντε χρόνια υπερκαλύπτει συνεχώς τη προσφορά, και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι τούτο πρόκειτα να αλλάξει 
  • τα αποθέματα χρυσού είναι αφ'ενός πολύ συγκεκριμένα και περιορισμένα, και αφ'ετέρου η δημιουργία νέων ορυχείων είναι απαγορευτική από άποψη κόστους αλλά και ιδιαίτερα χρονοβόρα διαδικασία (χρειάζονται περίπου πέντε χρόνια για τη παραγωγή χρυσού από την ημέρα της ανακάλυψης του κοιτάσματος) 
  • η Barrick Gold (NYSE: ABX) μεγαλύτερη παραγωγός εταιρία χρυσού παγκοσμίως (αλλά και ο μεγαλύτερος hedger!) ανακοίνωσε ότι πρόκειται να καλύψει όλες τις ανοικτές θέσεις hedge χρυσού που έχει αγοράζοντας από την ανοιχτή αγορά περί τα δέκα εκατομμύρια ουγγιές. 
  • η Κίνα ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι ανοίγει πλήρως την εσωτερική της αγορά χρυσού και αργύρου όχι μόνο με νομιμοποίηση της αγοραπωλησίας αλλά και προτρέποντας τον πληθυσμό να τοποθετήσει εκεί τα χρήματά του! 
  • ο χρυσός και ο άργυρος ευρίσκονται πλέον σε backwardation (βλέπε πρόσφατο άρθρο πιό πίσω "Το τελευτάιο κον-τάνγκο στη Γουάσιγκτων") πράγμα που σημαίνει ότι οι τιμες σποτ είναι υψηλότετερες από τις τιμές των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης. Σπάνιο γεγονός, που όμως προμηνύει στενότητα προσφοράς και εκτίναξη τιμών 
  • οι θεσμικοί εμπορικοί "παίκτες" στο COMEX έχουν δημιουργήσει μία από τις μεγαλύτερες καθαρές σόρτ θέσεις στο μέταλλο. Τη τελευταία φορά που έγινε κάτι παρόμοιο ήταν τον Αύγουστο του 2005, οπότε έτρεξαν όλοι μαζί να καλύψουν τις short θέσεις τους δίνοντας το έναυσμα που οδήγησε τη τιμή του χρυσού από τα $439 στα $730 μέσα σε έξι μήνες! 
  • κράτησα τελευταίο ίσως το ισχυρότερο λόγο που θα ανεβάσει το χρυσό και αυτός είναι ότι μεγάλες κεντρικές τράπεζες (Ρωσσία, Κίνα, Ινδία, κ.ά.) άλλαξαν τακτική και έγιναν από πωλητές χρυσού, αγοραστές.

....ακόμα το σκέφτεστε;


Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Μία εύλογη ερώτηση για τα πολύτιμα μέταλλα..

Δημοσιεύω παρακάτω το ερώτημα ενός φίλου αναγνώστη, όπως και την σχετική απάντηση που του έστειλα, καθώς πιστεύω ότι θα λύσει αρκετών αναγνωστών τις απορίες :

"..Ψάχνοντας στο ίντερνετ για επενδύσεις σε χρυσό και ασήμι διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον τα δημοσιεύματα σου και αποφάσισα να σου γράψω ζητώντας σου να μου δώσεις τα "φώτα" σου γύρω από το θέμα και συγκεκριμένα:

Η γυναίκα μου είναι από την Δομηνικανή Δημοκρατία και γνωρίζω οτι η χώρα της παράγει χρυσό, ασήμι και πλατίνα.
Θέλω να ρωτήσω εάν μπορώ και εαν αξίζει να αγοράσω κάποιο απο αυτά τα μέταλλα και ποιά είναι η διαδικασία..."


και η απάντηση:

"Φίλε xxxx,

εάν έχεις ήδη διαβάσει τα άρθρα στο ελληνόγλωσσο και στα αγγλόφωνα μπλογκ μου, ομολογώ πως δεν έχω περισσότερα "φώτα" να δώσω από όσα έχω ήδη γράψει εκεί.

Ενόψει της αναμενόμενης -από τους υγιά σκεπτόμενους οικονομολόγους όπως π.χ. της  αυστριακής σχολής- περαιτέρω όξυνσης της οικονομικής κρίσης στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, η αγορά και διακράτηση πολύτιμων μετάλλων αποτελεί σανίδα σωτηρίας και διασφάλιση της αξίας του κεφαλαίου και της αποταμίευσης για τα επόμενα δύσκολα χρόνια.
 
Στη χώρα μας είθισται να χρησιμοποιείται η χρυσή λίρα Αγγλίας (εύκολα ρευστοποιήσιμη λόγω αναγνωρισιμότητας) και μπορείς να την αγοράσεις (προς το παρόν...) στη Τράπεζα Ελλάδος (λινκ εδώ).

Εάν σκοπεύεις να εισάγεις πολύτιμα μέταλλα από το εξωτερικό καλό θα ήταν να μάθεις πρώτα από το Τελωνείο τι νομικό καθεστώς ισχύει σχετικά.

Εάν θέλεις να ρισκάρεις κάτι περισσότερο με σκοπό το κέρδος τότε αγοράζεις -μέσω κάποιας Χρηματιστηριακής- μετοχές εταιρειών εξόρυξης χρυσού ή αργύρου που διαπραγματεύονται στη Ν.Υόρκη, Τορόντο, Φραγκφούρτη ή Λονδίνο (έχω γράψει παλαιότερα σχετικά άρθρα στα μπλογκ μου). Εδώ όμως καλείσαι να παρακολουθείς στενά τις αγορές με τεχνική και θεμελιώδη ανάλυση, ώστε να ρευστοποιήσεις έγκαιρα πρίν από την όποια πτώση των τιμών.

Πάντως προβλέπεται ότι για αρκετά χρόνια ακόμη ο χρυσός θα ανεβαίνει και πιθανό να φθάσει τα $5000 την ουγγιά, ενώ ο άργυρος αναμένεται να ξεπεράσει -ποσοστιαία- σε άνοδο τον χρυσό λόγω σπανιότητας και αναγκαιότητας στη βιομηχανία.

Αυτά τα ολίγα και εύχομαι καλά κέρδη."


Δευτέρα, 4 Μαΐου 2009

Σχέδιο εκδίωξης κεφαλαίων από την Δύση;

Αντιγράφω από τη χθεσινή Οικονομική Καθημερινή:

 

Η Ευρώπη αυξάνει τους φόρους για τους έχοντες

"Στη λύση της ανακατανομής των φορολογικών βαρών με μεγαλύτερη επιβάρυνση των πλουσίων στρέφονται αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, σε μία προσπάθεια να ενισχύσουν τα καταρρέοντα, λόγω της κρίσης, δημόσια έσοδα. Η οικονομική κρίση πιέζει τα δημόσια οικονομικά σε όλη την Ευρώπη και εκτοξεύει τα ελλείμματα, καθώς μειώνει τον ρυθμό ανάπτυξης και κατά συνέπεια και τα φορολογικά έσοδα και μάλιστα σε μία περίοδο που η στήριξη του κράτους για την κοινωνική προστασία αλλά και την ενίσχυση των επιχειρήσεων γίνεται πιο απαραίτητη. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, ωστόσο, αυτό γίνεται ως μόνιμο μέτρο για μελλοντικά εισοδήματα και όχι ως προσωρινό για εισοδήματα παρελθόντων ετών.

Η Ιρλανδία, μία χώρα που στήριξε το οικονομικό της μοντέλο πάνω στη χαμηλή φορολογία για τις επιχειρήσεις αλλά και τα εισοδήματα, δημιουργώντας μάλιστα μία τάση που γρήγορα υιοθέτησαν τα νέα μέλη της Ευρωπαϊκής Eνωσης, ανακοίνωσε έναν προϋπολογισμό που αυξάνει τη φορολογία για τα μεσαία και υψηλά εισοδήματα. Αλλά και η Βρετανία, η οποία στο παρελθόν επίσης υπερθεμάτιζε κατά της φορολογίας, ανακοίνωσε την αύξηση, από το επόμενο έτος, του ποσοστού της φορολογίας για τα υψηλότερα εισοδήματα στο 50%. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση των Εργατικών είχε στο παρελθόν δεσμευθεί ότι δεν θα αυξήσει τη φορολογία εισοδήματος. Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι οι Συντηρητικοί, που παραδοσιακά τάσσονταν εναντίον της φορολογίας, δεν διαμαρτυρήθηκαν για το συγκεκριμένο μέτρο.

Το ζήτημα της αύξησης της φορολογίας των πλουσίων ετέθη πρόσφατα και στη Γερμανία από τον υποψήφιο των Σοσιαλδημοκρατών για την καγκελαρία και υπουργό Εξωτερικών της χώρας Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγερ, ο οποίος προτείνει παράλληλη μείωση της φορολογίας για τους πλέον αδύναμους οικονομικά. Σε αυτό το πλαίσιο της αναζήτησης πόρων εντάσσεται εξάλλου και η μάχη που ξεκίνησε πρόσφατα κατά των φορολογικών παραδείσων, καθώς η κρίση καθιστά πολύτιμα τα δισεκατομμύρια που βρίσκουν καταφύγιο σε αυτούς. Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Πέερ Στάινμπρικ υπολογίζει ότι η φοροδιαφυγή προς τους φορολογικούς παραδείσους στοιχίζει στο γερμανικό κράτος 30 δισ. ευρώ ετησίως, ενώ αντίστοιχο υπολογίζεται ότι είναι το ποσό των χαμένων εσόδων και για τη Βρετανία. Σε μία προσπάθεια να αυξήσει τα δημόσια έσοδα, εξάλλου, και ο Bρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν εξετάζει μία ακόμη εκστρατεία επαναπατρισμού κεφαλαίων, με στόχο να φέρει δεκάδες εκατομμύρια στερλίνες στα κρατικά ταμεία.

Αντίθετη κατεύθυνση από τη Βρετανία και την Ιρλανδία ακολουθεί πάντως η γαλλική κυβέρνηση, η οποία επιμένει στη δέσμευσή της να μην αυξήσει τη φορολογία μέχρι να εξέλθει η οικονομία από την κρίση και να εδραιωθεί η ανάκαμψη. Αυτό βέβαια σημαίνει επίσης ότι δεν προτίθεται να μειώσει το δημοσιονομικό της έλλειμμα το 2009, αλλά από το επόμενο έτος και πάντα ανάλογα με την πορεία της οικονομίας."

 

Σχόλιο του Χρυσοθήρα:

Όπως κάθε πρωτοετής φοιτητής ΟΙκονομικών διδάσκεται στο πανεπιστήμιο, το Κεφάλαιο -σαν συντελεσής της παραγωγής- που διαθέτει ο "επιχειρών" Επιχειρηματίας επιζητά, λόγω ρίσκου, την εκάστοτε μεγιστοποίηση του κέρδους. Και για το σκοπό αυτό, μέσα στα πλαίσια της ελευθερίας διακίνησης των συντελεστών παραγωγής που βοηθά στην ορθολογικότερη τοποθέτηση του κεφαλαίου, αυτό προσανατολίζεται πάντα προς εκείνες τις αγορές που προσφέρουν το μεγαλύτερο όφελος (επενδυτικό περιβάλλον, γραφειοκρατία, φορολογία, εργατικά κλπ.)

Με γνώμονα αυτήν τη βασική οικονομική αρχή, και εν όψει των ως άνω ανακοινωθέντων νέων φορομπηχτικών πολιτικών (ίδιον των υδροκεφαλικών κυβερνήσεων των "κρατιστών της ευημερίας") προς τις  οποίες  προσανατολίζονται οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις (της Γαλίας εξαιρουμένης προς το παρόν), τρία είναι τα συμπεράσματα που αβίαστα καταλήγω:

  • Πρώτον: τα οικονομικά επιτελεία των κυβερνήσεων αυτών απαρτίζονται από ηλιθίους (...λέτε;)
  • Δεύτερον: εάν δεν είναι ηλίθιοι τότε θα είναι οικονομικά αδαείς και αδιάβαστοι (οπότε καλό θα ήταν να ρωτήσουν κάποιο πρωτοετή φοιτητή οικονομικών)
  • Τρίτον (και ίσως πιθανότερο): υπάρχει κάποιου είδους φροϋδικό σύμπλεγμα "επιθυμίας θανάτου" (death wish  complex) των ευρωπαίων υπουργών οικονομικών που θα επισπεύσει το ζοφερό μέλλον της Ευρώπης,

Και τούτο διότι το "επικηρυγμένο" κεφάλαιο σίγουρα δεν πρόκειται να καθίσει με "σταυρωμένα τα χέρια" περιμένοντας να φορολογηθεί αγρίως. Αλλά θα "τα μαζέψει" και θα πάει αλλού, άς πούμε π.χ. στη Κίνα που εξελίσσεται σε ένα νέου τύπου φορολογικο παράδεισο εις άγραν επενδύσεων, και όπου το ανώτατο όριο στο φόρο επί των κερδών είναι 10%. Εξ ού και το πρόσφατο "κινεζικό οικονομικό θαύμα" (ο Μάρξ θα στριφογυρίζει στο τάφο του!)

Και άσε την Ευρώπη να μαραζώνει οικονομικά και πληθυσμιακά όπως της αξίζει....

Με τις υγείες μας.


Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

Χρυσός: η εικόνα ενός ιστορικού Bull Market

Η κορύφωση του προηγούμενου Bull Market χρυσού έγινε στα 1980. Τότε η τιμή του μετάλλου έφτασε τα $850 την ουγγιά. Την ίδια περίπου περίοδο ο άργυρος έπιασε αντίστοιχα λίγο πάνω απ'τα $50.

Μετά από αυτό και για περίπου 20 χρόνια -όσο χρονικό διάστημα δηλαδή εδραιονόταν η παντοδυναμία του fiat δολλαρίου σαν το αποδεκτά παγκόσμιο νόμισμα και αποθετήριο αξίας- το κίτρινο μέταλλο αποχώρησε από το επενδυτικό προσκήνιο, περνώντας σιγά-σιγά στην "αφάνεια", καθώς έμελλε να "πατώσει" λίγο πριν το τέλος της προηγούμενης χιλιετηρίδας στα $252,50 την ουγγιά. Το ασήμι αντίστοιχα "έκατσε" στα $3,50!

Αυτό ήταν.

Από τότε ξεκίνησε δειλά-δειλά ένα νέο Bull Market πολύτιμων μετάλλων που ακόμα εκτυλίσσεται και, όπως όλα τα bull market, θα έχει τρείς διακριτές φάσεις (κατ' άλλους αναλυτές πιθανόν σε τούτο να δούμε και τέταρτη σούπερ-ανοδική φάση!).

Στην αρχή είχαμε τη Πρώτη Φάση συσσώρευσης  όπου η κίνηση της τιμής ήταν αρχικά ελαφρά πλάγια και ύστερα ανοδικά. Εδώ είναι που τοποθετείται σιωπηρά και μεθοδικά το "έξυπνο χρήμα" .

Η φάση αυτή κράτησε σχεδόν πέντε χρόνια έχοντας βρεί αντίσταση στα $447,57. (βλέπε γράφημα)

alt

Μετά απο μια περίοδο συσσώρευσης -διάρκειας σχεδόν ενός έτους- και διάσπασης του επιπέδου των $444,57 περάσαμε στη Δεύτερη Φάση όπου τοποθετούνται οι μεγάλοι θεσμικοί, τα αμοιβαία χρυσού κλπ.

Εδώ έχουμε οριοθετημένη μία ισχυρή αντίσταση στα $1000 περίπου. Δύο φορές έχει γίνει απόπειρα διάσπασης αυτού του επιπέδου μέχρι τώρα. Ήδη γίνεται η συσσώρευση για την τρίτη απόπειρα όπως φαίνεται και από το παρακάτω διάγραμμα.

alt

Επί δύο μήνες γίνεται νέα συσσώρευση κάτω από τα $1000. Το επίπεδο αυτό, εκτός του ότι είναι ένα ισχυρό σημείο αντίστασης Fibonacci, αποτελεί και σπουδαίο ψυχολογικό όριο που η διάσπασή του θα προσελκύσει τη προσοχή του πλήθους των απλών επενδυτών για να σταθούν και να δούν ότι "κάτι τρέχει" με τη τιμή του χρυσού. Αυτό θα οδηγήσει σε μαζικές πλέον τοποθετήσεις.

Η επιτυχής διάσπαση του επιπέδου των $1000 θα σημάνει την έναρξη της Τρίτης Φάσης -γνωστής και σαν εκρηκτικής φάσης- ανόδου της τιμής που, όπως δείχνει το γράφημα P&F πιό κάτω, θα έχει την πρώτη αντίσταση στα $1130.

alt

Το Μεγάλο Ερώτημα τώρα πλέον είναι:

έως πού θα φτάσει αυτό το Bull Market και συνεπώς σε ποιά τιμή θα κορυφώσει ο χρυσός;


Εδώ μάλλον δεν υπάρχουν κρυστάλλινες μπάλες να δείξουν το μέλλον, αλλ' όμως ένα πράγμα είναι μαθηματικά σίγουρο.

Όσο η παγκόσμια οικονομική κρίση βαθαίνει και προχωρά.

Όσο το δολλάριο ΗΠΑ, το ευρώ, το ρούβλι και τα άλλα fiat νομίσματα θα χάνουν την αξία τους πληθωριζόμενα.

Όσο θα επικρέμεται, σαν Δαμόκλεια σπάθη, πάνω από τις Τράπεζες ο κίνδυνος μιάς συστημικής κατάρρευσης πυροδοτημένης από τα εκατοντάδες τρισεκατομμυρία δολλάρια των OTC ( Off The Counter = unregulated) παραγώγων.

Όσο λοιπόν δεν θα υπάρχει άλλο διεθνές οικονομικό στήριγμα και αξιόπιστο αποθετήριο αξίας για να  εμπιστευθεί κανείς τους κόπους και την περιουσία του, τόσο περισότερο θα αυξάνει η τιμή του χρυσού!

Ο Νοών νοείτο...



Profile

chrysotheras Chrysotheras
from the Land of Oz
Το προφίλ μου

Follow the Yellow Brick Road!

The Daily Bell


Ludwig von Mises







Btn_blue_122x44





ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ
Τα κείμενα που παρουσιάζω είναι σημαντικά κατά την δική μου άποψη, και αποτελούν εν δυνάμει εργαλεία επενδυτικών αποφάσεων.
Δεν αποτελούν σε καμμία περίπτωση προτροπή αγοράς ή πώλησης συγκεκριμένων μετοχών, εμπορευμάτων ή άλλων επενδυτικών προϊόντων. Είναι όμως διδακτικά θέματα γιά μελέτη, έρευνα αλλά (κυρίως) προβληματισμό.


DISCLAIMER
These posts are potential investment tools in my opinion.
They are NOT INTENDED to be used in any way as BUY or SELL recommendations for STOCKS or COMMODITIES, but are solely for AMUSEMENT and INFORMATION purposes and as basic ingredient of FOOD FOR THOUGHT!




 ΤΙΜΕΣ ΠΟΛΥΤΙΜΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΝ
SPOT P/M PRICES
spot τιμή ($/oz GOLD) χρυσού:
[Most Recent Quotes from www.kitco.com]
30 day Gold graph ($/oz GOLD):
[Most Recent Quotes from www.kitco.com]
1 year Gold graph ($/oz GOLD):
[Most Recent Quotes from www.kitco.com] 10year Gold graph ($/oz GOLD):
[Most Recent Quotes from www.kitco.com]
  • spot τιμή ($/oz SILVER) αργύρου:
    [Most Recent Quotes from www.kitco.com]

    Gold price chart by BullionVault.com
    Click for live Gold prices!








    Chrysotheras

    Create your badge


    Visit Liberals' Cafe




    Powered by pathfinder blogs